Superbia regē Nabuchodonoſor de regno eiecit ⁊ in beſtiā mutauit. Dan̄. iiij. ¶ Quarto vioh le in magna multitudine ſimul oriunt̉. nā raro īuenitur vna ſola vel pauce ſimul. ita hi ſctī martires innocētes multi ſunt in numero. ita a nob̓numerus eoꝝ ignorat̉. ⁊ lꝫ a nobis non ſciatureccl̓a tn̄ eos ſub magno honore honorat cū canit. Centū quadraginta quatuor milia qͥ emptiſunt de terra. ⁊ ſumpſit hūc numeꝝ d̓ Apocal̓.xiiij. vbi dr̄. Audiui vocē citharedoꝝ cithariſantium in citharis ſuis ⁊ cantabāt canticū nouum an̄ ſedem dei. ⁊ nem o poterat dicere cāticū niſi illa centū qͣdragintaqͣttuor milia qͥ empti ſunt ſanguīe chriſti de terra. qꝛ illa btā pueroꝝ ſocietas eſt tā innumeroſa. igit̉ maiori veneratione ē digna. Si em̄ miles vnꝰ alicuiꝰ regis honorandus eſt. multo fortiꝰ militū multitudo ⁊ maxime qn̄ familiares eſſent ⁊ ſecretarij regis. induti eſſent veſtibꝰ ⁊ armis regis. ⁊ eēntde cogͣtione regis. Tales ſunt iſti martires innocentes. qꝛ ſunt familiares ⁊ ſecretarij regꝭ celeſtis chriſti. De ipſis dr̄ Apocͣ. xiiij. Hi ſunt qͥſequunt̉ agnū quocūqꝫ ierit. q. d. Ip̄i in oībusſecretis dei ſunt. ip̄i induti veſtibꝰ chriſti. ẜm illud Apocͣ. iij. Hi ſunt qͥ nō coinqͥnauerunt veſtimenta ſua ⁊ ambulāt mecum in albis. qꝛ digniſunt. Si etiā ſunt de cognatōne chriſti ⁊ eiuſdēpr̄ie. qꝛ fuerūt de bethleem iuda Math̓. ij. vbilegit̉. Mittēs herodes occidit om̄s pueros qͦerant in bethleē iude. Et chriſtꝰ de tribu iuda ībethleeꝫ eſt natꝰ. ẜm illud vaticiniū Michee. vE tu bethleeꝫ terra iuda ⁊c̄. qꝛ hoīes vniꝰ patrie ſolent ſe plus diligere. ideo chriſtus dilexiteos plus alijs ⁊ exaudit eos orantes pro nob̓.Tū qꝛ ſunt ſecū eiuſdē gentis. tū qꝛ ſunt in nūero multi. Si em̄ preces vniꝰ ſancti defacili auditmultomagis multoꝝ innocētū. ⁊ hoc quo ad pͥmū. ¶ Quantū ad ſcd̓m ſubiungit̉ pueroꝝ innocentū adherentia cū dr̄. adheſer̄t mͥ. ¶ Circa qd̓ ſcienduꝫ. Ꝙ dn̄i terreſtres ſi ſunt boni ⁊deo deuoti habent circa ſe bonos famulos etmorigeratos. ⁊ ſic ex bonitate ſerui naſcit̉ bōitas ſui dn̄i. nec etiā boni ⁊ innocentes ſerui vellent adherere malis dn̄is. Qꝛ ẜm Ariſto. in iconomicis. Diſſimilitudines moꝝ raro ſunt amāde. ¶ Miſtice. Deus fuit bonꝰ ⁊ ē in euū. ẜmillud psͣ. cxviij. Bonꝰ es tu ⁊ in bonitate tuadoce me. qꝛ nemo bonꝰ .ſ. eſſentialiter niſi ſolusdeꝰ Math̓. xix. Ideo voluit habere miniſtrosimmaculatos. ſicut teſtat̉ psͣ. c. Ambulās ī viaimmaculata hic mihi miniſtrabit. Et ſeqͥt̉. Nonhabitabit in medio domꝰ mee qui ſacit ſuperbiam qͥ loquit̉ iniquitatē nō direxit in conſpectuoculoꝝ meoꝝ. Idcirco ip̄e vt ait Hiero. ad euſtochium. Statim qn̄ ingreſſus eſt in mundum

