Legenda Cxlvj

et d̓o in multa abſtinc̄tia ſeruiuit Maxime aūt fame ab oībus hēbatur ⁊ fr̄ pelagius dicebat̉ Pꝰ hͦ qͥdā diaconꝰ ſupradicti ep̄i hieroſolymā cā viſitādi loca ſcāaduēit. Cui dixit ep̄s vt pꝰ ſcōꝝ locoꝝviſitationē quēdā monachū noīe pelagiū querēt et ip̄m viſitaret. cū verꝰ deiſeruꝰ eēt. Qd̓ cū ille feciſſet. mox ab illacognitꝰ neqͣqͣꝫ ip̄am ꝓpter nimiam maciem̄ cognouit. Cui dixit pelagia Habesep̄m. ⁊ ille Immo dn̄e. Et illa Oret prome ad dn̄m. qꝛ vere apl̓s chr̄i eſt Recedens aūt in̄. die tertia ad cellā eiꝰ r̄dijtSꝫ cū ad hoſtiū ꝑcuſſiſſet. et nullꝰ eī aꝑuiſſet: feneſtrā aꝑuit et mortuū eū īuenit ac vidit. Currenſqꝫ cū hoc ep̄o nunciaſſet. ep̄s et clerꝰ oēſqꝫ monachi cōuenerūt. vt tā ſcō viro exeqͥas celebrarētCūqꝫ de cella corpꝰ eiꝰ extraxiſſent. repererūt ꝙ mulier eēt et plurimū admirantes deo gr̄as reddiderūt et ſcm̄ corpꝰ honorifice ſepelierūt Obijt āt octauo die intrāte octobri circa annos dn̄icclxxx¶ CxlviADe ſcā Margarita.argarita dicta pelagiꝰ. ꝟgo pulcerrima diues et nobil̓ tāta fuit parentū ſolicitudīe cuſtoditaet optimis moribꝰ inftructa. tātaqꝫ pudicitie hōeſtate vigebat ꝙ ab hoībꝰ videri modis oībꝰ renuebat Deniqꝫ a qͦdā ad oleſcente nobili in ꝯiugiū querit̉.et vtriuſqꝫ ꝑentis aſſenſu cūcta nuptijsneceſſaria cū īmenſa diuitiaꝝ et delitiarū gl̓a p̄ꝑantur. Cū gͦ nuptiaꝝ dies adueniſſet. et iuuenes et puelle et cūcta ſimul nobilitas an̄ thalamuꝫ iā ꝑatū nuptiaꝝ feſta cū gaudio celebrarent. ꝟgod̓o inſpirāte ꝯſiderās dānū ꝟgītatis tādānoſis plauſibꝰ cōꝑari ꝓſtrata in t̓raꝫcū lachrymis gl̓iaꝫ ꝟginitatis nuptiaꝝmoleſtias tāta in corde ſuo ꝯpēſationelibrauit ꝙ oīa huiꝰ vite gaudia qͣi ſtercora reſpuebat. Un̄ nocte illa a viri cō

ſortio abſtinēs media nocte deo ſe recōmendans. conſis crinibꝰ in virili habituclam aufugit. Longe aūt ad qͦddā mōaſteriū veniens. et fr̄em pelagiū ſe appellans. ab abbate receptꝰ ē et diligenter īſtructꝰ. Qui tā ſancte ac religioſe ſe habuit ꝙ defūcto ſcīmonialiū ꝓuiſore d̓ ſenioꝝ cōſilio et abbatis imꝑiō licet inuitꝰ monaſterio ꝟginū eſt p̄latꝰ. Dū gͦ eisnō ſolū corꝑm ſꝫ etiā aīaꝝ pabula ꝯtīueet inculpabilit̓ mīſtraret. diabolus ei inuidens ſtuduit qͣliter ꝓſperū eiꝰ curſuꝫobiectu crimīs impediret. Nā vnā virginē que p̄ foribꝰ erat ī adulteriū traxitet intumeſcente vtero cū iā celari nonpoſſet. tātus pudor ⁊ dolor oēs ꝟgineset mōachos vtriuſqꝫ mōaſterij cōſternauit ꝙ ſolꝰ pelagiꝰ vtpote eaꝝ familiarisatqꝫ p̄poſitꝰ ſine iudicio ⁊ examīationeab oībus condēnaret̉ Qui foras cū ignominia pellit̉. ac in quodā rupis ſpecurecludit̉. ſibiqꝫ mōachoꝝ ſeueriſſimꝰ deputat̉. qͥ ſibi panē ordeaceū ⁊ aquā tenuiſſime mīſtraret Quibus geſtis mōachi receſſerūt. et ſolū ibi pelagiū reliq̄rūt. At ille oīa patienter ſuſtinēs ī nullo turbatꝰ fuit Sed ſꝑ grās deo referēsꝑ ſcōꝝ exempla ſe ꝯtinue ꝯfortabat Tādē cū finē ſuū adeſſe cognouiſſet. abbati ⁊ monachis ꝑ lrās ſic mādauit Nobili orta genē̓ margarita in ſecl̓o dicta fuique vt pelagꝰ tentationū tranſirē pelagius mihi nomē impoſui. vir ſum n̄ ꝓdeceptiōe mētita qd̓ factis on̄di De crimine ꝟtutē obtinui. pnīam egi innocēset iā queſo vt quā viri femīam neſcier̄tſcē ſorores ſepeliāt et ſit expiatio viuētis. on̄ſio moriētis. vt femīe ꝟginē recognoſcant quā calūniatores adulterūiudicabāt. His auditis monachis ⁊ ſāctimonialibꝰ ad ſpelūcā currentibꝰ pelagiꝰ a feminis feīa et ꝟgo intacta cognoſcit̉ et cunctis pnīam agentibꝰ ī monaſterio ꝟginū honorifice ſepelitur.¶ Finit legēda de prima femīaꝝ anthir