Sermo

quātūcunqꝫ pōt per aera donec ex calore aeriſ⁊ volatꝰ labore ſtomachus fortius caleſcat. Ettunc ex calore pͥoris apertis ⁊ pennis relaxaſtꝭſubito deſcendēs in fontē ruitur depoſitis plumis grauantibꝰ renouabit̉. Ita hō peccatis inueteratꝰ qn̄ ſentit grauedinē peccatoꝝ debꝫ q̄rere fontem lacrimaꝝ ⁊ per deſideriū aſcēderead deum. ⁊ per orationem que nubes penetrat⁊ nō deſcēdat donec exaudiat altiſſimꝰ. Sic̄ dr̄Eccͣi. xxxv. Et homo ſic charitate ſolidatꝰ debet ruere in fontem lacrimaꝝ ⁊ totaliter ſe immergendo. ⁊ tunc poteſt circūcidi ⁊ a peccatisomnibꝰ renouari. Et dicere tūc cum psͣ. cij.Renouabitur vt aquile iuuentꝰ tua. Et hoc patet de Maria magdalena q̄ toto corpore ⁊ mēbris peccauit. Ideo more aqͥle queſiuit fontemgratie chriſtum ⁊ lacrimaꝝ. ⁊ totaliter igne caritatis accenſa miſit ſe in fontē largiſſimū lacriRmaꝝ. qͥbus in toto corpore fuit renouata ⁊ oībus vicijs circūciſa. vt hr̄ Luc̄. vij. ¶ Octauo⁊ vltimo circūcidere nos oportet malas cōſuetudines ⁊ nociuas. quoꝝ principalis ē vna q̄iſtis ſacris diebus ab homībus vanis exercet̉qui induunt laruas beſtiales in quibꝰ ſe demōſtrant ꝙ ſint beſtijs coequales. Contra quosinuehit beatus Auguſtinꝰ. in ſermone de rituquorundam terraꝝ dicēs. In iſtis diebꝰ miſerihoīes formas aſſumunt monſtruoſas. alij veſtiuntur pellibus pecudum. Alij mulieꝝ tunicisAlij ſumunt capita beſtiaꝝ. exquo indicāt tā.habitum habere ſe beluaꝝ: ꝙͣ beſtiarum. Namꝙͣuis ſimilitudinē diuerſoꝝ animaliū exprimere in ſe volunt. certum eſt tam in his magis corpecudum eſſe ꝙͣ formam. Et ſubdit Auguſtinꝰ.Qui de hac cōſuetudine paganoꝝ aliquid obſeruare voluerint. Timendum eſt ei ne nomenchriſtianum ſibi prodeſſe non poſſit. Et de hisqui talibus laruis auxiliū impendit dicit. Quietiam ſtultis hoībus ludentibꝰ aliquam humanitatem impendunt. peccatis eoꝝ participemſe eſſe non dubitent. magis em̄ cuꝫ illis dꝫ flereꝙͣ de illis infelicem riſum relaxare. Et ſubdit v̓tendo ſtilum ad rectores eccl̓iaruꝫ vt ſtudeantcorrigere hos errores dicēs. Uobis aūt o frēsnō ſufficiat ꝙ hoc malū nō faciatꝭ. Sꝫ vbicūqꝫvideritis fieri corrigite corripite ⁊ caſtigate.Hucuſqꝫ ſunt verba Augꝰ. Ideo in oībus eccleſijs vbi tales ludos laruales exercentur ſtrictius argui deberēt vt tal̓ malicia ⁊ paganica poſſet a finibus chriſtianoꝝ extirpari conſuetudoSed dicerent tales laruati. Tamen illa eſt antiqua cōſuetudo. nam ad multos annos factaſunt a patribus noſtris ⁊ antiqͥs. qͣre nūc nosnon facere debemus? aut talē ludum cauſa leticie exercere. Ad hoc dicendū ẜm Aug. Credē

do ꝙ illa eſt cōſuetudo antiqua etiam apud paganos qui credebant ianerum quendaꝫ ducem⁊ eum in his diebus multum venerabantur. etei duas imagines figurabant. vnam poſt ſe. etaliam ante ſe. In ſignum ꝙ talis menſis ianuarius erat terminꝰ anni preteriti: ⁊ pͥncipium ſequentis. Et hoc nunc vt opinor talis proceſſitcōſuetudo ꝙ hoīes vani figurant duas faciesvnam ad currentem. aliam ſimilitudinarie pꝰequitantem cū caballo. Et ꝙͣuis illa mala conſuetudo ſit ⁊ antiqua ⁊ diu exercitata. tn̄ nō minus eſt peccatum quā ꝙ eſſet noua multomagꝭQuia dic̄ regula iuris. Diuturnitas non minuit peccatū: ſed plus auget. Cui concordat illudextra de ſimo. li. v. c. cuꝫ in eccleſie corꝑe Tanto inqͥt grauiora ſunt peccata: quanto diutiusinfelicem animā detinent alligatam. Ecce miẜꝙ longa conſuetudo te plus aggrauat ꝙͣ excuſat. O ſtulte ⁊ vane mentis homo qualiſ ibi apparebis ante diſtrictū iudicem: cū taliter te difformas faciem demonis aſſumendo. qn̄ em̄ reqͥrit iudex te talit̓ difformatū Cuiꝰ ē hec imago?Math̓. xxij. ⁊ Mar. xij. Si tu ſibi non reſpondes. reſpondebunt angeli dicentes. Eius imago eſt ceſaris .i. dyaboli qui eſt rex ⁊ imperatorſuper oēs filios ſuperbie: ⁊ inobedientie. Iob.xlj. Tunc iudex diffinit dicens. Date ceſari q̄ceſaris ſunt .i. tradite euꝫ demonibus in poteſtatem. a quo nos cuſtodiat pater.In die epiphanie dn̄i.Sermo primus.Si eſt qui natus eſt rex iudeoꝝ? vidimus ſtellaꝫeius in oriente: ⁊ venimus adorare eum: cū muneribus. Math̓. ¶ ¶ Dicit Pliniꝰ in ſpecꝭ. na.Aquila velut regina inter volucres obtinet pͥncipatum: ⁊ inter omnes eſt maxime liberalis.qꝛ predam quam capit: non ſoluꝫ comedit. Sꝫalijs auibus cōmunē exponit. ideo continue adeam volant aues ⁊ ſequuntur: ſperantes ſibi ꝑtem prede impartiri. ¶¶ Miſtice per aquilamchriſtꝰ intelligit̉. ẜm illd̓ Deutꝭ. xxxij. Sic̄ aqͥlaprouocans ad volādū pullos ſuos: ⁊ ſuper eosvolitans. Ita chriſtus expandit manus ſuas ⁊aſſumpſit eos .ſ. peccatores atqꝫ portauit in humeris ſuis. ¶ Ipſe em̄ eſt omnium rex ⁊ dominus. Et quamuis vt paruulus in cunis iacebat. tamen vt rex potens in celo imperabat.Ideo dicit beatus Augſtinus in ſermone hodierno. Iſte rex qui portatur vt paruulus: adoratur vt deus. Paruus in preſepio. immenſus in