Sermo
uat tu ip̄e intelligis quid mei depoſcant ſingultus qͥd lachryme ab imo erupte flagitēt qͥd meus amarus exoret gemitus peccatrix ſum īmūda: ſiue oīm criminū labe polluta. Cui ꝯcordatInno. iij. in ſua ſumma. venit inqͥt cum fonte lachrymarū ad fontē miſericordiarū vt cū largofletu largā miſcd̓iam eius īpetraret. hec ille Ecce ꝙͣ fructuoſa fuit hec recōpenſatio magda. qꝛHic verā agit pn̄iaꝫdicit Caſſio. ſuꝑ Psͣ.qui ſic mala p̄terita deplangit ⁊ futura non admittit. Ideo dicit Gregꝰ. in Omel̓. hodierna.Cogitāte mihi de marie pn̄ia libet magis flereꝙͣ aliquid dicere. cuiꝰ enī vel ſaxeū pectus quēhuius peccatricis lachryme ad exempluꝫ pn̄ieviaqꝫ q. S Ftif ¶a l. a. Qed nō emolliant. cōſiderauit itaqꝫ quid faceret ſuper cōuiuātes ingreſſa nō iuſſa venit inter epulas lachrymas obtulit. diſcite quo dolore ardꝫq̄ flere inter epulas non erubeſcit. Subdit. ꝙturpitudinis ſue maculas aſpexit lauanda adfontē miſcd̓ie ꝯcurrit ꝯuiuātes nō erubuit. Nſeip̄am gͣuiter erubeſcebat intus. nihil eſſe credebat ꝙ verecūdaret̉ foras. liquet fratres qꝛ illicitis actibus mulier pͥus intēta vnguētū ſibi ꝓodore carnis ſue exhibuit. Qd̓ gͦ turpit̉ ſibi exhibuerat hoc iā deo laudabiliter offerebat. oculis terrena ꝯcupierat. Sed hec iam ꝑ pn̄iam cōterens flebat. Capillos ad cōpoſitionē vultusexhibuerat. Sed iam capillis lachrymas tergebat. ore ſuꝑba dixerat: ſed hec in redemptorisveſtigia figebat Quot ergo habuit in ſe oblectamēta tot de ſe īuenit holocauſta. ꝯuertit ad numerū v̓tutū: numerū criminū vt totū ẜuiret d̓oin pn̄ia. quicquid ex ſe deū ꝯtempſerat in culpaEt ſb̓dit Orig. Aures pͥus delectabantur auditu vario vel bonoꝝ derogationibꝰ. Sꝫ nūc cōuertit eas ad verbū dei audiēdū. qꝛ frequenterad pedes Ieſu ſedebat ⁊ verbuꝫ eius audiebat.Inc̄. x. In lingua turpia ⁊ vanitates ꝓferebantnūc ꝯuerſa eſt ad benedicendū ⁊ verbū dei predicandum. Fuit etiā doctrix ⁊ apl̓oꝝ apl̓a quoſomnes in fide dubios in morte chriſti ad fidemꝯuertit. Pectus qd̓ pͥus ornauerat nūc deo dedicat. Manus qͣs pͥus p̄tenderat nūc ad elemoſinas extenderat ⁊ ad lauandum pedes chriſtiPedes in quibus ad vanitates inceſſerat nuncad ſequenda veſtigia dn̄i preparauerat ⁊ vltra.totū corpus ad pedes domini ꝓſternebat qd̓ ieiunijs ⁊ macerationibus ⁊ caſtigationibus caſtigauerat. Hec ille. Ecce ꝙͣ bene aduertit illudſapientis. Per que quis peccauit per hec ⁊ punietur. Et ſimiliter hic doctrinā Pauli. Sic̄ exhibuiſtis veſtra membra ẜuire ⁊cͣ. Sed d. quareitaⁱ pleniſſime penituit Maria magda. et nō ſic̄G iā faciūt peccatores dicētes. nō poſſum penitere qꝛ nō ſolus pecco ⁊ quocūqꝫ venero ſocios
