De ſancto Iacobo maiori apoſtolo

dicauit Tunc pr̄ iuſſit eā an̄ t̓bunal ſuūduci Cui dixit Sacrifica dijs. ſinautemmultis afficieris ſupplicijs ⁊ mea filia n̄diceris Cui illa Magnā mihi gr̄aꝫ p̄ſtitiſfi. qꝛ iā nō me vocas filiā diaboli Qd̓āt de diabolo naſcit̉ demō ē Tu es pat̓ip̄iꝰ ſathane Tūc ille iuſſit carnes eiusvngulis radi ⁊ mēbra eiꝰ tenera dirūpiCriſtina āt de carnibꝰ ſuis accipiēs invultū patris ꝓiecit dicēs Accipe tyrāne ⁊ carnē a te genitā comede Tūc pat̓ſuꝑ rotā eā poſuit ⁊ igneꝫ cū oleo ſuppoſuit Sꝫ flāma exiliens mille qͥngentosviros occidit Pater āt eiꝰ oīa hͨ magidartibꝰ aſcribēs ip̄am iterū in carceremmitti fecit. ⁊ facta nocte iuſſit puerꝭ. ſuis vt lapide grandē ad collū eiꝰ ligarēt⁊ in mare ꝓijcerent Qd̓ cum feciſſent ꝓtinꝰ angl̓i eā aſſumūt Chr̄s āt ad eā deſcēdit. ⁊ eā ī mari baptizauit dicēs Baptiſo te ī deo pr̄e meo ⁊ in me ieſu chr̄ofilio eius. ⁊ ī ſpūſcō Et ꝯmiſit eā michaeli archāgelo qͥ eā ad t̓raꝫ adduxit. Qd̓audiēs pr̄ frontē ſuā ꝑcutiēs dixit Quibꝰ maleficijs hec facis vt in mari maleficia tua exerceas Cui illa Stulte ⁊ īfelix a chr̄o hāc accepi gratiā Tūc ī carcereꝫ eā miſit iubens vt in craſtino debeat decollari B ¶ Ip̄a āt nocte pr̄ ſuusmortuꝰ ē inuētꝰ. Huic qͥdā iudex iniquꝰſucceſſit noīe eliꝰ qͥ cunā ferreā ſuccenſaꝫ cū oleo reſina ⁊ pice ꝑari fecit ⁊ chriſtinā ibideꝫ iactari cunāqꝫ a viris quatuor agitari. vt citiꝰ ꝯſumeret̉ Tūc chriſtina deū laudauit ꝙ eā nuꝑ renatā denuo volebat vt infātulā ī cunabul̓ agitari Tunc iudex iratus fecit radi caputeiꝰ. ⁊ nudā ꝑ ciuitatē vſqꝫ ad apollinemduci Ubi idolo īꝑauit. ⁊ corruēs ī puluerē ē redactū Qd̓ audiēs iudex expauit ⁊ ſpūm tradidit. Huic ſucceſſit iulianus qͥ fornacē ſuccendi fecit ⁊ chriſtināintꝰ iactari. vbi ꝑ qͥnqꝫ dies cū angel̓ cātās et deabulās illeſa ꝑmāſit Qd̓ audiens iulianꝰ ⁊ magicis artibꝰ hoc aſcri

bens duas aſpides. duas viꝑas. duoſqꝫcolubros ad eā dimittti fecit. ſꝫ ſerpentes eiꝰ pedes lingūt. aſpides nil nocentes ad vbera pēdēt. colubri collo ſe voluentes ſudorē lingūt Iulianꝰ aūt īcātatori dixit Nūqͥd ⁊ tu magꝰ es. irrita beſtias Qd̓ cū face̓t ſerpentes in eū impetūfecerūt. ⁊ eū ꝓtinꝰ occiderūt Tūc ſerpētibꝰ īꝑauit chriſtina ⁊ ad deſertū locumire fecit ⁊ mortuū hoīeꝫ ſuſcitauit Tūciulianꝰ māmillas eiꝰ p̄cidi mādauit. d̓ qͥbus lac ꝓ ſanguine fluxit Deinde līguāeiꝰ p̄cidi fecit Chr̄ina ꝟo nequaqͣꝫ loquelā amittēs. p̄ciſurā lingue accipiēs. ī faciē iuliani ꝓiecit ⁊ oculū eiꝰ inde ꝑcutiens eū excecauit Iratuſqꝫ iulianꝰ duasſagittas circa cor eiꝰ ⁊ vnā in latꝰ eiꝰ dimiſit Et illa ꝑcuſſa ſpūꝫ deo tradidit circa ānos dn̄i. celxxvij. ſb̓ diocleciano. Reqͥeſcit āt corpꝰ eiꝰ in qͦdā caſtro qͦd bulſenū vocat̉ int̓ vrbē veterē ⁊ viterbiumſito Tyrꝰ eī q̄ iuxta caſtrū illud erat fūditꝰ ē euerſa.xciiij.ADe ſcō Iacobo apoſtolo maiori.Acobꝰ iſte apoſtolꝰ dictꝰ ē iacobꝰ zebedei. iacobꝰ fr̄ ioh̓is boaInargēs .i. filiꝰ tonitrui ⁊ iacobusmaior Dicit̉ enī iacobꝰ zebedei .ſ. filiusnō tātū carne ſꝫ etiā noīs int̓pretatōneIebedeꝰ interp̄tatur donās ſiue donatus. ⁊ beatꝰ iacobꝰ ſeip̄m chr̄o donauitꝑ mortis martyriū. et a deo nobis donatꝰ eſt ī ſpūalē patronū. dr̄ āt iacobꝰ fr̄ iohānis. qꝛ fuit eiꝰ fr̄ nō tātū carne ſꝫ etiaꝫmoꝝ ſil̓itudīe Ambo eī fuer̄t eiuſdē zelieiuſdē ſtudij. eiuſdē voti Eiuſdē zeli addn̄ꝫ vlciſcēdū Cū eī ſamaritani chr̄ꝫ nōr̄ciperēt. iacobꝰ et ioh̓es dixer̄t Uis dicimꝰ deſcendat ignis de celo ⁊ ꝯſumat illos Et eiuſdē ſtudij ad diſcēdū. Un̄ iſtip̄cipue fuer̄t qͥ chr̄ꝫ d̓ dię iudicij ⁊ alijs

ſ iij