Sermo
ad filiā cū multitudine virginum laſciuaꝝ adducēs ſecuꝫ diuerſoꝝ muſicoꝝ melodias ſperans natam his demoliendā blandimētis. Ipſa auteꝫ ſpreuit. Quia timuit illud Iob. xx. Tenent tympanū ⁊ citarā ⁊ gaudent ad ſonſtū organi. ducunt in bonis dies ſuos ⁊ in puncto adinferna deſcendunt. Ideo alijs ſaltantibꝰ genibus in terra ꝓuolutis ⁊ manibꝰ in celuꝫ erectisOrauit dicens. Dn̄e Iheſu chriſte libera me intempore in quo laudo nomen tuuꝫ in tympanocordis mei: ⁊ organis oris. Mater aūt videnseam redarguit. cui ait. inuanuꝫ laboras materverba tua vēti ſunt terrores velud pluuia. mēsmea fundata eſt ſupra firmaꝫ petrā: q̄ ē Iehſuschriſtus ⁊ deus meus. Uidens aūt mater filieduriciā patri detulit eam. qui decem annis cōtra hoſtes armenie ꝯſumauerat. Et proptereatunc reuenit. Uidenſqꝫ pater filiā vultū macilētā ⁊ vilibꝰ veſtitā. ait illi. O vnicuꝫ cordis meiſolaciū. an ignoras ꝙ Iheſum quē pro deo cōlis. Iudei. pro ſuis exceſſibus crucifixerunt.Cui illa. Si gr̄am dei ſentires ꝓferre minime talia auderes. Scire debes ꝙ Iheſus ē verꝰ filiꝰdei: qͥ nō pro ſuis ſceleribꝰ. ſꝫ ꝓpter delicta noſtra paſſus ē crucꝭ tormētū. Et hec legerat Iſa.liij. Ip̄e vulneratꝰ ē ꝓpter ſcelera nr̄a. Audiēshec pater furore incitat̉. In carcerē ip̄aꝫ includi iuſſit. vt eaꝫ ſic terroreꝫ auerter. Sꝫ pōt dicide ip̄a qd̓ ſcribit. b. Amb̓. de ſan. agata. btā virgo xp̄i nec terrore cōcutit̉: nec blādimēto ſeducitur ¶ Mane facto ip̄aꝫ ꝓduci mādauit ⁊ manū apprehēdēs. ⁊ veſtimētis exuit ſordibꝰ ⁊ aureis induit: dyademaqꝫ p̄cioſuꝫ capiti impoſuit. ⁊ ſic indutā in tēplū iouis deduxit Que cū inmedio tēpli eēt. apꝑuit ei angelꝰ in ſpē pulcerrimi iuueīs. ferēs ſignū crucꝭ in manu dextra: etpalmā virēteꝫ in manu ſiniſtra. qͥ ait Cōfortare⁊ eſto robuſta ſciēs te ſub hꝰ ſignaculo crucꝭ palma victorie inſigniri. ⁊ hūc angelū nullꝰ vidit niſi ipſa. ¶ Et ait pr̄ ad ip̄aꝫ. vnicū ſolaciū cordismei: ſacrifica dijs. q̄ rn̄dit. ſacrificiū viuū obtuli me deo meo Iheſu xp̄o. Cupiēs vt ⁊ tu ceſſesa demētia tua ⁊ ꝯgnito deo v̓o fidē rectā ꝯſideres. ⁊ cū hꝰ dixiſſet cadēs in terrā orabat dicēſO dn̄e ſalꝰ ⁊ ſpes credentiū in te. cōminue hocydolū vt cognoſcāt qͥ illud colūt ꝙ tu ſis ſolꝰ deus ⁊ p̄ter te nō ſit aliꝰ. Qua or̄one ꝯpleta. Fulgur de celo deſcēdit ⁊ ydolū ꝯminuit. ⁊ qͥ aſtabāt in cinerē ſunt redacti. Ꝙ vidēs pr̄ iratꝰ iuſſit v̓ginē in medio ciuitatis colūne alligari virgis ⁊ flagellis cedi: carneſqꝫ eiꝰ vngulis laniari⁊ cū hec fierēt. apparuit ei dn̄s cū multitudīe āgeloꝝ atqꝫ v̓ginū dicēs Agnoſce v̓go creatorētuum pro quo decertas cōſtans eſto plura pati te oꝑtet ꝓ noīe meo. Tortores hac voce au
