Sermo

Dicuntur ferre de numero illaꝝ fuit bea. margareta que naturas apiū ſagaciſſime eſt ſecutaDicūt enim naturales cū Amb̓. in hexame. Ꝙapes eligunt ſibi regem magnitudine: ⁊ ſpeciemagis inſignem. quia ſi rex precipuus fuerit inmanſuetudine eum clariorem habent. Itaqꝫ regem electuꝫ diligunt affectu naturali. ⁊ ſummadefenſione defendūt. Et pro eo perire paruumputant. Ita beata margareta ſpreuit olibriumprefectum ⁊ elegit regem regum dominum dominantium qui ẜm ꝑsͣ. xlvij. Magnꝰ dn̄ſ ⁊ laudabils nimis in ciuitate dei noſtri in monte ſancto eiꝰ. Qui eſt ſpecioſus forma pre filijs hoīmPsͣ. xliiij. ¶ Qui clariſſimus in manſuetudineẜm ꝙ docuit. Math̓. xj. Diſcite a me qꝛ mitisſum ⁊ humilis corde. Ideo refert theotinꝰ in legenda Ꝙ prefectus olibrius queſiuit. Quem deum colis: vel quē adoras: Rn̄dit. Deum omnipotentem inuoco. ⁊ Iheſum chriſtum filiuꝫ eiꝰqui meam virginitatem cuſtodiuit immacu latā⁊ illeſam. Et potuit bene dicere illud quod canitur de virginibus. Regnū mundi ⁊ omnem ornatum ſeculi contempſit propter amorem dn̄inoſtri Iheſu xp̄i. Pro ipſo etiam pugnauit contra dyaboluꝫ ⁊ olibriū a quibꝰ multa ſuſtinuitobprobria ⁊ cōfuſioneꝫ. vt dicere poſſit ad xp̄ꝫregem ſuuꝫ illud psͣ. xlviij. Qm̄ propter te ſuſtinui obprobriū opperuit ꝯfuſio faciē meā. Namilla facies que prius floruit vt roſa. in paſſionefacta eſt vt ſanguinoſa. Et pro ipſo rege ſuoperire corporaliter eſtimauit. ſecūduꝫ ꝙ legit̉in legenda vbi dixit. Xp̄us ſeipſum pro nobistradidit in mortē. ⁊ ego pro ipſo mori non dubito. qꝛ me ſuo ſignaculo conſignauit. Et nosexemplo ſuo huius apis ſagaciſſime margare.ſanctiſſime querere nobis debemus regem magnum chriſtum ⁊ diligere ipſum. Ad qd̓ faciendum monet nos Auguſt. dicēs. Elige tibi illuꝫamicū pre oībꝰ amicis tuis regē chriſtum. quicum omnia ſubtracta tibi ſoli fidem ſeruabit indie ſepulture cum amici tui recedent a te ille tenon relinquet. ſed tuebitur te a rugientibus p̄paratis ad eſcā: ⁊ perducet ad ignotā regioneꝫad plateas celeſtis hieruſalē: vbi collocabit tecū angelis ante faciem ſue maieſtatis. vbi eſt cumulus felicitatis: ſupereminens gloria: ſuperabundans leticia ⁊ oīa bona. hec ille. ¶ Secundo apes virginee aerem mundum ⁊ ſerenū diligunt. quia tūc plus de rore inueniunt: temporaautem pluuioſa eas impediunt. Odores etiamfetidos: ⁊ ceteros fumoſ maxime fugiunt ⁊ odiunt. ſed in rebus odoriferis iocundantur¶ Itabeata virgo margareta ſerenitatem interne cōſcientie dilexit. Iuxta illud psͣ. xliii. ¶ Omnisgloria eius filie regis ab intus. Quia ſciuit con

ſcientia bona. ẜm Hugo. li. primo de anima.Eſt titulus regionis: templuꝫ ſalomonis: agerbenedictionis: ortus deliciarum: gaudium angelorum: aureum reclinatorium: thalamus regis: aula dei: habitaculum ſpiriſuſſancti: liberſignatus in die iudicij apperiendus. Hec ille.Ideo odiuit loca fetida peccatorum. ẜm illud.psͣ. xxv. . Odiui eccleſiam malignantium: ⁊ cūimpijs non ſedebo. Si enim ſedere voluiſſet cūimpio prefecto Olibrio: bene habuiſſet in eiusdomo. ẜm ꝙ dixit tortor. Crede margarethaprefecto: ⁊ bene tibi erit ſuper omnes puellas.Sed noluit. fugiens more virginearum apummalorum ⁊ fetentium conſortium peccatorumIta ⁊ nos curare debemus de ſerenitate interioris conſcientie. Quia ẜm ſapientem. Secura mens quaſi iuge conuiuiū Prouerbioꝝ. xvEt ſi illam habemus de vituperio curare nondebemus. ſicut dicit Auguſtinus. Et habetur.xj. q. iij. ca. Quid obeſt homini. Ꝙ de illa tabula eū vult delere humana ignorātia. Si de libro viuentium eum non delet iniqua conſcientia. ¶ Tertio apes virginee diligunt ſonuꝫ naturalem: ſiue dulcem: ſiue etiam inſtrumentalem. Ideo dicit Ariſtote. in libro de animalibꝰQuādo apes de alueario volauerint. ſi rectorquium voluerit eas reuocare. debet cantilenaſdulces cantare: ⁊ ſuauen ſonum facere: quibuscitius attrahuntur. Sic beata Margareta apis virginea multum dilexit dulcem ſonum eloquioruꝫ dei ꝙ patet. Quando nutrix ſibi expoſuit: quare deus pati voluiſſet: et cruciſixus eſſet. Ideo potuit dicere illud psͣ. cxviij. Quamdulcia faucibus meis eloquia tua domīe ſupermel ori meo. Ideo cum dulci cantu angelorumad celeſte alueare introducta eſt feliciſſime etattente. Et quia fuit nō mixta concubitu olibrijIdeo ẜm naturam apum magnum ſpiritualiuꝫfiliorum examen conſtituit. Quia vna die quinqꝫ milia virorum domino generauit mulieribuſ⁊ paruulis exceptis. Ita vt de ipſa poſſet dicere illud Iſaie prophete. ix. Multiplicaſti gentes. Sed non magnificaſti leticiam. Nam quādo per ipſam crediderunt: olibrius non eſt effectus letus: ſed iratus. Quare iuſſit tortoreꝫ: vtipſam decollaret. Et tantū de primo. ¶ Scd̓ocommēdatur beata margareta a perſone ⁊ vite honeſtate. cum dicitur. Ueneranda. ¶ Ubieſt ſciendum ¶ Ariſtotelis quarto ethicoꝝ dic̄Ꝙ ſolus bonus ⁊ virtuoſus honorandus eſt.quia prauus honore non eſt dignus. Et ponitrationem ibidem dicens ¶Honor eſt premiumvirtutis. Ideo homo ſi bene et virtuoſe viuit ēdignus honore. Sin autem dignus vituperio.quia per ſolam virtutem ad honoreꝫ peruenit̉.