De ſancto Auguſtino

ee ad eū venit. et ipſum iam nec vere manicheum. nec vere catholicū r̄pperit Cepit aūt auguſtinus beato ambroſio adherere. et eius predicationes frequent̉audire Erat āt valde in predicatōe ſuſpenſus. ne quid ꝯtra ipſam manicheorūhereſim vel pro ip̄a diceret̉. Quadaꝫ enīvice contra illum erroreꝫ ambroſiꝰ diutius diſputauit. ⁊ ip̄m apertis rōnibuset autoritatibꝰ cōfutauit. ita vt error ille a corde auguſtini penitus pelleret̉B ¶ Quid autē pꝰ hoc ſibi ꝯtigerit ipſein libro ꝯfeẜ. narrat dicens. Cuꝫ te primum cognoui. reuerberaſti infirmitatēaſpectꝰ mei. radians in me vehementerEt ꝯtremui amore ⁊ honore et inuenime longe eſſe a te in regione diſſimilitudinis. tāqͣꝫ audirem vocem tuam de excelſo Cibus ſum grandium creſce ⁊ māducabis me. Nec tu me mutabis in te ſicut cibum carnis tue. ſꝫ tu mutaberis īme ¶ Cum auteꝫ ſicut ibidem refert via chr̄i ſibi placeret. ſꝫ ꝑ iſtam anguſtamadhuc ire pigeret īmiſit dn̄s in mentemeius vt ad ſimplicianum in quo lucebatlux diuina. ſcꝫ gr̄a ꝑgeret. vt ſibi actusſuos ſecuꝫ ꝯferenti ꝓferret qͥs eſſꝫ aptꝰmodꝰ viuendi ad ambulandū in via deiī qͣ aliꝰ ſic aliꝰ ſic ibat Diſplicebat autemci quicqͥd agebat in ſeculo p̄ dulcedinedei et decore domus eius quam dilexitSimplicianus auteꝫ cepit cū hortari. i.pſe qͦꝫ cepit ſeip̄m hortari ⁊ dice̓. Quotpueri ⁊ puelle intra ecc̄iaꝫ deo ſeruiunt⁊ tu non poteris qͦd iſti et iſte. An ꝟoiſti et iſte in ſeip̄is poſſunt et non ī deoſuo Quid in te ſtas ⁊ non ſtas. ꝓijce te īeum ⁊ excipiet te ⁊ ſaluabit te. ¶ Int̓horuꝫ colloquia memoria victorim inmedium venit Unde exhilaratus ſimplicianus narrat qualiter ideꝫ adhuc gēcilis ob ſui ſapientiam romē quod maximū tunc erat ſtatuā in foro meruiſſet.⁊ qualiter ſe ſepiꝰ chr̄ianū dicebat. Cuicuꝫ ſimplicianus diceret. non credo niſi

te in ecc̄ia vidēo. ille iocando dicebat.Nunqͥd parietes faciunt hominem chriſtianum Tandē dū ad eccleſiam veniſſetet ei tanqͣꝫ verecundo occulte liber vbierat ſymbolum fidei ad legenduꝫ ⁊ pronūciandū vt tunc moris erat datus fuiſſet. ille in altum aſcendit. et alta voceꝓnūciauit. mirante roma. gaudente eccleſia Omnes autem ſubito perſtrepuerunt. victorinus victorinus. cito ſonuerunt et cito ſiluerunt. Tunc etiam abaphrica quidam amicus auguſtini nomine pontianus ſuperuenit. et vitam ⁊ miracula illius magni antonij qui nuperin egypto ſub conſtantino imꝑatore defunctus fuerat recitauit Horum exemplis auguſtinus vehementer exarſit. itaꝙ ſociuꝫ ſuum alipium tam vultū qͣꝫ mēte turbatus inuaſit. et fortiter exclamauit Quid patimur quid audimus Surgunt indocti et celum rapiunt. et noscum doctrinis noſtris in infernum demergimur. An quia p̄ceſſerunt pudetſequi. et non pudet nec ſaltem ſcqui Etaccurrens in quendam ortum ſub quadam ſicu ſe proiecit. vt in eodem libroconfeẜ. commemorat et amariſſime flēslamentabiles voces dabat dicens Quādiu qͣꝫdiu cras et cras. ſine modo. ſinepaululum Hodo non habebat modumet ſine paululuꝫ prodibat in longinquūDe hac ſui tarditate plurimū conquerebat̉. ſicut poſtmodum in eodem libroſcripſit. Heu mihi qͣꝫ excelſus es in excelſis. et qͣꝫ profundus in profundis. etnuſqͣꝫ recedis et vix redimus ad te. Age domine ⁊ fac̄ et excita et reuoca nosAccede et rape et fragra ⁊ dulceſce Impedimentis omnibus ſic timebam expediri quemadmodum impediri timendūeſt. Sero te amaui pulcritudo tam antiqua et tam noua. ſero te amaui. Intus eras. et ego foris ⁊ ibi te querebaꝫ⁊ in iſta formoſa q̄ feciſti deformis irruebā Mecū eras ⁊ tecuꝫ non eram. Uo-

z iiij