aīali in aquis marinis voluptatū que ꝙͣuis dulces eis vident̉. tamē finis eſt amarus. ẜm qd̓ teſtatur Sapiēs Prouer. v. Iduus diſtillans labia meretricis hoc eſt carnalis voluptatis. ẜmElo. Paſcaſij. et nitidus oleo guttur eius. Nouiſſima aūt eius amara quaſi abſintheuꝫ. Ideodebent ip̄i peccatores has aquas maris exire.et ſpeciē beſtialitatis econtra mutare per penitentiam in ſpeciem humanitatis vt poſſint habitare in terra viuentiū. Ita fecit Maria Magdalena. et exemplum pn̄ie tribuit que pͥus totaliter immerſa fuit aquis voluptatu ⁊ culparumin quibus diutius habitauit vt dicere potuiſſetCircūierūt me aque multe vſqꝫ incū Psͣ.aīam meā. Similiter illud. Psͣ. lxviij. Saluumme fac deus qm̄ intrauerunt aque vſqꝫ ad aīammeā. He ſunt aque peſſime ⁊ amare q̄ fuerūt inIericho q̄ interp̄tatur luna ⁊ ſignificāt mūduꝫin quo adhuc heu ſunt aque ille amariſſime:⁊ peſſime aque voluptatū in quibus īmerſa fuitMagda. Sicut adhuc illis multi īmerguntur.Sꝫ ſicut Elizens Iericho aqͣs dulcorauit. iiij.Legū. ij. Immittēdo ſal in vas nouū. Sic deꝰmiſit ſpiritum ſanctū in cor marie ⁊ illas aquasvoluptatis mutauit in aquas ſanitatis. Ideopoteſt dicere illud Psͣ. xvij. Miſit de celo ſcꝫſpm̄ ſanctū ⁊ aſſumpſit me ſcꝫ in ſuā ſponſam etaſſumpſit me de aquis multis ſcꝫ variarū fornicationū ẜm Au. ⁊ ml̓tarū voluptatū. Et poſtꝙͣigit̉ btā peccatrix exiuit aqͣs voluptatu vlteriꝰnō intrauit. ſtatū ſuū mutauit vt q̄ plena peccatis erat pͥus poſtea abūdaret in gratijs. Iō bene ad laudem ip̄ius hec v̓ba ſunt aſſumpta. vbiabundauit delictū. In quibus verbis ſtatꝰ deſcribitur a duobus. Prīo ad ſtatū tranſgreſſionis. ibi. vbi abundauit delictū. Scd̓o ad ſtatuꝫiuſtificationis. ibi. ſuꝑabundauit ⁊ gr̄a. De primo quo ad ſtatū tranſgreſſionis immūdiciā culpe vt dicit. vbi abundauit delictū Circa quodnotandū. miſerabilis ſtatꝰ hꝰ ml̓ieris peccatricis colligitur ex tribus. Prīo ex peccati vilitate. Uideamꝰ enim ꝙ prudēs ingenioſus pictorpulcrā fac̄ imaginē ex om̄i ꝑte bn̄ diſpoſitā ⁊ ornatā in oībus corꝑis lineamētis nll̓m hn̄s corrigibile ⁊ defectū: ad qͣm ſi venit inuidus pictor ⁊ſuꝑbus vidēs eā tā pulcre exornatā inuidet illd̓et nōnūꝙͣ lutū ꝓijcit ſuꝑ ip̄aꝫ ⁊ total̓r coinqͥnat⁊ deformat. quo quidem luto imago ad nihiluꝫredigit̉. niſi ꝑ priorē pictorē mundaretur. Moralit̓ per ingenioſuꝫ pictorē deus op̄s deſigͣturqui ſua ꝓuidentia firmamētum depinxit clariſſimis ſideribus. celū empirreum angelicis ſpiritibus aīaꝫ hoīs hāc etiā ornauit ad ſuā imaginēC capace v̓tutibus. de hoc dic̄ Bern̄. aīa inſignita dei imagine decorata. ſil̓itudo deputata cuꝫ
