xliiii.

G ſe in latibulis ſuis gaudēter ſubleuādo. ¶ Spūaliter per tp̄s veris intelligit̉ tempus gratioſuꝫincarnationis. de quo dicit apl̓s ad Gall̓. iiij.Dum venit plenitudo temporis miſit deus filium ſuuꝫ. quod exponit mgr̄. li. iij. ſentētiaꝝ diſ.j. dicēs. Tempꝰ plenitudinis dicitur tempꝰ gr̄equod aduētu ſaluatoris exordiuꝫ ſumpſit. hoceſt tempus miſerendi: ⁊ tempus benignitatis.In quo gratia ⁊ veritas per Iheſum chriſtumfacta eſt. Gratia quia per charitatē implet̉. qd̓in lege p̄cipiebat̉. veritas qꝛ per xp̄i aduentumexhibetur atqꝫ perficit̉ humane redēptionis.reſponſio facta ab antiquo. hec mgr̄. Hoc inꝙͣeſt tempꝰ acceptabile ⁊ dies ſalutis ver iocundum et amenum. in quo celeſtis ros virgineovellere ſe infudit. Sicut figuratur Iudicum. vjUbi legr̄ ꝙ gedeon poſuit vellus ouis in aere.⁊ deſcendente rore vellus maduit. terra vndiqꝫC ſicca permanente. ¶ Per hoc vellus ſignificatur v̓go Maria. qꝛ ſicut vellus ē albū vl̓ candidum. ſic ē Maria cādida vel pura. vt de ip̄a exponi pōt illd̓ Sap̄. vij. Hec ē ſplendidior ſole etſuper om̄em diſpoſitionē ſtellaꝝ luci ꝯꝑata inuenitur pͥor. Et vere niſi puritate cāduiſſet celeſtis .ſ. chriſtus exiſtens ros: in eā nō deſcendiſſet. Quia vt dicit Anſel. in li. de cōceptu v̓gīaliUt illius hoīs .ſ. xp̄i cōceptio de puriſiima matre fieret. que a puritate niterꝫ: qua ſub celo nequit maior intelligi. Idcirco in hoc tꝑe gratioſo gaudeant aues .i. errantes. qꝛ hodie deſcendit rex celoꝝ: vt hos qui diu errabāt ad regnaceloꝝ reuocaret. Nam ante xp̄i aduentū om̄eserrabant. ſicut in eoꝝ perſona dixit psͣ. cxviij.Erraui ſicut ouis que perijt. quere ẜuuꝫ tuum.Sed hodie reliquit xp̄s. xcix. oues .i. nouē choros angeloꝝ in deſerto .i. in celo. ⁊ venit ad illam que perierat Luc̄. xv. Ideo merito gaudeant ⁊ exultēt: ⁊ cāticū leticie decantēt ẜm illudpsͣ. xcvij. Cantate dn̄o canticū nouuꝫ. ẜm gloſam vita. ⁊ lingua laudate de xp̄i incarnatiōe⁊ redemptione humane nature: qꝛ mirabilia fecit. Et hec fuerunt mirabilia de quibus dixit.Hiere. xxxj. Nouuꝫ faciet dn̄s ſuꝑ terrā muliercircūdabit viꝝ. Et etiā de quibus p̄dixit Iſa.vij. Ecce v̓go cōcipiet ⁊ pariet filiū. Gaudeantdeniqꝫ hoīes eccleſias deuoctꝰ frequētantes. ⁊p̄ſertim mites ⁊ humiles. Quia hodie venit iſtequi dixit Math̓. xj. Diſcite a me: qꝛ mitis ſum⁊ humilis corde. hodie venit in vteꝝ v̓ginis qͥhumiles letificat. Hathei. v. Beati pauperesſpū: qm̄ ipſoꝝ eſt regnū celoꝝ. Similiter ⁊ mites ibidē. Beati mites qm̄ ipſi poſſidebūt terrāde qua psͣ xxvj. Credo videre bona dn̄t in terra viuentiū. Qd̓ a ſeculo nō fuit audituꝫ. Quiadauid fuit humilis. Sicut teſtat̉ in psͣ. xxxiij.

