xxxvli.

nis factis grauioribꝰ decollari p̄cepit. Appol̓.aūt inter duas rotas ⁊ vncis repletis q̄ aqueductu rapido velocit̉ mouebant̉ poſuit: ⁊ grauiter torq̄ri fecit. Sꝫ v̓go beata euaſit illeſa. ꝙvidentes om̄s qui aderāt in chriſtum credider̄tDeciꝰ aūt ob interfectionē plurimoꝝ ſanctoꝝtonitruo ꝑcuſſus expirauit. Cui ſucceſſit taliorgrecoꝝ qͥ appolo. perqͥrebat cui cū an̄ p̄ vrbiaciuitatis alexādrie obuiā dediſſet. mox cū exercitu ſuo ꝑcuſſus ē cecitate. Clamātibꝰ illis adv̓ginē poſuit in terra genua ſua dep̄cans deum⁊ oēs viſuꝫ receperūt. Sꝫ illi immemores hoꝝbn̄ficioꝝ cōtra id catōnis. bn̄ficij accepti momor eſto plātas pedū eiꝰ clauis ferreis impleuerūt. ⁊ ſaccū plenū arena magnū nimis in collūeiꝰ ſuſpēderūt. ſicqꝫ ꝑ tres horas diei ꝑ totā ciuitatē alexandriaꝫ ſponſaꝫ xp̄i agitauerūt. qͣrta aūt hora diei aꝑta ē terra in medio ciuitatis⁊ abſorbuit taliorē imꝑatorē cū oī exercitu ſuoAngelus āt dn̄i ſub effigie pulcherrimi iuuenisabſoluit v̓ginē appolo. a grauedine arene p̄dicte. clauoſqꝫ extrahens a pedibꝰ vulnera ſanauit. Qd̓ vidēs turba hoīm in chriſtū credider̄tAbſorpto gͦ taliore numerariꝰ in throno imꝑiali locatur qui vindicans taliorē cōſanguineumſuū tres boues ereos mādat fieri feruētiſſimos⁊ v̓ginē immitti. ſed omnis ardor ilico ē extinctꝰ. Tertiꝰ v̓o bos cū v̓ginē xp̄i in ſe ꝯtinerꝫ miraculoſe mouebat̉: ⁊ ſciſſus per mediū ad egreſſum ei ianuā apperuit. quo viſo miraculo deceꝫmilia hoīm in chriſtum credider̄t. ¶Numerariꝰaūt de his exceſſibꝰ fractis ceruicibꝰ miſerabiliter expirauit ¶ Tarqͥnꝰ imꝑiali ſolio ſublimat̉qui vinculis ferreis chriſti v̓ginē ligari fec̄. Lignō in altū pedibꝰ ſurſuꝫ: ⁊ capite deorſuꝫ ſuſpēſam igne feruētiſſimo ꝯſumi precepit. ſed angelus ab his eā liberauit. propt̓ qd̓ tarqͥnꝰ cū ſuagente fidem recepit. ¶ Qd̓ audiēs obſonor rexꝑſaꝝ venit illic cū exercitu magno. ⁊ obſidensalexandriā captiuauit eā cū tota gēte ſua. ⁊ vīctum tradidit carceribꝰ mandās diſtrictiꝰ cuſtodiendū. Sanctā v̓o appolo. cū igne: aqͥs: ferro: fuſtibꝰ: lapidibꝰ: plūbo: pice: reſina: ſulfure:oleo: pectinibꝰ ferreis grauaſſet. Et angelꝰ dn̄iab oībꝰ eā liberaſſet. ita qd̓ nullꝰ potuit eā vincere tormentis. caput eiꝰ enſe p̄cepit amputariEcce qͣm aptiſſime cedro be. appol. ꝯꝑat̉. quianec a tineis adulationū. nec teredinibus paſſionū potuit in fide corrūpi. Iō dixit xp̄s de ſpōſa ſua appo. qͣſi adamantē ⁊ ſilicē dedi faciē tuam Azech̓. iij. De adamāte dicit Solinꝰ in li.de mira. mu. Ꝙ nullo ferro cedit nec igni. nonem̄ frāgit̉ ferro. ſed ſolū in hircino ſcindit̉ ſanguine. Sic bea. appo. nec ferro aduerſitatꝭ necigne proſꝑitatis fracta fuit. Et albertꝰ dicit in

