Sermo

ueo cādore. Ecce quā delicioſus ē ille ortꝰ celi.Iſte ortꝰ factus eſt fructuoſus flantibus ventꝭtribulationū ⁊ ꝑſecutionū. qꝛ multi per tribulationes celū aſcēderūt. ⁊ velud flores ameniſſimi ip̄m ornauerūt. Quia per multas tribulationes oꝑtet nos intrare ī regnū celoꝝ Actꝭ. xiiijIta. b. v̓go dorothea de qͣ canit eccl̓ia. O flosamenitatis: o rōſa puritatis. ꝑ varias tribulatiōes paſſiōis de hac valle miſerie trāſijt in cāpuꝫ celeſtis leticie. vbi tanꝙͣ flos ameniſſimꝰ ornat celi cāpuꝫ. Ita vt audet dicere. ego flos cāpi ⁊ liliū cōualliū ⁊cͣ. In qͥbꝰ v̓bis a duobꝰ laudatur. Prīo ab oꝑatōis multitudine. ibi. egoflos cāpi ¶ Scd̓o a ꝯtēplatiōis altitudīe. ibi. ⁊liliū ꝯualliū. ¶ De pͥmo ē ſciend̓. Dicūt naturales. Ilos capi ē quidā flos nobilis: creſcensvltra ꝑtes marinas: ⁊ hꝫ ſtipitē multū aſpeꝝ.Sed magnaꝝ ē v̓tutū. ⁊ hꝫ quinqꝫ folia rubeapulcerrima. ¶ Spūaliter per hūc florem cāpi:gl̓oſa v̓go dorothea aꝑtiſſime deſignat̉. Recteem̄ ſicut flos cāpi oībꝰ ē aꝑtus: ⁊ nulli ſe denegat qui eiꝰ vſu vult potiri. ꝙ tn̄ nō facit flos orti: qͥ clauſus eſt iumētis. Ita. b. v̓go doro. flosdelectabilis oībꝰ eā inuocantibꝰ ꝓmpta ē ⁊ apta ad auxilia ꝯferēda. qꝛ pōt ꝯpetent̓ dicere illud Prouerb̓. viij. Ego diligētes me diligo ⁊ qͥmane ad me vigilauerint inueniēt me. oīs em̄ qͥmane: hoc ē in tꝑe gratie deuote in eiꝰ laude etdilectione vigilauerit. ꝓculdubio ip̄am ad ſuuꝫauxiliū inueniet. qꝛ ip̄a ē illa ad quā dn̄s nr̄ ih̓schriſtꝰ ſponſus hodie: ⁊ in oī tꝑe dicit illud. iij.Reg. ij. O ſponſa mea predilecta doro. Pete ame qͥd vis: nō em̄ vas eſt vt qͥcquā denegē tibiSic em̄ chriſtꝰ exaudiuit eā ꝓ oībꝰ qͥ memoriaꝫeiꝰ agerent. Et cū eſſet mortalis: dicit ad eaꝫ illud Cant. ij. Surge ꝓpera amica mea formoſamea colūba mea ⁊ veni electa ſpōſa mea: oīa q̄petiſti impetraſti. Quātomagꝭ ip̄am nūc exaudit cū exuta molle carnis ſedet in ꝯſpectu eiꝰ vtregina. ⁊ pōt dicere illud Apocͣ. xviij. Sedeonūc vt regina ⁊ luctū nō video. Ip̄a em̄ figurata eſt ꝑ prudētiſſimā mulierē abigail. j. Reguꝫ.xxv. De qͣ legr̄ cū dauid eſſet in deẜto cū puerſuis. miſit ad nabal ꝓ victualibꝰ vt ſibi ⁊ ſuis deſtinaret alimēta. Nabal āt deſpexit dauid dicēſQuis ē dauid ⁊ qͥs eſt filiꝰ Iſai qui nulliꝰ ē valoris: ⁊ etiā deſpexit ẜuos. Iō dauid iratꝰ dixitad ſuos. accīgat̉ vnuſcꝭſqꝫ gladio ſuo .ſ. ad capiendā vindictā: de tā vili ruſtico. Qd̓ percipiēsprudēs abigail venit ad dauid. ⁊ indignatiōemeiꝰ ſuꝑ viro ſuo nabal mitigauit ⁊ plorauit.Tūc ait dauid. Bn̄dictū eloqͥuꝫ tuū: ⁊ bn̄dictaq̄ ꝓhibuiſti me: ne irē ad ſanguineꝫ ⁊ vlciſcererme. Et ecce audiui vocē tuā ⁊ honoraui faciemtuaꝫ. mortuo aūt nabal miſit rex vt ſumeret eā