habebo etiā ſi ad infernuꝫ venero. Opctōr nongaudeas de hac ſocietate. qꝛ dr̄ in cano. ij. q. j.c. multi. Et eſt Augꝰ. Ne inqͥt gaudeāt pctōresqꝛ plures inueniūtur eis ſil̓es na ꝓpterea n̄ minus ardebūt. qꝛ qͥlibet dānatꝰ vna ſcēda ē in inferno. Et ſic̄ ex additiōe ignis creſcit: ſic ex peccatoribus pena dānatoꝝ. Ad q̄ſtionē dico. Ꝙilla felix mulier ita tam ſolennit̓ penituit. Prīoqꝛ triplex damnū purgauit. qꝛ peccatū ẜm Ceſariū in dialogo pͥuat hoīem om̄i bono qd̓ promeruit qd̓ bonū xp̄s nobis fecit ⁊ cōmunioni fideliū. Secundo penituit ita perfecte ꝓpt̓ amorē quo cor eius repleuerat. quia ſicut ignis fac̄calefieri ollas ⁊ bulire. ſic ignis amoris fac̄ bulire lachrymas ⁊ ſonare deuotionē. Tertio penituit propter penas inferni quas ſciuit eſſe ẜmdictum euangelij. Ibunt mali in ignē eternum.Math̓. xxv. O peccator ſi ad eternitateꝫ penarum inferni oculos attolleres ſine dubio vitamemendares. Nam ſic legitur feciſſe quidam vanus ioculator. de quo in libello de dono timoris. Hic ꝙͣuis eſſet vanitatibus ſeculi deditꝰ ſemel tamē audiens in eccleſia de penarū eternitate ⁊ cū iocaretur cogitare cepit. O ſi cōtinuein lecto molli iacere deberes. et inde nūꝙͣ recedere nō poſſes ſuſtinere quō ergo penas infernique ſunt perpetue ſuſtinebis. Et hac conſideratione ꝑterritus omnia reliquit ⁊ factus eſt monachꝰ. et poſtea magnꝰ vir ⁊ ep̄s mire ſctītatꝭ.¶ Sermo ſecundus De eadem.Si abundauitdelictū ſuꝑabundauit ⁊ gratia ad Romanos. v. Ariſto. in li. d̓ animalibus ſcribit̉ cuiuſdam animalis naturam noīe abiles. Primohabitat in aquis ſalſis marinis. et in his tanꝙͣſibi ꝯuenientibus delectatur. poſtea autē ſpēseius īmutat̉ et fit altera ⁊ exit aqͣs illas ſalſas.tanꝙͣ āmodo ſibi ꝯtrarias ⁊ nutritur in terra.nec vlterius intrat illas. ¶ Spūaliter per hāc be Aſtiā quilibet peccator deſignat̉ qui ꝓpter peccata ſua magis meret̉ dici beſtia ꝙͣ hō. Qd̓ ꝓbatBoetiꝰ li. iiij. ꝓſa. iij. dicens. Auenit vt quē trāſformatū vicijs videas hoīem eſtīare nō poſſisSꝫ ꝯcludit ita vt qͥ ꝓbitate deẜta hō eē deſinitcū in diuinā naturā eſſe nequit vertit̉ in beluamHec ille. qd̓ patuit in rege Nabuchodonoſor. d̓quo legitur Daniel̓. iiij. et ponitur tranſumptiue ī canone. xxiij. q. v. c. remittūtur. §. Hinc nōtandum. Hic enim in corde ſuperbiens diceret.Nōne hec eſt ciuitas magna babilon quā edificaui ⁊ domū regiam. Statim deus mutauit rationalem eius mentē ⁊ induit forma beſtialitatꝭvt ab hominibus fugeret ⁊ cū beſtijs viueret. h̓hoīes beſtiales viuēt ⁊ habitant cum predicto