Humiliabā in ieiunio aīaꝫ meā. Iob fuit humil̓ſimplex ⁊ rectꝰ Iob. .j. Moyſes erat vir mitiſſimus Ilumeri .xvij. Sꝫ de promiſſione regni celoꝝ nunꝙͣ audierūt. ſed oēs ad inferos deſcenderunt. ¶Gaudeāt etiā terreni ⁊ cupidi: per terram deſignati ẜm illud psͣ. lxxxxix ¶ Iubilatedeo omnis terra. cantate: exultate et pſallite.Quare? Quia xp̄s hodie deſcendit de domo regia. in qua ẜm psͣ. ſunt diuicie ⁊ gloria que exauro gēmiſqꝫ mirabiliter rutilat. de cuiꝰ portisodor nimiū recreatiuꝰ emanat. cuiꝰ platee conſtructe ſunt ex auro puriſſimo. tanꝙͣ vitꝝ ꝑlucidū: que fundata eſt in zaphiris Iaſpidibꝰ. ⁊ viuis ex lapidibus eſt cōſtructa. floribꝰ perornata. vt dicit deuotꝰ Amandꝰ in horalogio ſapīe.li. j. c. xj. Hanc ſpecioſiſſimam domuꝫ xp̄s hodie dimiſit ⁊ pauper in terram venit. Non ſibivſurpauit regnū vngarie vel romanum Sꝫ paruum corpuſculū v̓ginis. Nō auꝝ vel gemmnasqueſiuit. ſed oīa cōtempſit. vt dicit. b. Auguſt.in ẜmone. Oīa terrena cōtempſit deꝰ. vt hoībꝰcōtemnanda demonſtraret. ¶ Gaudeant em̄ etterreni. qꝛ propter eos xp̄s glorioſum celuꝫ reliquit ⁊ oīa mundana cōtempſit vt illos hec relinquere inſtrueret. ⁊ ad regnū celoꝝ perduceret. Exultando igit̉ debēt ſe tales cupidi floribus ornare pietatis. Quia dicit Biero. glorioſus in epl̓a ad nepocianū. Nō memini me legiſſe mala morte mortuū qui libenter oꝑa pietatꝭexercuit. habet em̄ multos interceſſores. ⁊ impoſſibile ē p̄ces multoꝝ n̄ exaudir ¶ ¶ Gaudeātp̄terea maria hoc eſt tribulati. ⁊ qui ſunt amaricorde. qꝛ hodie venit ſaluator odij: ⁊ tribulatōnis ſecator. Qd̓ figuratū eſt Ione. j. vbi legit̉.Ꝙ facta fuit magna tempeſtas in mari qn̄ Ionas voluit fugere in tharſis. ⁊ nō obedire dn̄o.vt iret in niniuē ciuitatē. Naute igitur miſeruntſortes ⁊ cecidit ſuper Ionaꝫ. ad quē dixerunt.Quid faciemus tibi: ⁊ ceſſabit mare? Quibꝰ Ionas. Collite me ⁊ mittite in mari. Scio em̄ ꝙ ꝓpter me facta ē tempeſtas. Tuleruntqꝫ Ionam⁊ miſerunt. ⁊ ſtatim ceſſauit mare a furore. Et p̄parauit dn̄s piſcē grandē: qui Ionam in ſe ſuſcepit. ¶ Spiritualiter per Ionā qͥ interp̄tatur columba xp̄s deſignat̉. qꝛ ſicut colūba caret felle OIta xp̄s caruit felle peccatoꝝ. Sꝫ per nautaꝫintelligr̄ deꝰ pr̄ ⁊ fi. ⁊ ſpiri. qꝛ ſicut nauta regitnauem. ſic deus regit vniuerſa. Teſte Boe. inli. j. de ꝯſo. ph̓ie metro. v. O ſtelliferi conditororbis. qͥ ꝑpetuo nexus ſolio rapido celū turbine verſas oīa certo fine gubernas. Hij igit̉ tres.in perſonis. ſed vnus deꝰ in eſſentia. miſerūt inter ſe ſortes. quis deſcenderet et huius munditribulationē auferret. ⁊ cecidit ſors ſuper chriſtum filium dei. Ideo dixerūt ei alie due ꝑſone

I 3

n Auūciariōe ꝯmica.