angelicis ſpiritibus. depicta fide: redēpta xp̄iſanguine capax beatitudinis. heres bonitatis.ꝑticeps rōis. Et ſb̓dit. agnoſce o hō ꝙͣ nobiliseſt aīa tua ⁊ ꝙͣ grauia fuerūt eius vulnera. proqͥbus ncd̄e fuit dn̄m vulnerari. totus ſiquidemiſte mūdus ad vnius aīe p̄ciū eſtīari nō p̄t Nonenī ꝓ toto mūdo deus aīam ſuā dare voluit quāꝓ aīa humana dedit. hec Bern̄. Uide hō ꝙͣ ingenioſus eſt ille pictor qui aīam tuā tam pulcrādecorauit. qꝛ ẜm Hugo. Pulchrā eam decebateſſe que ad ſui regis talamū introducenda eratSed hanc pulchritudinē aīe nō perpēdens maria magda. Sic nec heu alij peccatores. iō veītſecūdus pictor diabolus qͥ eſt inuidus ⁊ ſuꝑbꝰẜm ꝙ dicit Bonauētura. ſuꝑ. ij. ſnīaꝝ. Mensdiaboli duobus vicijs ſcꝫ ſuperbia ⁊ inuidia eſtpoſſeſſa. hic ꝓiecit lutū ſeptē pctōꝝ mortaliumſuꝑ ip̄ius aīam ꝙ eaꝫ turpiter defedauit. Quiadicit Aug. Sicut lutū fetidū ꝓiectū ſuꝑ pulcrāimaginē ip̄am fedat ⁊ deturpat ita pctm̄ animāmaculat ⁊ deformat. Ideo potuit dicere illud.Treno .j. Ude dn̄e ⁊ ꝯſidera qꝛ ſum vilis. hocetiā obijecit Hugo de ſan. vic. Uide inqͥt qͥd feciſti dereliquiſti ſponſum tuū ⁊ cū alijs ꝓſtituiſti amorē tuū. corrupiſti virginitatē tuā diſperſiſti ornamētum tuū tam vilis ⁊ tam turpis facta es ꝙ iam ſponſi amplexibus digna non es.Sponſo tuo d̓ tantis bn̄ficijs nō gratias egiſtimeretrix facta es ⁊ pre nimijs fornicationibustuis laxata ſunt vbera tua rugoſa facies tua gene macide languētes ⁊ ſtupētes oculi labia pallore obducta crura exficcata v̓tus ꝯfracta om̄ibus amatoribus odioſa. pulcra facta fueras eꝰmunere. feda facta es in tua iniquitate. hec Hugo de qͣlibet aīa peccatrice. Fuit enī maria magda. facta longe a deo nō ſolū in aīa. ſꝫ ī ſpeciecorporea q̄ quidē fuit occaſio peccādi. qꝛ dicit.Sap̄. Prouer. xi. Circulꝰ naribꝰ in rōnibꝰ ſuisml̓r pulcra ⁊ fatua qꝛ ſus nō ꝑcit circl̓o aureo.Ꝙꝫ ponit ad lutū. Sic ml̓r pulcra ⁊ fatua quātepulchritudinis fuerit ad luxurie voluptates cōuertit ſicut ip̄a fecit. qd̓ teſtat̉ Inno. papa in ẜmone. Rogat ieſuꝫ dicēs maria mag. reſpiciesque mulier erat in ciuitate peccatrix ad quā patebat acceſus ⁊ nullus ab ea repulſam paſſus ēSed dimiſſa ſunt ei peccata multa quoniam dilexit mulum. hec ille. Quia chriſtus pictor ingenioſiſſimus lutuꝫ abſtergit qd̓ diabolus in eamproiecit. Et hoc cum calidis lachrymis que deoculis eius profluxerunt tam largiter vt etiampedes eius lauaret Luc̄. vij. Ideo o homo ſi cōſideras lutum peccatoꝝ a diabolo ꝓiectū ſuꝑanimam tuam pete dn̄m pro lachrymis qͥ oēmimmūdiciā aīe abſtergūt. ẜm ꝙ dicit Caſſidorꝰſuper Psͣ. xli. Fuerunt mihi lacryme mee ⁊cͣ.Nn 5
De ſcā anª ꝓnqdalena.