dita ⁊ neminē videntes om̄s fugierunt. Angeliaūt accedētes eā ſanauerūt. ⁊ ſoluētes libere fecerūt abire. Quod audiēs pr̄. vocauit carnifices ⁊ linguā eius abſcidi mādauit. ne xp̄m oīnoꝯfiterent. aures ipſiꝰ plūbo repleribuliente. oculos a capite extrahi. dentes malleo excuti. ⁊cū hec fierent diuinitꝰ vox per os v̓gineum erupit dicens. Dn̄e Heſu chriſte hec munera offero maieſtati tue oculos dentes ⁊cͣ. que oīa ī meplātauit dextera tua. Et precor qui memoriammee paſſionis egerint in iſtis mēbris gaudeantſanitate. Et vox ad eam. noueris inquit dilectamea que poſtolaſti impetraſti. cōpleta hac voce accedentes angeli ſanauerūt. quo facto pat̓eam tenebroſis tradidit carceribꝰ pertractansquibꝰ crudelitatibꝰ eam a propoſito reuocarꝫAltera die pater dixit. Aut dijs meis offer thura: aut pateris tormēta ineſtimabilia. Illa aūtintrepida ait. dn̄o meo Iheſu chriſto me duduꝫobtuli. Quod audiēs pater quaſi freneticꝰ euellere cepit capillos capitis ſui. ⁊ iuſſit fieri maggnū ignē in medio ciuitatis ⁊ ipſam ligatam veſtibꝰ in illū proici. ⁊ ignis extinctꝰ eſt ⁊ ipſa penitꝰ laxata. Ita vt dicere pōt illud Ecc̄i. li. Inmedio ignis nō ſum eſtuata. Quam pater iuſſitdenuo ligari ⁊ per ciuitatem vbiqꝫ locoꝝ eqͥsindomitis trahi. Equeſtribusqꝫ iniūxit diſtrictius vt eam ſequentes cōculcarent. Sed diuina vltio minime defuit equuſ vnus. qui eam trahebat percuſſit ictu calcis patrem. qui mox expirauit. Matre aūt cum filijs occurrentes virginē cū fletu deprecabantur vt pro patris ſuſcitatione exorare chriſtū dignaret̉. At illa ꝓuolutis in terra genibꝰ deū exorauit. ⁊ patreꝫ perpreces ſuſcitauit. Et ille cepit predicare fidemchriſti. Quod audientes qui tūc aderant cōuerſi ſunt ad dn̄m Et multa milia hominū a ſanctoLeonino ſacerdote cum ipſo baptiſmum ſuſceperunt. Equus autem qui patrem occidit more humano loquebatur dicens. Beata Appolonia: ⁊ beati ſunt omnes qui per te in chriſtumcrediderint. nec hoc alicui ridiculoſum videatur. Quia legitur Numeri. xxij. Quando balaam iuſſu regis balach iret maledicere populodei. In via habens euaginatum gladium angelus dn̄i ſtetit. quē cū vidiſſet aſina auertit ſe abitinere ⁊ ibat per agrum. Quam cum verberaret apperuit dominus os eiuſ ⁊ locuta eſt dicēſCur pertutis me: quid feci tibi? Cui balam. qꝛmeruiſti. Dixit aſina. Nonne animal tuuꝫ ſumcui inſedere conſueuiſti? dic quando ſimile vnꝙͣ feci tibi ſic potuit hoc eē. Dn̄s qͥ apꝑuit os aſine potēs fuit ⁊ os equi apꝑire. ¶ Audiēs aūtDeciꝰ ceſar ꝙ euſebius imperator cū ſuis credidiſſꝫ venit a roma ⁊ alexandriā obſedit ⁊ pe-