XXXV.
ſunt percuſſione angeli. lxx. M. viroꝝ. quo facto extēdit dn̄s manu ſuā ſuꝑ hirl̓m vt diſꝑderet eā Sꝫ dn̄s miſertꝰ ē ſuꝑ afflictionē ppl̓i. ⁊ aitangelo ꝑcucienti. ſufficit nūc ꝯtine manū tuamCū aūt dauid vidiſſꝫ angelū cedentē: dixit addn̄m. Ego ſum qͥ peccaui: ego iniq̄ egi: iſti ſuntoues qͥd fecerūt aduertat̉ obſecro manꝰ tua cōtra me ⁊ contra domū pr̄is mei. Ex hac figurapꝫ ꝙ angeli puniūt delinquētes. Iō dicunt̉ leones ẜm mgr̄m li. ij. ꝓprietatū. qꝛ ſunt terribilespeccatoribꝰ ⁊ demonibꝰ. hec ꝓpͥetates angelorū etiā ꝯuenit. b. agathe. qꝛ grauit̓ puniuit maluꝫ peccatorē Quīcianū. Refert Iaco. ianuēẜin legēda. Cū quīcianꝰ poſt mortē v̓ginis ad īueſtigandas diuicias eiꝰ ꝑgeret duo equi pruritum inter ſe fecerūt ⁊ calces iactauerunt. vnusem̄ morſu ip̄ꝫ appecijt: alter calce ꝑcuſſit ⁊ ī flumen ꝓiecit. ita ꝙ corpꝰ nunꝙͣ potuit inueniri. ⁊hoc valde iuſticie ꝯgruebat diuine. ¶Qꝛ ſic̄ aitBoeciꝰ in li. v. ꝓſa. iij. Iuſtis nunꝙͣ deſunt premia ſua: nec malis ſua ſupplicia. Cui ꝯſonat illud Aug. in ẜmonibꝰ cōibꝰ ẜmo. xliij. Impunitū nō pōt eē pctm̄. nec decꝫ nec oꝑtꝫ nec ē iuſtūſcꝫ ꝙ maneret impunitū. ¶ Quīta hec ē ꝓpͥetas angeloꝝ ꝙ liberant a ꝑiculis. Sicut legit̉Gen̄. xix. Ꝙ angeli qͥ hoſpitabant̉ cū loth eumde ꝑiculo magno incēſionis ſodomē eruerūt dicentes. Surge tolle vxoreꝫ ⁊ duas filias quashabes. ne tu pereas in ſcelere ciuitatis. Iō ẜmmgr̄m ꝓpͥe. dicunt̉ vigiles aut cuſtodes. qꝛ nullo ſomno opp̄ſſi imminētia nobis ꝑicula nunciant. Ita bea. agatha liberat ſuos famulos ⁊ famulas ab oībꝰ ꝑiculis mētꝭ ⁊ corporis. qꝛ pōtꝯfident̓ id dicere psͣ. xc. Clamabit ad me ⁊ egoexaudiā eū ⁊cͣ. Qꝛ legit̉ in legēda reuoluto ānō circa diē natalis eiꝰ mōs qͥdē eximiꝰ iuxta ciuitatē ruptꝰ eructauit incēdiū ꝙ qͣſi torrēs demōte aſcēdens ad vrbē cū magno impetu veniebat. Tūc paganoꝝ multitudo de mōte deſcendit ⁊ ad ſequichꝝ bea. aga. ꝓ liberatione fugiens. velū vndiqꝫ cooꝑtu erat ſepulchꝝ arripiūt ⁊ ip̄ꝫ ſtatuerūt cōtra ignē. ſtatimqꝫ in die nalis v̓ginis ſtetit ⁊ vltra nō ꝓceſſit. Ecce qͣliteragatha tanꝙͣ angeli loth ſuos inhabitatores aꝑiculo incēdij liberauit. Iō pōt dici illud de eaꝙ canit̉ de ſctō donato. Eruit a morte aīas ciuiū ſuoꝝ. ¶ Sexta ꝓpͥetas angeloꝝ. ē ꝙ infirmos medicāt ſeu mīſtrāt alijs medicinā. Qd̓ legit̉ eē figuratū tob̓. vj. Cū Tob̓. ꝓficiſcēs veniret cū angelo in fluuiū noīe tigris: vt pedes lauaret. exiuit piſcis ad deuorandū. ꝙ timēſ tho.exclamauit voce magna dicēs. Dn̄e piſcis inuadit me. At quē angelus. app̄hende inqͥt brāciāeiꝰ ⁊ trahe ad te. qd̓ cū feciſſet ait angelus. Exentera eū ⁊ cor eiꝰ ⁊ fel ⁊ iecur repone. tibi eniꝫ
