Legendalxxxix
inſtar turturis ſolitaria tecū maneboCū igit̉ alexiꝰ in p̄dicto atrio ānis xvij.manēt ī dei ẜuitio. imago tandē btē ꝟginis q̄ ibidē erat cuſtodi ecc̄ie dixit. Facintroire hoīeꝫ dei qꝛ dignꝰ ē regno celoꝝet ſpūs dei reqͥeſcit ſuꝑ eū Nā or̄o eiꝰ ſic̄īcenſū ī ꝯſpectu dei aſcēdit Cū āt cuſtosde qͦnā dicēt ignoraet. iteꝝ ei dixit Ille qͥforis ſedet ī atrio ip̄e ē Tūc cuſtos feſtinus exijt. ⁊ ip̄m ī ecc̄aꝫ ītroduxit Qd̓ factū dū cūctis īnoteſceret. et ab oībꝰ venerari cepiſſet hūanā gl̓iaꝫ fugiēs inde receſſit ⁊ laodiciā vēit Ibiqꝫ nauē aſcēdēscū in tharſū cilicie vellꝫ ꝑgē. diſpenſātedeo nauis a vētis pulſa ī romanū portūdeuenit Qd̓ cernēs alexiꝰ ait intra ſe Indomo pr̄is mei ignotꝰ manebo nec alteti oneroſꝰ ero Patrē igit̉ a palatio redeuntē multitudine obſequētiū circūdatūobuiū hūit ⁊ pꝰ eū clamae cepit. Serue 3dei me ꝑegrinū ī domo tua ſuſcipi iubeas. ex de micis menſe tue me nutriri facis. vt tui qͦꝫ ꝑegrini dignet̉ dn̄s miſereri Qd̓ audiēs pr̄ ob amoreꝫ filij ſui eumſuſcipi. et locū ꝓpriū in domo ſua ſibi ꝯſtituit. ⁊ cibū de mēſa ſua ſibi tribuit. ⁊ miniſtrū ꝓpriū delegauit Ip̄e āt in or̄onibꝰꝑſeuerabat. et corpꝰ ſuū ieiunijs ⁊ vigiliis macerabat Famuli āt domꝰ ip̄m multiplicit̓ deridebāt ⁊ aquā vtenſilium ſuꝑcaput eiꝰ frequēter fundebāt. et multasīiurias ei irrogabāt. ſꝫ ip̄e ad oīa patiēsvalde erat Decēſeptē igit̉ ānos ī domopr̄is ꝑmāſit ſic ignotꝰ B ¶ Uidēs ergoꝑ ſpūm ꝙ appropinqͣret t̓minꝰ vite ſue.chartā cū atramēto petijt. ⁊ totū ordinēvite ſue ibidē ꝯſcpͥſit Dn̄ica igr̄ die poſtmiſſaꝝ ſolēnia ī ſanctuario vox de celo īſonuit d. Uenite ad me oēs qͥ laboratiset onerati eſtis ⁊ ego reficiam vos. Qd̓audiētes oēs ī facies ſuas territi ceciderūt Et ecce vox ſcd̓o dicēs Querite homine dei vt oret ꝓ roma. q̄rentibꝰ illis etmīme īueniētibꝰ iteꝝ dictū eſt In domoeufemiani q̄rite Reqͥſitꝰ ille ſe nihil ſcire.
de hͦ dicebat Tūc īꝑatores archadiꝰ ⁊ honoriꝰ vna cū pōtifice īnocentio ad domūp̄dicti viri venerūt Et ecce miniſter alexij ad dn̄m ſuū venit dicens. Uide onene ille nt̄ ꝑegrinꝰ ſit ꝙ magne vite ⁊ patientie hō ē Currēs igit̉ eufemianꝰ eū defūctū reꝑit. ⁊ vultū eiꝰ tāqͣꝫ āgeli rutilantem vidit Uoluitqꝫ chartā quā ī manuhēbat acciꝑe ſꝫ neqͥuit Exeūte igit̉ eo cūhͦ īꝑatoribꝰ ⁊ pōtificibꝰ retuliſſꝫ. ⁊ illi adeū ītraſſēt dixerūt Quāuis pec̄ores ſimꝰregni tn̄ gubernacula gerimꝰ. ⁊ hic curāvniuerſalem regiminis paſtoralis Da igit̉ nob̓ chartā vt ſciamꝰ q̄ ī ea ſcpͥta ſūt.Et accedēs pōtifex chartā de manu ſuaaccipiebat. et ille eā ſtatim ſibi dimiſit Fecitqꝫ eā legi coraꝫ oī ppl̓o ⁊ multitudine⁊ pre ip̄iꝰ At eūfemianꝰ hoc audiens. nimio dolore ꝯturbatꝰ obſtupuit. ⁊ factꝰexanimis reſolutuſqꝫ viribꝰ in terrā decidit Cum ꝟo aliqͣntulū ad ſe rediſſꝫ. veſtimenta ſua ſcidit. cepitqꝫ canos capitꝭ. ſuieuellē. barbā trahē. atꝫ ſemetip̄m diſcerpere. ⁊ ſuꝑ filij ſui corpꝰ corruens exclamabat Heu me fili mi. qͣre me ſic ꝯtriſtaſti ⁊ ꝑ tor ānos mihi doloēs ⁊ gēitꝰ īcuſſiſti Heu me miſerū qꝛ te video baculuꝫſenectutis mee ī grabato iacentē ⁊ nonloquētē mihi Heu me qͣleꝫ ꝯſolationeꝫde cetero hr̄e potē̓o Mr̄ ꝟo eiꝰ hͦ audiēsqͣſi leena rūpēs rete. ita ſciſſis veſtimētꝭ.ruens. coma diſſoluta ad celū oculos leuabat Et cū p̄ nimia ml̓titudīe ſcūꝫ corpus adire non poſſet. clamauit di. Datemihi viri aditū vt videā filiū meū. vt vide ā ꝯſolationeꝫ aīe mee. ⁊ qͥ ſuxit vberamea Et cū ꝑueniſſꝫ ad corpꝰ incūbēs ſr̄illud clamabat. Heu me fili mi lumē oculoruꝫ meoꝝ qͣre ſic nobis feciſti ⁊ tā crudeliter nobiſcū egiſti. Uidebas patremtuū et me miſeram lachrymātes et nonoſtendebas teipſum nobis Serui tui iniuriabantur tibi et ſuſtinebas. Et iterūatqꝫ iterū proſternebat ſe ſuper corpꝰ. etnunc brachia ſuper illud expandebat: