doides enforbꝰ erā cui pectore leuoheſit ab aduerſo grauus haſta minorꝭatride Sic ergo legatur vt auctoritos non p̄iudicet racioni NamI vrtica dū roſa legit̉. qn̄qꝫ manūtangentis vrit. ¶ Sapientia ſiquitē eſt fons quidā de quo egrediūturflamina q̄ irrigant omnē terra. etnō modo ortū deliciarū diuine pagine replent. ſed ediā ad gentes ꝑtraſeunt. vt nec eciā ethiopibus omninōdeſint Inde ſūt floridi. redolētes⁊ ftuctiferi orti gentiū. Quos ſi forte ſimplex lector ingredit̉ ſemꝑ poetici illiꝰ menunerit Qui legitis flores. ⁊ humi naſcentia fraga. Frigidꝰ o pueri fugite hinc latet anguisin herba. Nam et poma heſperidūq̄ dracō ꝑuigil ſeruat. nullꝰ aſportat ignauꝰ. aut qui ſcripturas nonquaſi vigilās legerit. ſed qͣſi dormitans ſompniauerit. ac ſi ad finemlegendoꝝ vtēs calcaribꝰ properet.Certū eſt quia fidelis lector ⁊ prudens. ⁊ qui litteris ex cimore īuigilat viciā ſemꝑ excludit ⁊ ī omnibꝰaccedit advitā Hinc eſt illud doctoris doctorum iheronimi. Ama ſcientiam ſcripturarum ⁊ carrus vidanon cimabis¶ Capitulū vndecimum. Quidſit ve:: philoſophari ⁊ ad quem finem omnum ſcripturarum vergatintentioOc aūt reuera philoſophari eſt. ⁊ hic eſt multe lectionis iocundiſſimꝰ et ſalubertimꝫ fructꝰ. Ip̄a ſi quidē oīm rerū cōtinet diſciplina. Ioīm moderatrixvniuerſis humane vite actibꝰ / ⁊ v̓3iſbig Acogitatiōibꝰ / modū ⁊ termixnos ip̄a cōſtituit. Eſt tn̄ cui nec ijſa nouit terminū p̄finire Eſt cui ineo p̄ſcribit modū vt nō habeat modum. Quicquid agit aut loquit̉/ illuc tēdit / qd̓ apud recte philoſophātes nō habet terminū. Nam ⁊ eiſubſtāca in eo conſiſtit vt illud necꝙͣ terminet̉. Si enim ſcd̓m platonem philoſophꝰ aimator dei ē. quidaliud ē philoſophia niſi diuintatꝭunrūt iamor? Hoc ē vtiqꝫ qd̓ terminarinun at lex tuinō vult ne et ipſa qd̓ nō expedit fituatur Qd̓ enī finitur eſſe deſinit.⁊ ſi cimor dei extinguit̉/ philoſophic nomē euaneſcit. Sic et īcarnataſapiētia dei. cū multis p̄ſcribat mōdu deū ſine modo p̄cipit diligēdū/niſi qꝛ cai̓tati modꝰ ille p̄ſcribitur.nn divt deꝰ ſū termno amoris diligat̉Qui enī ait diliges ꝓximū ſicut teip̄m: idem p̄muſit. diliges dn̄m deum tuum ex toto corde tuo ex totamēte tua. ⁊ ex totis viribꝰ tuis Idēquoqꝫ adicat. In hijs duobꝰ p̄ceputuſa vatis pedet tota lex ⁊ ꝓphete. Si ergo oīa que ſcripta ſunt ꝓph̓is famūNm ulttuta p̄lantur ⁊ legi .i. ſi omnis doctrina ilnaper.luc tendit vt hō ſubiectꝰ ſit legi deiuult̓ pquis ambigit ad regnū caritatꝭ vniviliquū: in.uerſa referri? Qui vero philoſophādo caritatem acquirit aut dilatatunt tecumſūnum philoſophantis aſſecutuseſt finē ¶ Hec eſt itaqꝫ vera ⁊ īmutabilis philoſophanaū regula. vtſic in omnibꝰ legēdis aut diſcēdisagēdis/ q omiterdis qͥſqꝫ ꝟſet̉. vtꝓficiat caritati Ip̄a ꝟ̓o nūꝙͣ īanisaut ſola eſt. ſꝫ honeſtatem. modeſtiam cum ſobrietate. pudiciciam etIruiſſeum