ſuis mineralibꝰ ꝙ adamas valet ꝯtra ſeuas beſtias: ꝯtra feroces hoſtes: ⁊ ꝯtra venena ſerpētū. Ita bea. appolo. p̄ualuit cōtra beſtiales homīes eos ſuꝑando: ⁊ in infernū demergēdo preualuit ꝯtra feroces hoſtes xp̄i .ſ. ꝯtra pr̄eꝫ ⁊ imꝑatorē tarqͥnū eos cōuertēdo. p̄ualuit ꝯtra venenoſa v̓ba oīm detractoꝝ. iō facta ē nūc qͣſinobiliſſimꝰ adamas recōciliatrix. recte em̄ ſic̄adamas ẜm albertū reconciliat mulierem viroſuo ſi fuerit ab eo digreſſa. qꝛ per v̓tutē lapidisin viri gratiā faciliꝰ reuocat. Sic aīa que ꝑ peccatū mortale receſſit a viro ſuo xp̄o ſponſo cuidiſponſata ē in fide Oſee. iij. Si deuota fueritv̓gini appo. in chriſti gr̄am faciliter reuocaturCum enim ad locū paſſionis fuit educta impetrata licētia ſic orauit. O deeꝰ ⁊ gr̄a v̓ginūdn̄e Iheſu chriſte qͥ me dignatꝰ es lꝫ indignā adagnitionē tui noīs vocare vt ſacrificiū me efficeres immaculatū nūc tibi ꝯmendo ſpm̄ meumdeprecās humiliter vt mee paſſionis facientesmemoriā ab omni periculo corꝑiſ ⁊ aīe cuſtodias. crimina eoꝝ clement̓ dimittas. fomitem libidinis in eis extinguas: extremam paupertatem ⁊ ſubitaneam mortē videre nō ſinas. Mulieres in partu laborantes prolis datione letifices. mortiſqꝫ temꝑe eis benignus cooperatorappareas ⁊ aſſiſtas. tecū quoqꝫ poſt morteꝫ facias miẜicorditer iocūdari. Et facta eſt vox adeā de celo dicēs. Ueni dilecta mea accipe coronam tibi ab eterno preparatam. ¶ Sciens procerto te oībus petitionibus tuis exauditam.Et illa mox ſe terre inclinauit ⁊ ſpiculator accepto gladio primo ictu caput eiꝰ amputauit. corpus aūt eiꝰ tantuꝫ poſt mortem redoluit. vt debiles ⁊ īfirmos: cecos ⁊ ſurdos: claudos ⁊ mutos ab omni clade liberarꝫ. ¶ Et hec facta ſuntanno quingenteſimo tertio. quinto ydus februarij. ¶ Tertio cedrus vt aiunt medici: eſt multum medicinalis. Nam lacrimam que multumeſt gummoſa cauſans caliginem oculorum detergit. vermes aurium occidit. contra doloreꝫdentiū ſubuenit. morſibus ſerpentum occurritcorpora mortua poſita in ligno cedrino ⁊ eiuslacrima inuncta non putreſcunt: vt dicunt medici. Ita beata appolonia more cedri eſt medicinalis. quia per ſuam gratiaꝫ quā meruit: qua⁊ ipſa fluere nō deſiſtit. habet virtutem etiaꝫ ſanandi oculos corporales. Cum enim pater ſuus Euſebius ei oculos erueret ait. Offero tibihos oculos. petēs vt qui paſſionis mee memoriam fecerit in his habeant continuam ſanitatem. ¶ Habet etiam ſubuenire in dolore dentiuꝫſuis deuotis. Ideo orat eccleſia. Eterne ac mitiſſime deus concede propicius. vt qui beate etglorioſe virginis ac martiris tue Appolonie.

De ſca apoloma.