Sermo

rali commitantia. Ex his iam dictis poteſt illuminari error deteſtabilis quorundā hereticorum: qui dei virtutem iuxta rerum naturaliummecientes in tantā auſi ſunt proſilere inſaniamvt dicere non verentur in altari poſt conſecrationē nō eſſe corpus xp̄i: qd̓ traxit de virgine: nꝰſanguinē quē pro nobis fudit in cruce: nec ſubſtantiā panis. ⁊ vini in ſubſtantiā panis: ⁊ viniin ſubſtantiam carnis ⁊ ſanguinis cōuerti. Dequoꝝ numero fuit Berengariꝰ. de cuiꝰ reuocatione: ⁊ eiꝰ erroris abiuratione. facta eſt conuocatio corā papa Nico. ⁊ centum ⁊ xiij. ep̄is. vthr̄ de cōſecra. diſ. ij. c. Ego berēgariꝰ. Sꝫ hūcerrorem mgr̄ Bicleff de anglia reuocauit. aſſerens chriſtu non eſſe in ſacramēto realiter ⁊ vere ī propria perſona corporali. Cōtra qd̓ dixitchriſtꝰ Ioh̓is. vi. Caro mea vere eſt cibꝰ. q. d.Cibꝰ eſt angeloꝝ: quē cernitis in altari pꝰ cōſecrationē eſt vere caro mea: quā traxi de v̓gine. ⁊ potꝰ eſt vere ſanguis: quē pro vobis fudiin cruce. Natura em̄ fortificat fideꝫ noſtraꝫ inſacramēto hoc. ¶ Nam ī hybernia ē lacus inquē quecunqꝫ palus figitur. exteriꝰ ſuper aquāeſt ferrū. in aqua lapis. ¶ Ideꝫ in tuſſia ē fonsquicqͥd ibi proicitur: ſit lapis. Unde fridericusimperator experiri volens immiſit cirotecamcum annulo qd̓ totum ꝯuertebat̉ in lapidem.Et ſi pōt hoc natura facere. multo magis creator naturaꝝ cōuertere pōt panē in corpus ſuū⁊ vinū in ſanguinē virtute verboꝝ. Tunc ſubditur. Qui manducat meam carnē ⁊ bibit meūſanguinē: in me manet: ⁊ ego in eo. Ex his v̓bis⁊ alijs in hoc ca. Ioh̓. vj. poſitis vbi dicitur.Niſi manducaueritis carne filij hoīs ⁊ biberitis eiꝰ ſanguinē. nō habebitis vitā in vobis.Quidam heretici ꝑnicioſi traxerūt occaſioneꝫſui erroris dicētes. Populū laicalē debere ſb̓duplici ſpecie cōicari. nō intelligentes hoc eſſedictū de ſpirituali manducatione .ſ. que in caritate eſt: ⁊ in fide manducat ſpūalit̓. Iuxta illd̓.Auguſt. Crede ⁊ manducaſti. Et alexander dehalis in ſcripto ſuo ſuper illud Ioh̓. vj. dicit.Ꝙ ſolus ſacerdos cōicat ſanguini. reliqui vero non cōſecrantes corꝑi. Idē dicit lyra ī glo.Ꝙ non eſt intelligendum. ꝙ hoc ſacramentumſub vtraqꝫ ſpecie fidelibus ſit exhibendum. ſꝫtm̄ hoc modo a ſacerdote celebrante eſt ſumenduꝫ. Licet em̄ populus in primitiua eccleſia ſb̓vtraqꝫ ſpecie cōmunicaret. qd̓ poſt prouide ordinatū eſt. vt non cōmunicet ſub ſpecie vini ꝓpter periculū effuſionis. Qd̓ aūt talis communicatio laicalis eſt illicita ſub duplici ſpecie: ꝓbatur. qꝛ eſt contra naturā. ſcripturam: ⁊ figuram ¶ Quō ad primū probat̉ Ioh̓is. vj. vbi dr̄Hic eſt panis de celo deſcendēs. Si quis ex ip-

