Legenda xciiij

obtinēduꝫ. qꝛ ſeſſionē ad dexterā ⁊ ſiniſtrā chr̄i ābo hr̄e voluerūt. dr̄ filiꝰ tonitrui rōne ſonoe̓ p̄dicatōis qꝛ malos trebat. pigros excitabat oēs ſua altitudīeIāmirationeꝫ ꝯuertebat. Un̄ dic̄ bedade ioh̓e ꝙ tā alte intonuit vt ſi aliqͣntuluꝫ altiꝰ ītonuiſſꝫ totꝰ mūdꝰ eū caꝑe nonpotuiſſꝫ Dicit̉ iacobꝰ maior ſicut alt̓ minor Prīo rōne vocatōis qm̄ pͥꝰ vocatꝰē a chr̄o. Scd̓o rōne familiaritatis qm̄maioreꝫ familiaritatē videt̉ chr̄s hūiſſecū iſto qꝫ cū illo. ſic̄ pꝫ. qꝛ ip̄ꝫ ad ſecretaſua admittebat. ſicut fuit ad puelle r̄ſuſcitatiōem. ⁊ ad gl̓ioſaꝫ trāſfiguratiōemTertio rōne paſſionis. qꝛ pͥmꝰ int̓ cetetros apl̓os paſſꝰ ē Sicut gͦ dr̄ maior alioex eo ꝙ pͥꝰ vocatꝰ ē ad apl̓atꝰ gr̄am itap̄t dici maior ex eo ꝙ pͥꝰ vocatꝰ ē̄ ad et̓nitatis gl̓iamAcobꝰ apl̓s filius zebedei poſtaſcenſionē dū ꝑ iudeā ⁊ ſamariāIIp̄dicaret. in hiſpaniā tādē iuit.vt ibi ꝟbū dn̄i ſemīaret Sꝫ dū ibi ſe ꝓficē nil vidēt. ⁊ ſolūmodo ibidē. ix. diſcipulos acqͥſiuiſſet duos ex illis cā p̄dicandireliqͥt. et alios ſeptē ſecū aſſumes iteruꝫī iudeā redijt Hagiſter āt ioh̓es belethdic̄ ꝙ tātū vnū ibi ꝯuertit Cū ergo ī iudea ꝟbū dn̄i p̄dicaet magꝰ qͥdā noīe hermogenes cū phariſeis diſcipulū ſuū nomine philetū ad iacobū miſit. vt ip̄ꝫ philetꝰ corā iudeis ꝯuīceret ꝙ ſua p̄dicatiofalſa eſſꝫ Sꝫ cū apl̓us corā oībꝰ rōnabiliter eū ꝯuiciſſet ⁊ multa corā eo miracula feciſſet. redijt philetꝰ ad hermogenemdoctrinā iacobi approbās ⁊ miracula recitās ac eiꝰ diſcipuluꝫ ſe velle fieri ꝯteſtans ⁊ vt ip̄e ſimilit̓ efficeret̉ diſcipulusꝑſuadens. Tūc hermogenes iratꝰ arteſua magica ita eū īmobilē fecit vt ſe nullatenꝰ mouē poſſꝫ dicēs Uidebimꝰ ſi iacobꝰ tuꝰ te ſoluat. qd̓ cū philetꝰ iacobo ꝑ puerū ſuū nūciaſſet. miſit ad eū ſudariū ſuūdi. Accipiat ſudariū ⁊ dicat Dn̄s erigiteliſos ip̄e ſoluit ꝯpeditos Statīqꝫ vt d̓

ſudario tactꝰ ē ſolutꝰ a viculis. magicisartibꝰ hermogenis īſultauit. ⁊ ad iacobū ꝓꝑauit Iratꝰ hermo. demones aduocauit. p̄cipiēs vt ip̄ꝫ iacobū vīctū cū phileto adducāt vt de ip̄is ſe vīdicꝫ. ne diſcipuli eiꝰ de cetero ſibi audeāt tl̓r inſultaꝰvēiētes āt demōes ad iaco. ī aere vlulaēceper̄t di. Iacōbe apl̓e dei miſere nob̓ ꝙan̄qͣꝫ tꝑs nr̄m aduenit iā ardemꝰ Quibꝰiacob ait Ut qͥd veniſtis ad me. qͥ dixerūt Hermogenes miſit nos vt te ⁊ philetū ad ip̄ꝫ duceremꝰ. ſꝫ mox vt ad te venimꝰ. āgelꝰ dei nos catenis igneis religauit ⁊ plurimū cruciauit. Quibꝰ iaco.exoluat vos āgelꝰ dn̄i. ⁊ ad ip̄m redite ⁊eū ad me vīctū adducite ⁊ illeſū Qui cuꝫabijſſent apprehēdētes hermogeneꝫ manꝰ eiꝰ a tergo ligauerūt ⁊ ip̄m ſic vīctuꝫad iacobū adduxer̄t Miſiſti nos vbi īcēſi ſumꝰ ⁊ gͣuit̉ cruciati Dixer̄tqꝫ demōesad iacobū Da nob̓ ī eū ptātē vt poſſimꝰtuas iniurias ⁊ nr̄a īcēdia vīdicare Quibꝰ ait iaco. Ecce philetꝰ an̄ vos ē cur eūnon tenetꝭ. Cui illi. Nos nō poſſumusnec formicā que in cubiculo tuo eſt manū ꝯtīgē Dixitqꝫ iaco. ad philetū vt bōaꝓ mal̓ ẜm qd̓ chr̄s nos docuit reddamꝰhermogenes te ligauit tu eū ſolue Solutꝰ hermo. ꝯfuſꝰ ſtetit ⁊ iacobꝰ apl̓s ei dixit Uade lib̓ qͦcūqꝫ voluēis Nō eī diſciplīe nr̄e ē vt īuitꝰ aliqͥs ꝯu̓tat̉ Dixitqꝫ eihermogenes Ego noui iras demonuꝫ.niſi mihi aliqͥd dederis qd̓ mecū habeāoccidēt me Cui iaco. baculū ſuuꝫ dedit.Ille āt ꝑrexit ⁊ oēs libros artꝭ. ſue magice ad apl̓ꝫ cremādos attulit Iacobusat ne forte odor incēdij vexaēt īcautoseos ī mari ꝓijci fec̄ Proiectꝭ gͦ libris adapl̓m redijt ⁊ plātas eiꝰ tenēs dixit Aīaruꝫ liberator accipe penitētē quē īuidēteꝫ ⁊ detrahēteꝫ actenꝰ ſuſtinuiſti Cepitigit̉ ī dei timoe ꝑfectꝰ eē. adeo vt ꝟtutespl̓ime ꝑreū fierēt Uidētes āt iudei hermogenē ꝯuerſū. zelo ꝯmoti iacobū adierūt ⁊ cur ieſuꝫ crucifixū p̄dicae̓t īcrepa