Sermo

in aritate. vnde qͥ h̓ deū dilexerūt ibi clariusfaciem eius videbunt. Et tamē ẜm glorioſuꝫ doctorem Augꝭ. Tantus erit ardor charitatis inſanctꝭ ꝙ vnuſquiſqꝫ gaudet ſe ī altero accepiſſeꝙ in ſe non habet. Aecte ſicut pes non inuidetoculo vel capiti. Et ſicut filij ruſticorum non curant ſi vtantur cibis pueroꝝ regū. Ad idē datexemplū Augꝰ. de ꝑuis vaſis ⁊ magnis quorūquodlibet du impletur non poteſt amplius capere. Et ſicut angeli in ſuperioribꝰ choris clarius vident deum. Sic ⁊ illi qui eis ſociabuntur.et he manſiones ẜm electionem ſunt ab eternocreate. ẜm illud Math̓ xxv. Uenite benedictipatrꝭ mei poſſidete p̄paratū vobis regnū an̄ cōſtitutionem mundi. Tunc ſb̓dit declarando. ꝙhe manſiones ſunt ſufficientes dicēs. Si eū minus dixiſſem vobis ſi aliquid eſſet minus illo dicto precedēte de manſionibus ad ſaluandos recipiendos dixiſſem vobis ſcꝫ vellem aſcendereet parare. Uel ſic. ſi eſſet aliter plus vel minꝰ dixiſſem vobis qꝛ vado parare vobis locū. Hicpoſſet dicere aliquis pͥus dixit dn̄s quo nihil eſſet minus ⁊ nulla carētia Et tn̄ dicit vado parare. Et ſi fuit ſufficiens cur aūt eſſet preparandūAd hoc rn̄dit. nihil deficit rōne p̄deſtinationiset vt nos deẜuire poſſemus voluit xp̄s pati. vtſic ſua ſuppleret paſſio ꝙ opera noſtra de cōdigno non poſſunt. Et nunc quid facit dominus īcelo. certe nihil aliud ꝙͣ nobis infundit gratiaꝫqua mediante digni erimus accipere per merita que ab et̓no ſunt per pn̄iam diſpoſita. Et ẜmBern̄. quotiens ergo vouemus ⁊ oramus ille p̄parat nobis locū. Quia dicit̉ Ioh̓. xv. ſine menihil poteſtis facere. Uel ẜm Augꝭ. Preparatnobis ex hoc ꝙ iam abſtraxit ſuam hūanitateꝫqꝛ fides multū augetur ex hoc ꝙ n̄ videmus etcredimus. Et ſequitur. Si .i. qꝛ abiero et preparauero vobis locū iterū venio ad vos ſcꝫ in fine mortis veſtre ⁊ accipiā vos ad meip̄m. et vbiſum ego vos ſitis. Ex hoc patet ꝙ diſcipuli potuiſſent potius exultaſſe ꝙͣ lachrymaſſe ⁊ de ſalute eoruꝫ gaudere ẜm illlud Ecc̄i. ix. Uade cōmede panē tuū in leticia. quia deo placent oꝑatua. Uel dic ꝙ nō vult redire ꝓpter ſalutē anīequia anima iuſti poſt mortē ſtatim ſaluabit̉. ẜmillud Sapīe. iiij. Iuſtus ſi morte preoccupatusfuerit in refrigerio erit permittet enim redire indie iudicij ad ſalutem corporū per reſurrectionem. Hic fuerunt quidam heretici dicentes. Ꝙſancti non perueniūt ad ſalutē in animabꝰ vſqꝫad nouiſſimū diem. Contra quos apoſtolus adPhilip. ij. Cupio diſſolui ⁊ eſſe cū chriſto. Hicdubitatur an homo ex merito condigno poteſtmereri vitam eternam. ex quo hic dicit vbi ego

ſum illic ⁊ miniſter meus ⁊cͣ. Reſpondet ſanctꝰThomas in pͥma ſcd̓e. q. vltima. Nemo ex merito condigno nec ex gratuitiſ nec naturalibusdonis poteſt mereri vitam eternam. Quia vitaeterna eſt ſupernaturale bonum a natura incōprehenſibile. Unde ſi vnus homo haberet omnium merita adhuc non eſſet dignus. quia oculus non vidit nec auris audiuit nec in cor hominis aſcendit que preparauit deus diligentibusſe. Ibi enim verificatur illud. iij. Reguꝫ. x. Nixmedia pars ſapientie eſt mihi narrata. Ut dicꝫquilibet ſaluatus ẜm Hugo. de archa miſtica.Seruaſti bonum vinum vſqꝫhuc. Et ergo nonſunt condigne paſſiones huius ſeculi ad futurāgloriam ⁊cͣ. Ad Romanos. viij. Sed ex meritocongruo quia congruum eſt poſtꝙͣ homo ſuumpoſſe fecerit ꝙ dominus ſuppleat imperfectumEt ſequitur: quo ego vado ſcitis. Dicit ei Thomas. Neſcimus quo vadis. et quomodo poſſumus viam ſcire. Sed diceres. hec ſunt cōtrariaDominus dicit viam ſcitis. Et Thomas reſpōdit. Neſcimus quo vadis. Ad hoc reſpondeturDicit Plinius pͥmo ph̓i. Ꝙ cognitio incipit acommunioribus vt pueri vocant omnes virospatres ⁊ omnes mulieres matres poſtea iudicant de ſingulis ¶ Et primo quando videmusaliquem hominem venire agnoſcimus. pͥmo hominē. ſcd̓o maſculum. tertio Petrum vel Iohānem. Sic hic intelligitur ꝙ apoſtoli in cōmuniſciuerunt ꝙ vtiqꝫ vellet redire ad patrem. SedThomas dicebat cū ceteris de certitudine viequā neſcierūt. Ideo dicit ei Ieſus. Ago ſum viaveritas ⁊ vita. Nemo venit ad patrē. niſi ꝑ me.Hec eſt porta ẜm Gloſam ad vitam eternam.ſcilicet chriſtus per quem ẜm Hugo. Om̄es patres iuſti intrauerunt credens chriſtum incarnandum. Ideo Iudei ⁊ pagani damnantur. qꝛnon habent viam. Unde Auguſtinus de verbisdomini inquit. aſſumens humanitatem factus ēvia ad diuinitatem. Et intelligitur ſic ẜm Bern̄nardū. Ego ſum via per quaꝫ eſt ambulanduꝫ.veritas per quam eſt feſtinandum. vita in qua ēmanendum. Uel ſic. Ego ſum via ſine errore veritas ſine falſitate. vitā ſine mort. Uel ſic. egoſum via in exemplo. veritas in promiſſo. vita inpremio. Hic timeat ſuperbus qui non amat viam in exemplo. ¶ Iſta via habet tres ſemitas. GProuerbioꝝ. iiij. Ducam te per ſemitas equitatis quas ſi ingreſſus fueris non artabunturgreſſus tui. Et currēs nō habebis offendiculūPrima ſemita eſt paupertas voluntaria. Secuda obedientia tertia caſtitas Et hec eſt arta viaad celū Math̓. vij. Si quis igitur vult intrarein celum oportet ire ꝑ viam xp̄m. quia hic dicit