De ſanctoSernardo

Cui ille Tolle hūc meum baculuꝫ. ⁊ intuo lectulo pone. ⁊ ſi quid agere poteſtagat. Qd̓ cū feciſſet et lectulo ſuo recūbet adeſt ille ꝯtinuo Sꝫ nec ad cōſuetūopꝰ. nec ad ip̄m cubile preſumit accedē.Sꝫ acerrime minat̉ ꝙ illo recedente ſede ea atrocit̉ vīdicabit Qd̓ cuꝫ illa bernardo retuliſſꝫ. ille ppl̓ꝫ ꝯuocauit. ⁊ oēscandelas ī manu accēſas hr̄e p̄cepit. demonēqꝫ cū vniuerſo qͥ aderat cetu excōicauit. ac ne ad illā vl̓ aliā deīceps acceſſuꝫ habeat int̓dixit Sicqꝫ illa a tali illuſione penitꝰ liberata eſt I ¶ Cū in eadēꝓuīcia vir ſcūs legatōe fungeret̉. vt duceꝫ aqͥtanie ecc̄e recōciliaret. ⁊ ille modis oībꝰ recōciliari renue̓t. vir dei ad altare celebraturꝰ acceſſit. ip̄o duce tqͣꝫ excōicato p̄ foribꝰ expectāte Cū āt pax dn̄idixit corpꝰ dn̄icū ſuꝑ patenā ponit. ⁊ ſecuꝫ tollit. atqꝫ ignea facie. ⁊ flāmeis oculis foras egredit̉. ⁊ ꝟbis terribilibꝰ comitē aggredit̉ Rogauimꝰ te inqͥt ⁊ ſpreuiſti nos Ecce ad te ꝓceſſit ꝟgīs filiꝰ quiē dn̄s ecc̄e quā tu ꝑſeq̄ris. Adeſt iudextuꝰ ī cuiꝰ noīe oē genu curuat̉. Adeſt iudex tuꝰ in cuiꝰ manibꝰ illa aīa tua deueniet. nunqͥd ⁊ ip̄ꝫ ſic̄ ẜuos eiꝰ ꝯtēnis Reſiſte ei ſi vales. Statīqꝫ dux totꝰ irriguit⁊ membris oībꝰ diſſolutis. ad pedes eiꝰꝓtinꝰ ꝓſiliuit Quē vir ſcūs calce pulſās ſurgē iubꝫ. ⁊ dei audire ſententiamIlle aūt tremebundus ſurrexit. ⁊ qͥcqͥdvir ſcūs p̄cipiebat ꝓtinꝰ adimpleuit.Cn regnū germanie ꝓ qͣdā magna ſedāda diſcordia ſeruꝰ dei ītraſſꝫ. archiep̄smogūtinēſis venerabilem q̄ndā clericūobuiū ei miſit Cui dū clericꝰ ſe ſibi obuium a ſuo dn̄o miſſū fuiſſe dice̓t. vir deirn̄dit Aliꝰ dn̄s miſit te Miratꝰ ille. ſe nōniſi a ſuo dn̄o archiep̄o miſſū fuiſſe affirmabat. Ecōtra ẜuꝰ chr̄i dicebat Fallerꝭ.fili falleris. Maior dn̄s ē qͥ miſit te chr̄sQd̓ clēicꝰ ītelligēs ait Putas ꝙ monachꝰ veli fieri. Abſit hoc a me Nō cogitaui nec aſcendit ſuꝑ cor meū Quid plura

In eodē itinere ſeculo valefecit. ⁊ a virō dei habitū ſuſcepit ¶ Cū q̄ndā militē valde nobilē ad ordinē r̄cepiſſet. ⁊ viruꝫ dei qͦdaꝫ tꝑe ſeq̄ret̉. grauiſſima cepit tētatione pulſari Cū āt eū quidamde fratribꝰ tā triſtem vidēt. cām tāte triſticie reqͥſiuit Cui ille rn̄dit. Scio īquitſcio ꝙ nūqͣꝫ āpliꝰ letꝰ ero Qd̓ ꝟbuꝫ cū dictꝰ frat̓ ad ſeruū dei retuliſſꝫ. ille ꝓ eo attentiꝰ orauit. Statīqꝫ ille fr̄ qͥ tā grauit̉tentatꝰ ⁊ tā triſtis erat. tātū ceteris apparuit iocūdior ⁊ hilarior. qͣntū pͥꝰ ceteris triſtior Cū āt ei dictꝰ frat̓ ꝟbū meſticie qͦd locutꝰ fuēat amicabilit̓ improperae̓t. ille rn̄dit. Et ſi tūc dixi nūqͣꝫ ampliꝰ letꝰ ero. ſꝫ nūc dico Nūqͣꝫ āpliꝰ triſtꝭ.ero R ¶ Cū ſcūs malachias ep̄s hibernie cuiꝰ vitā plenā ꝟtutibꝰ ip̄e d̓ſcpͥſit adchr̄ꝫ felicit̓ ī monaſterio ſuo migraſſꝫ. etvir dei ꝓ eo hoſtiā ſalutarē offerret. gl̓iam eiꝰ dn̄o reuelante cognouit. ⁊ eodeminſpirāte poſt cōionē formā or̄onis mutauit. leta voce ſic dicēs Deꝰ qͥ beatū malachiā ſcōꝝ tuoꝝ meritis coequaſti tribue q̄ſumus. vt qͥ p̄cioſe mortis eiꝰ feſtaagimꝰ vite qͦꝫ imitemur exēpla Gui duꝫcator innueret ꝙ erraret ait. Nō erro ſꝫnoui qd̓ dico. Deinde accedēs ſacra eiꝰveſtigia oſculat̉ ¶ Cū īſtāte qͣdrageſimaa multꝭ. fuiſſꝫ tyronibus viſitatꝰ. rogauiteos vt in illis ſalteꝫ ſacris diebꝰ a ſuisvanitatibꝰ ⁊ laſciuijs abſtinerēt. Quibꝰnullo mō acqͥeſcētibus. iuſſit eis ꝓpinarivinū dicens Bibite poculū aīaꝝ. Quohauſto ſubito mutati recedūt. Et qͥ modicū tp̄s denegauerāt totū tp̄s vite ſuedeo dederūt Tādem btūs bernardusmorti felicit̓ appropinqͣns ait fratribꝰ ſuis Tria vobis obſeruāda relinqͦ q̄ ī ſtadio pn̄tis vite quo cucurri memini meꝓ viribꝰ obſeruaſſe Nemini ſcādalū facere volui. ⁊ſi aliquādo accidit. ſedaui vtpotuiMinꝰ ſꝑ ſenſui meo qͣꝫ alteriꝰ credidi Zeſus de ledent. nunqͣꝫ vindictamexpetij. Ecce charitatem humilitatem