ſunt neceſſaria hec ad medicamenta. Et vt hr̄cap. xj. Thob̓. veniens ad pr̄em ſup̄ſit de fellepiſcis: ⁊ liniuit oculos pr̄is ſui. ⁊ cepit albugode oculiſ eius qͣſi mēbrana egredi. quā app̄hendens thobias ab oculis eius traxit. ſtatimqꝫ viſum recepit. ⁊ hanc medicinā didicit ab angelo⁊ ab eo accepit. Iō dicunt̉ angeli medici a magiſtro vbi sͣ. Qꝛ curāt nō ſolū infirmitates corpoꝝ ſꝫ etiā aīaꝝ. Hec ꝓpͥetas cōuenit etiā be.agathe. qꝛ pōt ꝯferre medicinā corpoꝝ. Sicutlegit̉ in legēda. b. lucie. Cū fama. b. v̓gīs agatep̄celleret ꝓuinciā vniuerſaꝫ: multi infirmi ad ſepulchꝝ eiꝰ adueniētes ſanitatis gr̄aꝫ receper̄tQd̓ audiēs. b. v̓go lucia venit cū matre ſua euticia q̄ per qͣttuor annos ſanguīs fluxū fuit paſſa. nec ab vllo medicoꝝ liberata. Peractꝭ igit̉miſſaꝝ ſolēnijs. b. lucia cū matre ꝓſtrauit ſe an̄ſepulchꝝ eiꝰ ſuffragiū poſtulantes. ꝙ cū fieretlucia obdormiuit. ⁊ vidit. b. aga. in medio angeloꝝ gēmis ornatā que ſtetit ⁊ ait. Lucia ſorormea: qͥd ad me petis. tu poteris p̄ſtare cōtinuomatri tue. Nlā fides tua ſubueniat. ecce ſanataeſt. ⁊ ſurrexit mater ſanata Ecce qͣlis medica q̄ſolo v̓bo pōt ſanare infirmitates corꝑales. qͣnto magis infirmitates aīe interiores. Iō clamemus cū psͣ. ad ipſam dicentes. O agatha ſaluame ⁊ ſaluabor. ſana me ⁊ ſanabor. qm̄ laus meaes tu. Rogemꝰ ⁊cͣ.¶ Sermo de ſancta Dorothea v̓gineGo flos campililiū ꝯualliū. Cātꝭ. ij. Auerrōis cōmentator ſuꝑ de plātis Ariſto. ait. Poſt vētoſvalidos fructuoſior efficit̉ oīs ortus atqꝫ campus. Cui ꝯſonat Pli. in ſpe. na. dicēs. Impulſus venti validus fructiferos efficit. natos quoqꝫ fructꝰ. qꝛ videmꝰ ꝙ tūc cāpi ⁊ orti magis ornant̉ floribꝰ ⁊ arbores magis virent. Recte Aſicut ignis ẜm Pli. in ſpe. na. a vēto motꝰ magꝭardet. ⁊ herba magis mota magis redolet. vtaſſerit Galienꝰ. ¶ Miſtice ꝑ campū ſeu ortuꝫintelligit̉ celū qd̓ eſt ortꝰ deliciaꝝ ⁊ oīm amenitatū. Qꝛ ſicut in campis ſeu in ortis varij oriūtur flores .ſ. roſe albe ⁊ rubee: viole: ⁊ lilia. Sicin celo ſunt roſe albe apl̓oꝝ. rubee martiꝝ. cādide v̓ginū. iō ē locꝰ oīs amenitatꝭ. Teſte deuoto doctore amādo in oralogio ſapīe li. j. c. xj.Ibi inqͥt v̓nalis amenitas. ibi autūnalis fecūditas. ibi ſerenitas eſtiual̓. ibi iocūditas nuptial̓.Ibi vallis gaudioſa. Ibi ⁊ viſio amoroſa. Ibiſctī apl̓i cū ſummo amore ⁊ honore in iudiciaria reſident ptāte. qꝛ martires rutilāt roſeo colore. ꝯfeſſores radiāt igneo fulgore. v̓gines ni-
G 4
Dorolheo V ⁊ M7