De ſancto Auguſtino

et euodio et mr̄e ad aphricā remeabat.Sꝫ cū eſſēt apd̓ hoſtia tiberina. pia mr̄eiꝰ defuncta eſt Poſt cuiꝰ morteꝫ reuerſus ē auguſtinꝰ ad agros ꝓprios. vbi cūhis qͥ ſibi adherebāt ieiunijs ⁊ or̄onibꝰdeo vacabat. libros ſcribebat. et īdoctosdocebat Fama āt eiꝰ vbiqꝫ diffundebat̉et in oībꝰ libris ſuis ⁊ actibꝰ ad mirabil̓habebat̉ Refugiebat āt ad aliquā ciuitateꝫ accedē q̄ ep̄o careret. ne ip̄m ī p̄dicto officio īpediri ꝯtingeret. ¶ Eodemtꝑe apud ip̄oneꝫ erat quidā vir magnaruꝫ opuꝫ qͥ auguſtino miſit ꝙ ſi ad eumaccedēt ⁊ ꝟbū ex ore ſuo audiēt. ſcl̓o renūciare poſſet. Quod auguſtinꝰ vbi ꝯperit illuc ꝯcitꝰ iuit Audiēs āt valeriꝰ ip̄onenſis ep̄s famā eiꝰ. ip̄ꝫ plurimū renitēteꝫ ī ecc̄a ſua p̄ſbyteꝝ ordinauit. nōnullis qͥdem lachrymas ſuas ſuꝑbe interp̄tātibꝰ. ⁊ tāqͣꝫ eū ꝯſolantibꝰ ⁊ dicentibusqͥa et locꝰ p̄ſbyterij licꝫ ip̄e maiori digneſſet appropinqͣret tn̄ epiſcopatui. Quiſtatī moaſteriū clericoꝝ īſtituit. ⁊ cepitviue̓ ẜm regulā a ſanctis apl̓is ꝯſtitutāDe cuiꝰ monaſterio fere deceꝫ ep̄i ſuntelecti Et qͥa p̄dictꝰ ep̄s erat grecꝰ ⁊ minꝰī latina līgua ⁊ lr̄is doctꝰ. auguſtino ptāteꝫ tribuit. vt ꝯͣ moreꝫ oriental̓ ecc̄e coraꝫ ſe in ecc̄a p̄dicae̓t. Un̄ cū multi ep̄oderogarēt. ille de hoc nō curabat. dummodo ꝑ eū fieret qd̓ ꝑ ſe fiēi nō valebatEo tꝑe fortunatū p̄ſbyteꝝ manicheumet alios hēticos p̄cipue rebaptizatoresdonatiſtas ⁊ manicheos ꝯuicit abſtulit⁊ ꝯfutauit Cepit āt valeriꝰ formidae̓ neſibi auguſtinꝰ tolleret̉. ⁊ ab alia ciuitate īep̄m peteret̉ Nā ſibi aliqn̄ ablatꝰ fuiſſetniſi eū ad locū ſecretū trāſmittē curaſſetita vt īuēiri minime potuiſſꝫ Impetͣuitigit̉ ab archiep̄o carthaginenſi vt ip̄e cederet ⁊ auguſtinū iponēſi ecc̄e ī ep̄m ꝓmoueret. Sꝫ cū hoc auguſtinꝰ oīmoderecuſae̓t. ꝯpulſꝰ tn̄ ⁊ coactꝰ ſuccubuit. etep̄atꝰ curā ſuſcepit Qd̓ in ſe fieri nō debuiſſe vt ſuo viuente ep̄o ordinaret̉ poſ

ſtea ⁊ dixit ⁊ ſcripſit. ꝓpt̓ ꝯcilij vniuerſalis ꝓhibitionē quā poſtmodū ordinatꝰdidicit Nec qd̓ ſibi factū eſſe doluit alijsfieri voluit Un̄ etiā ſategit. vt ī ꝯcilijsep̄oꝝ ꝯſtitueret̉ vt oīa ſtatuta pr̄m ordinādis deberēt ab ordinatoribꝰ ītimari.Ip̄e āt de ſe dixiſſe poſtmodū legit̉. Innulla re mihi dn̄m ſentio ſic iratu ſic inhoc ꝙ cū non eſſeꝫ dignꝰ poni ad remuꝫpoſuit me ad āpluſtre in apice regimīsecc̄ie Ueſtimenta eiꝰ ⁊ calciamenta ⁊ ornamenta alia nec nitida nimiū. nec abiecta plurimū Sed ex moderato ⁊ ꝯpetēti habitu erant Ip̄e eī de ſe dixiſſe legit̉.Fateor de p̄cioſa veſte erubeſco. ⁊ iō cūdat̉ mihi vendo eā. vt qꝛ veſtis nō pōteſſe ꝯmunis p̄ciuꝫ ſit ꝯmune. ¶ Menſafrugali ⁊ parca ſꝑ vſꝰ ē. ⁊ int̓ olera ⁊ legumina ꝓpt̓ īfirmos ⁊ hoſpites plerūqꝫcarnes hēbat In ip̄a āt mēſa magis lectioneꝫ vel diſputatōeꝫ qͣꝫ epulatōeꝫ diligebat. ⁊ ꝯͣ peſtē detractōis ī ea ſic ſcriptuꝫ habebat Quiſqͥs amat dictis abſētuꝫ rodē vitā Hāc menſam indignā noſuerit eſſe ſibi. Nam et aliqn̄ cuꝫ quidamſibi familiariſſimi coepiſcopi ad detractionem linguam laxaſſent. adeo dureeos redarguit. vt diceret ꝙ niſi deſiſterent aut verſus ipſos deleret aut a mēſa recederet ¶ Quadam vice cum quoſdam ſuos familiares ad prandium inuitaſſet vnus illorum curioſior ceteris. coquinam ingreſſus eſt. Cunqꝫ omnia frigida reperiſſet. reuerſꝰ ad auguſtinuminterrogauit. quid ciborum ip̄e pranſurus pater familias preparaſſet Cui auguſtinꝰ. Ne quaqͣꝫ talium epularum curioſus reſpondit. Et ego vobiſcum neſcio. E ¶ Tria a beato Ambroſio ſedidiciſſe ait Prīm ē ꝙ vxorē cuiqͣꝫ nūqͣꝫpeteret Secundo ꝙ militare volentemad hoc non commendaret Tertium oad conuiuia inuitatus non iret. Cauſaprimi eſt. ne illi inter ſe non conuenianeet ſibi maledicant. ¶ Cauſa ſecundi eſt