De ſancta Pelagia.

mīs ē dimerſus Fr̄ibꝰ igit̉ ꝓ liberatione ſubmerſi btm̄ franciſcū inuocantibꝰ.ipſo etiā corde vt potēat btī frāciſci auxiliū īplorāte. ecce p̄dictꝰ fr̄ ꝑ ꝓfunduꝫſic̄ ꝑ aridā ambl̓abat. et demerſā nauiculā capiēs cū ea ꝑuēit ad littꝰ. veſtimētaāt eiꝰ mādida facta n̄ ſt̓ nec aq̄ gutta ꝓximauit ad tunicāCxlvADe ſancta Pelagia.elagia pͥma felaꝝ antiochie cītatꝭ rebꝰ ⁊ diuitijs plēa. corꝑe pulcerrīa. hītū ambicioſa ⁊ vana.aīo et corꝑe īpudica Quadā vice ꝑ cītatē cū ambitiōe maxīa trāſibat ita vt nihil ſuꝑ eā niſi aurū et argētū ⁊ p̄cioſi lapides viderēt̉. ita vt qͦcūqꝫ iret. aerē diuerſoꝝ aromatū odore r̄plet. quā p̄cedebat. et ſeq̄bat̉ multitudo maxīa puellaꝝ⁊ pueroꝝ. qͥ ⁊ ip̄i p̄claris erāt induti veſtimētis. quā qͥdā ſcūs pr̄ noīe Ueronꝰep̄os eliopoleos q̄ nūc damathia vocat̉vidēs amariſſime fle̓ cepit ex eo ꝙ maiorē curā hēbat placere mūdo qͣꝫ ip̄e hrētplacere deo Procidenſqꝫ ſuꝑ pauimētūfaciē ſuā cū terra ꝑcutiebat et ip̄aꝫ t̓rālachrymis rigās dicebat Altiſſime deignoſce mihi pctōri. qꝛ vniꝰ diei mētricꝭ.ornatꝰ totiꝰ vite mee induſtriā ſuꝑauitNe me dn̄e ꝯfundat vniꝰ me̓tricis ornatꝰ an̄ cōſpectū tremēde maieſtatꝭ. tueIlla ꝓ terrenis ſummo ſe ſtudio decorauit. ego tibi īmortali dn̄o place̓ ꝓpoſui. ⁊ ꝑ meā negligētiā n̄ īpleui Dixitqꝫhis qͥ ſecū erāt In ꝟitate dico vobis ꝙdeꝰ hac ꝯͣ nos ī iudicio ꝓducturꝰ ē. qͦniāhec tā ſolicite ſe depīgit vt t̓renisˡ amatoribꝰ placeat. ⁊ nos celeſti ſponſo place̓negligimꝰ Dū hec ⁊ ſil̓ia dice̓t. ſubito obdormiuit. viſumqꝫ eſt ſibi ꝙ q̄dā colūbanigͣ et fetida nimis circa eū celebrātemmiſſā volaret Qui dū cathecūinos abſcede̓ p̄cepiſſꝫ colūba diſꝑuit. et pꝰ miſſaꝫrediēs ⁊ ab ip̄o ep̄o ī vaſe qͦdā aq̄ merſa

mūda et cādida exiens tā alte volauitꝙ videri nō potuit. Euigilās igit̉ dumqͥdā vice ad eccl̓iam ꝓcedēs p̄dicaret.et pelagia preſens eēt adeo cōpucta eſtꝙ eī lrās ꝑ nūciū miſit di. Sco ep̄o diſcipulo chr̄i pelagia diſcipula diaboli.Si vere chr̄i diſcipulꝰ ꝯprobaris qͥ vtaudiui ꝓ pctōribꝰ de celo deſcendit. mepeccatrice ſed penitētē ſuſciꝑe dignerꝭCui ille remiſit. Rogo vt huilitatē meam nō tentes q hō peccator ſum. Sedſi vere ſaluari deſideras ſolū me viderenō poteris. ſꝫ int̓ alios me videb̓ Cūqꝫad eū corā pluribꝰ aduēiſſet. pedes eiusapp̄hendit ⁊ amariſſime flens dice̓ cepitEgo ſū pelagia pelagus iniqͥtatis exundans fluctibꝰ pctōꝝ. Ego ſum ꝑditiōisabyſſus. ego vorago et laq̄us aīaꝝ multos deceptos decepi q̄ nūc cūcta ꝑhorrui. Tūc ep̄s interrogauit eā di. Quodtibi nomē eſt Cui illa. Anatītate pelagia vocor. ſꝫ ꝓpt̓ veſtimentoꝝ pōpā omnes me margaritā appellant. Tunc ep̄sclemēter eā ſuſcipiens pn̄īam ei ſalutarē iniūxit et ī dei timore diligent̓ inſtruxit. ⁊ ſacro baptiſmate regenerauit Diabolꝰ aūt ibidem clamabat dicēs. O violentia quā patior ab hoc ſene decrepitoO violentiā. O ſenectus mala Maledictus dies in qͦ ꝯͣrius natus es mihi. qͥaſpem meā maximā abſtuliſti Quadā inſuꝑ nocte cū pelagia dormiēt diabolusad eā venit ⁊ eā excitās dixit ſibi Dn̄amargarita qͥd vnqͣꝫ tibi male feci Nunqͥd n̄ oībꝰ diuitijs et gl̓ia te ornaui Queſo dic̄ mihi ī quo te cōtriſtaui/ ⁊ ꝓtinꝰtibi ſatiſfaciā. Tātū obſecro ne me deſeras. ne opprobriū chr̄ianis efficiar Ip̄aaūt ſe ſignauit. ⁊ in diabolū inſufflauit.et ſtatim euanuit. Die tertio omnia quehēbat congregauit et pauꝑibus tribuitPoſt aliquot autem dies cunctis ignorātibꝰ pelagia īde noctu aufugit. ⁊ ī mōtē oliuēti deuenit. vbi habitū hēmite accipiens in ꝑua cella ibidē ſe collocauit.

Ev.