xxiiinouam ſibi familiā inſtituit. Et ſpecialiter iſtosbonos pueros ſibi voluit ſociari. Et rō huiꝰ ēduplex. Prima qꝛ dr̄ Eccͣi. xiij. Omne aīal diligit ſibi ſimile. ⁊ omnis homo ſimilem ſibi. Etqꝛ filius ipſe dei dignatus eſt eſſe puer ⁊ virgode pura virgine. ideo cōgruū fuit vt ſibi purosvirgines aſſociaret. de quibꝰ dr̄ Apocal̓. xiiij.Uirgines em̄ ſunt ⁊ ſequunt̉ agnum quocunqꝫierit. Nec miꝝ ſi pueri virgines pueꝝ virgineꝫſequunt̉. qꝛ ſolet naturalis cōuenientie facere ſimilitudo vt res rem ſibi ſociat ſimilē. ⁊ abhorret diſſimilē. vt dicitur. viij. ethicoꝝ. Simile diligit ſibi ſimile. Idem etiam. ix. ethicoꝝ. Simile amico eſt ſimilis amicꝰ. ¶ Scd̓a cauſa ē. qꝛfilius dei venit ad reparandam innocentiā in p̄mis parentibus perditā ⁊ per cōſequēs in nob̓Ideo cōgruum fuit vt ſibi milites innocētes aſſociaret. ¶ Circa qd̓ vlteriꝰ notandū. Innocētia ẜm doctores dicit receſſum a peccato ⁊ acceſſum ad bonū. ⁊ hoc tangit Iob. j. cuꝫ dic̄ addemonē. Nunqͥd conſideraſti ſeruum meū IobIn eo ꝙ dicit ſeruuꝫ meum tangit acceſſum adſummū bonum. Sed in illo ꝙ dicit ⁊ recedensa malo. tangit receſſum a peccato Et ille ſtatuſdicit̉ innocentie in quo pͥmi parentes ſine pctōerant ⁊ ſine peccato viuere poterant. Cuiꝰ innocētie cauſa hō dn̄ium habuit in ceteris creaturis Gen̄. ij. Dominamini piſcibus maris etvolatilibus celi. ⁊ vniuerſis animātibꝰ que ſuntſuper terram. Et ſimiliter psͣ. viij. Oīa ſubieciſti ſub pedibꝰ eiꝰ oues ⁊ boues .ſ. in ſtatu innocentie. Sꝫ hō cum in honore eſſet nō intellexit.ſed inſaniuit ⁊ rebellauit ideo perdidit innocentiam. ⁊ ꝓiectꝰ eſt tanꝙͣ malefactor in huiꝰ mundi miſeriam. O ꝙͣ infelix mutatio cui priꝰ ſubiciebantur vniuerſe creature. nūc ei qͣſi oīa reſiſtunt. E accidit ideo. qꝛ primi parentes ꝑ peccatū perdiderūt dn̄iniū. Sed hoc chriſtꝰ ſuo ſāguine reparauit. ẜm illud. j. Pe. j. Non corruptibilibꝰ auro aūt argēto empti eſtis. ſed precioſo ſanguīe agni immaculati. ¶ Si ergo volumꝰſeruare innocentiā quā chriſtꝰ nobis reꝑauit videamꝰ qualiter pͥmi parentes eam perdiderūtvt per ꝯtrariū prependamꝰ qualiter a nob̓ ſeruanda eſt. Quia ẜm Ariſt. ij. ethico. Medicinefiunt per contraria. Interroga ergo parentemtuuꝫ ⁊ maiores tuos ⁊ iuuenes eos innocētiaꝫſpecialiter per tria perdidiſſe ¶ Primo per negligentiā ſenſuuꝫ exterioꝝ quoꝝ diligentē cuſtodiam habeamꝰ ſi innocentiā ſeruare deſideramus. Et primo viſum vt nihil̓ videre veliniꝰꝙ non licite appetere poſſumꝰ Quia legit̉ Gen̄.iij. Ꝙ eua incaute pomum inſpexit. quia viditꝙ eſſet bonum lignū ad veſcendum ⁊ pulcrumoculis aſpectuqꝫ delectabile. et tulit de fructu

De mocentibꝫ.