in vxoreꝫ. ⁊ venerūt pueri dicētes. Dauid miſitnos ad te: vt accipiet te in vxoreꝫ. ¶ Spūalit̓aūt per dauid chriſtꝰ intelligit̉. Quia dauid in­ Cterpretatur manu fortis. Et chriſtꝰ ẜm psͣ. xxiijEſt fortis ⁊ potēs in prelio. Sꝫ per nabal interpretat̉ ſtultꝰ. ⁊ ſignificat peccatorē: ⁊ pͥncipal̓rtheophilū: qͥ fuit ſtultꝰ ante cōuerſionē ſuaꝫ. etblaſphemꝰ. ⁊ deſpexit chriſtuꝫ veꝝ dauid ⁊ eiꝰfamiliā beatā doro. qn̄ dixit. dorothee mitte mͥroſas de viridario ſponſi tui. q. d. nullo modopotes hoc facere. qꝛ ſponſus tuꝰ nō eſt potensin hoc mēſe februario ꝓducere rōſas: cum vniuerſa terra frigore ſit ꝯſtricta. ¶ Quare iratuschriſtꝰ de tali blaſphemia ſuꝑ ipſuꝫ ꝓtulit ſentētiā mortis. ẜm illud Leuitꝭ. xxiiij. Qui blaſphematur nomē dn̄i moriat̉. Sꝫ prudētiſſima v̓godorothea: ꝑ abigail deſignata. tranſienſ ad locū paſſiōis: pro eo chriſtū exorauit. ⁊ irā eiꝰ mitigauit. ita vt dicer̄ poſſꝫ cū psͣ. lxxxiiij. O dn̄emitigaſti oēm iraꝫ tuā: aduertiſti ab ira īdignationis tue. Et xp̄s dixit ad eā. O dorothea bn̄dictū eloqͥum tuū. vt sͣ patuit. Miſit igit̉ ad eāangelos ſuos: vt ipſaꝫ ſibi ſumer et in ſponſamẜm illd̓ Sap̄. viij. Hanc amaui ⁊ exqͥſiui eaꝫ mͥſponſam ſumere. ⁊ amator factꝰ ſum forme illiꝰEt ecce venit ad eā puer purpura indutꝰ ferensſportulū cum roſis inſignum deſponſationis.Quia ſolent procuratores ſponſis ſuis mittere munuſcula vt eas citiꝰ inclinent ad cōſenſuꝫSicut habet̉ Gen̄. xxiiij. de Iaac̄ qui miſit Rebecce virgini vaſa aurea ⁊ argentea. vt ipſaꝫ citius inclinaret. Sic fecit chriſtus huic ſpecioſiſſime doro. Ipſa em̄ bn̄ dicitur flos: qꝛ floresdicuntur a florere. Ipſa em̄ floruit in oībꝰ v̓tutibus in ſapīa: qꝛ ſolicite laborauit ꝙ fuit optimūIō de illa pōt dici illud Prouer. xiiij. Mulierſapiēs edificat domū ſuā. ¶ Iloruit in fortitudine. qꝛ fabriciū tyrannū mūdū ⁊ diabolū ſuperauit. vt de ip̄a exponat̉ illud Prouer. vlt. Accinxit in fortitudine lumbos ſuos ⁊ roborauit brachiū ſuū. Iō canit̉ de ip̄a. Ueīte ⁊ videte victoriam adlete: q̄ vicit antiquum caſtitatis inimicū. Iloruit etiā in benignitate. ẜm ꝙ canit̉. Dicta ſunt de te gl̓oſa dorothea. in te manet benignitas: tu puritatis ciuitas. Floruit in dilectione dei: qꝛ corpꝰ ſuū v̓gineū dedit in ſupplicium⁊ in exterminiū. ẜm illud Cant. viij. Fortis ē vtmors dilectio tua. Floruit ī iuſticia. qꝛ deo reddidit laudis obſeqͥum Iō canitur de ea illd̓ psͣ.xliiij. Dilexiſti iuſticiā ⁊ odiſti maliciā. iō p̄ tuisconſortibꝰ vnxit te rex altiſſimꝰ. Et ſic de alijsdotibꝰ. Ip̄a nanqꝫ eſt nobilis flos orta de nobili ſtirpe ſenatoꝝ. Ideo canit̉ de ea. Nobilis etformoſa dorothea generoſa. Iſte nobiliſſimusflos campi habuit quīqꝫ folia rubea quibꝰ erat