ſo manducauerit: nō moriet̉. Et ibidē. Hic ē panis qui de celo deſcendit. qui manducat huncpanem viuet ineternū. Item ibidē. Panis quēego dabo: caro mea eſt pro mundi vita. ¶ Ecceheretice pernicioſe ꝙ dn̄s dic̄ tm̄ de pane: ⁊ nōde vino. per hꝰ innuens māducationē euka. ſufficere ſub vna ſpecie tm̄ ꝓ vita eterna capaſcenda. Item hr̄ Luc̄. xv. Ꝙ pater occidit filio prodigo reuertēti ab errore vituluꝫ ſaginatuꝫ. perqd̓ chriſtꝰ ſignatur gr̄a pinguedinis. vbi nullaſit mentio de bibitionē. Item ꝓbatur Math̓.xiiij. Mar. vj. Luc̄. ix. Ioh̓. vj. Ꝙ dn̄s ſaciauitquinqꝫ milia hoīm de quinqꝫ panibꝰ. vbi tn̄ nulla mentio de vino. Qd̓ tamen heretici non perpendūt ſumentes ꝓ ſe verba dn̄i. Ioh̓. vj. Niſimanducaueritis carnem filij hoīs ⁊cͣ. ad defendendū ſuū errorem. Sed illud ꝙ ſequit̉ noluntreſpicere. qn̄ dn̄s dixit Ioh̓is. vj. Spūs ē quiviuificat: ⁊ ſpūalis ſenſus vitā confert. q. d. Dicta mea oportet ſpūaliter ītelligere. qꝛ caro nihil prodeſt. q. d. Si ẜm ſenſum corꝑaleꝫ intelligeretis nihil vobis proderint. ſed nocebūt. Etſequitur ibidē Ioh̓. vj. Uerba que ego locutusſum vobis .ſ. de māducatione carnis mee ⁊ ſanguinis ſpūs ⁊ vita ſunt .i. ſpūalia ⁊ vitalia ¶ Nālegitur de duobꝰ diſcipulis euntibꝰ in Emaus.Luc̄. vlti. quibꝰ ſolū tradidit corpus ſuum.¶ Quo ad ẜm probat̉ in figuris. que ſunt qͣttuorẜm mgr̄m in li. ſentē. diſ. viij .ſ. ſacrificium melchiſedech. Agnꝰ paſcalis Manna: ⁊ ſanguis ⁊aqua que de latere chriſti ꝓfluxerūt. Quantūad pͥmuꝫ hr̄ Ꝙ ſolū ſacrificantes debent ſb̓ duplici ſpecie euka. percipere. qd̓ figuratū ē in oblatione melchiſedech Gen̄. xiiij. qui erat ſacerdos dei altiſſimi. ⁊ obtulit panē ⁊ vinū De quodicit Amb̓. ſuper illo verbo. Math̓. xxvj. Accipite ⁊ māducate. Chriſtus in cena obtulit ſuisdiſcipulis qd̓ melchiſedech repreſentauit in figura. Itē Leui. xiiij. Sanguineꝫ dedi vobis vtſuper altare meū expiatis illū pro aīabꝰ veſtrisItem Deutro. xij. de hoc hr̄ vbi figurat̉. Ꝙ ſoli ſacerdotes debent euka. ſacramentū ſub duplici ſpecie permittere. ⁊ ſi non cōſecrarent etſumerēt ſacr̄m ſanguinis chriſti: diuiderēt ſacͣmentū. ꝙ ſine grādi ſacrilegio ꝓuenire nō pōt.de cōſe. diſ. ij. c. cōperimꝰ. Et inciderēt ī cano.penā. q̄ eſt repulſio ad vnū annū a cōione. Sacerdotes aūt nō ſacrificantes: pn̄t cōicare ſubvna ſpecie tm̄. ẜm illud. j. Regū. ij. Dimitte meobſecro ad vnā partē ſacerdotalē. ⁊ ꝯmedā bucellā panis. ¶ Et ſic refert euſebiꝰ ad damaſumpapā: de morte gl̓oſi Hiero. qͥ ſacr̄m euka. ſubſpecie panis tantū accepit. Item bea. euſebiuscōmunicauit in extremis. vt de eo ſcribit beatꝰcirillus in epiſtola ad beatum Auguſtinum.

501 1 2