Sermo

exemplo. Fuit quidam note petrus tam duri cordis ꝙ nunꝙͣ alicui paupeꝝ de bonis ſuisaliquid dabat. Quadā die multi pauperes ꝯuenerūt ⁊ de eiꝰ parcitate tractauerūt. Tunc vnꝰilloꝝ ait. Uolo vadiare ꝙ a petro elemoſinamportabo. Iuitqꝫ ad domū eiꝰ: et cepit ante mēſam eius infeſtare. nec ille voluit illū exaudire.Cunqꝫ ſepiꝰ repulſaꝫ pateretur illud vidēs pauper cepit vehementius. abire tamen noluit.Contigit autem diuiti. ꝙ calidus panis portaretur. ꝙ videns pauper cepit vehementiꝰ ꝓ elemoſina rogare. Ille aūt arepto pane mendicūproiecit dicens. Uade ad dyaboluꝫ. Queꝫ illeaccipiēs ad ſocios iuit. ⁊ eis geſta narrauit.Sꝫ quare fuit tam durꝰ ad dandū pauperibusCerte ideo. qꝛ ſpm̄ſanctum non meruit accipere: cū dono pietatis. Poſtꝙͣ autē ſpūſſanctusvenit in cor illius valde miẜicors eſt effectus.Cum enim predictꝰ diues quadā vice iuit ad eccleſiam. Occurrit ei pauper nudus: petens abeo veſtimentū. qui ſtatim exuens optima veſtimēta dedit ei Et qui prius dare pauperi noluitfruſtrum panis. iam tribuit miſericorditer optimū veſtimētum. Et qui prius cū indignatiōepauperem repulit. iam omnibꝰ petentibꝰ indifferenter pie tribuit.. O admirabile donum ſpirituſſancti. qd̓ dura corda facit mollia ⁊ tenaces. diuites facit tam ſubito miẜicordes. Ueniigitur o ſancte ſpūs cū dono pietatis perfla ortuꝫ noſtri cordis: ⁊ fluent aromata largitatis.¶ Tertium donū ſpūſſancti eſt donuꝫ ꝯſilij ⁊ ſignificat̉ per hāc naturā ignis qua ſe eleuat ⁊ tēdit in altu: ſic̄ videmꝰ de flāma. Sic ſpūſſanctꝰveniēs cū dono cōcilij. facit vt mēs hoīs ad deum ſe eleuāt. ⁊ que ſurſum ſunt querat ⁊ ſapit̉.Quia conſulit ei illud apl̓i ad Coll̓. iij. Que ſurſum ſunt ſapite: non que ſuper terram. mortificate membra veſtra que ſunt ſuper terrā. fornicationē immundiciā: libidinem: ⁊ concupiſcentiā malā: ⁊ auariciā fugite Et hoc donū ſpūſſancti huit Ioſeph. De quo legr̄ Gen̄. xxxix ¶ Ꝙvxor Phuthiphar vidēs ioſeph qd̓ eſſet pulcerfacie ⁊ decorꝰ aſpectu. dixit ei. Dormi mecum.Ile aūt hanc immūdiciā noluit ei aſſentire Sꝫvnde habuit hoc? certe a ſpū fancto: qui ſuadetfugere fornicationē ⁊ adulteria. dicēs ẜm apl̓ꝫad Hebre. xiij. fornicatores ⁊ adulteros iudicabit dn̄s .i. cōdēnabit. ¶ Quartū donū ē donum intellectus. ⁊ ſignatur per hanc naturamignis. qꝛ lucet ⁊ loca tenebroſa illuminat. Sicſpūſſanctus per donū intellectꝰ veniēs illuminat corda nr̄a tenebroſa. Iō petebat dd̓ psͣ. c.xviij. di. Da mͥ intellectū: vt diſcaꝫ mādata tuadn̄e. Iſtud donū petere debent luxurioſi. In qͦbus luxuria non fugatur melius niſi per intelle

ctum ſcripturaꝝ. Ideo dicit Hiero. in epl̓a adAuſti. moachū. ⁊ ponit̉ de ꝯſe. di. v. c. NunꝙͣNunꝙͣ deuia ſit manꝰ tua ab vſu ſcripturaꝝ. ⁊vicia carnis nō amabis. ¶At hoc patet de quodā iuuene noīe valemō luxurioſo de quo refertUale. in policrate li. vj. c. vlti. Ꝙ ſemel intrāsſcholas ph̓oꝝ tercie noctis mane ⁊ totā noctecōſumpſit in petulētia. quē vidēs mgr̄ cepit diſputare cōtra vicia carnis. ⁊ ille audiēs poſtergauit oēm immūdiciaꝫ. ⁊ crinile quo coronat̉ꝰerat proiecit in terram. ⁊ ſubito in alium adoleſcentem eſt mutatus ¶ Quintū donum: eſt donum fortitudinis. ⁊ hoc ſignat̉ in natura ignisꝙ conſolidat teſtam vel ollam. Sic ſpūſſanctꝰper donum fortitudinis confortat homines adfortiter ſuſtinendum. Sicut patet de ſancto ſtephano queꝫ in tantum roborauit vt poſſet reſiſtere omnibus aduerſarijs Actuū. vij. Similit̓de ſancto Paulo ad Roma. viij. cū dixit. Quiſnos ſeꝑabit a caritate chriſti: an gladius anfames? ⁊cͣ. q. d. certe non Idē patet de alijs apoſtolis. Nam petrꝰ qui prius ancille vocē ꝑtimuit. poſtꝙͣ accepit in die pentecoſtes ſpm̄ſanctūtria milia hominum iudeorum audacter inuaſit eis predicando chriſtum ⁊ vicit eos: ⁊ ad fidenqꝫ conuertit. Actuum. ii. Similit̓qꝫ ⁊ de alijs apoſtolis dicitur Actuum. ¶ Ibant apl̓igaudentes a conſpectu concilij. ¶ Sextuꝫ donum eſt donum ſciencie. ⁊ ſignatur per naturaꝫignis. ꝙ congregat multa ligna in modicum cinerem. ⁊ multa metalla in vnā maſſam. Sic ſpirituſſanctus per donuꝫ ſcientie. Iō dicit beatꝰBern̄. Perfecte ſcire: dat cuncta gaudia ꝯgnoſcere. ¶ Septimum donum. eſt donum ſapientie. ⁊ notatur in natura ignis ꝙ frigida accendit. Sic ſpūſſanctꝰ per donum ſapientie cor hominis ignit. Ideo dixit dn̄s Luce. xj. ¶ Ignemveni mittere in terra: ⁊ volo vt ardeat.¶ Aermo in die corporis chriſti.Iro mea vereeſt cibꝰ ⁊ ſanguis meus vere eſt potus. Ioh̓is. v ¶ Sapiens pater familias quādo viderit dieꝫ exitus ſui: ſiue mortē appropin Aquare ſolet filios filiaſqꝫ ſuas ⁊ amicos cōgregare. bona eis diſtribuendo: ⁊ teſtamentū eisfaciēdo. Sed dūmodo ſanus ē ⁊ ſuperſtes vtit̉pro ſe bonis. ẜm cōſiliū ſapientis. Eccͣi. xxxiij.Audite me omnes magnati. ⁊ om̄s populi. filio ⁊ mulieri fratri ⁊ amico. ne des poteſtatemſuper te in vita: ⁊ ne dederis alijs poſſeſſionemtuam. ne forte peniteat te duꝫ adhuc ſuper es.id eſt aſpires non immutabit omnis caro. meliꝰ

Exemnlū 4c coro40mqū mux4acl 4

fxiis