De ſancto Alexio

qūo tā tenera puella tot poſſet tormētaſūſtinere. Deinde in vaſe magno plenoaqͣ ip̄m ligari et poni fecit vt ex penaruꝫcōmutatōe creſceret vis doloris Sꝫ ſubito terra ꝯcutit̉. ⁊ cūctis vidētibꝰ ꝟgo illeſa egredit̉ Tūc qͥnqꝫ milia viroꝝ crediderūt ⁊ ꝓ noīe chr̄i capitalē ſnīaꝫ acceperūt Prefectꝰ āt timēs ne alij ꝯuerterentur. ꝯcitꝰ btāꝫ margare thā decollari p̄cepit Illa āt īpetrato orādi ſpacio ꝓ ſe ⁊ ſuis ꝑſecutoribꝰ nec nō ⁊ ꝓ eiꝰ memoriā argentibꝰ ⁊ ſe īuocātibꝰ deuote orauit. addens vt q̄cūqꝫ ī ꝑtu ꝑiclitās ſe īuocaretilleſā ꝓleꝫ emittet Factaqꝫ ē vox de celoꝙ in ſuis ſe nouerit petitōibꝰ exauditamSurgenſqꝫ ab or̄one dixit ſpiculatori.Fr̄ tolle gladiū tuū ⁊ ꝑcute me Qui ꝑcutiēs caput eiꝰ vno ictu abſtulit. ⁊ ſic martyrij coronā ſuſcepit Paſſa ē āt. xiij. kal̓.auguſti. vt ī eiꝰ hiſtoria īuēit̉ Alibi legit̉ꝙ. iij. idꝰ iulij. ¶ De hac ſcā ꝟgine ſic dic̄qͥdā ſāctꝰ. Btā margaretha fuit timorisdei plena iuſticia p̄dita. religione cōptaꝯpūctōe ꝑfuſa. honeſtate laudabilis. patīa ſingularis. nihilqꝫ ī ea ꝯͣriū religionichr̄iane īueniebat̉ odioſa pr̄i ſuo. dilectadn̄o ieſu chr̄olxxxixDe ſancto AlexioLexiꝰ dr̄ ab a qd̓ ē valde ⁊ lexisqd̓ eſt ſermo. inde alexius qualivalde in verbo dei robuſtꝰ ALexiꝰ fuit filiꝰ enfemiani viri nobiliſſimi romāoꝝ. et ī aula imꝑatorisprimi. Cui tria milia puerorum aſſiſtebant. qui zonis aureis cingebātur. et veſtimentis ſericis induebantur Erat autprefectus eufemianus valde miſericorset ſingulis diebus in domo ſua tres mēſe pauperibus orphanis viduis ⁊ peregrinis ꝑabantur. quibus ſtrenue ſeruiebat. et hora nona ip̄e cum viris religioſis cibuꝫ ī timore dn̄i capiebat Cui vxornomine aglaes cuiſdeꝫ religiōis ac propoſiti erat Cū autē filiuꝫ non haberent

ad preces tn̄ ſuas dominus eis ꝯtulit filium Poſt quem ipſi deinceps in caſtitate viuere firmauerūt Traditus auteꝫpuer liberalibus diſciplinis. cum omnūbus ph̓ie artibus ipſe floreret. et iam adpuberem etatem veniſſet puella ſibi dedomo imꝑiali eligitur ⁊ ſibi ī coniugemcopulatur. Uenit nox in qua cum ſponſa ſua ſuſcepit ſecreta ſilentia. tunc ſanctus iuuenis cepit ſponſam ſuam in deitimore inſtruere. ac ipſam ad virginitatis prouocare pudorem Deinde ānuluꝫſuum aureum ⁊ caput balthei quo cingebatur ſibi ſeruanda tradidit dicēs Suſcipe hec et ſerua donec deo placuerit etdominus ſit inter nos Poſt hoc de ſubſtantia ſua accipiens ad mare diſceſſit atſcendenſqꝫ occulte nauem laodiciā vſqꝫdeuenit. indeqꝫ fns in ediſſam ciuitattem ſyrie prefectus eſt vbi imago domini noſtri ieſu chriſti ſine humano operefacta in ſyndone habebatur. Quo perueniens omnia que ſecum detulerat pauꝑibꝰ diſtribuit ⁊ veſtimē ta vilia īduens cūceteris pauperibus in atrio dei genitricis marie ſedere cepit. De elemoſynisvero quantum ſibi ſufficere poterat retinebat. cetera vero alijs pauperibus erogabat ¶ At ꝟo pater de receſſu filij plurimum ingemiſcens. per vniuerſas mūdi partes pueros ſuos miſit qui eum inquirerent diligenter. Quorum cum aliqad ciuitatē ediſſam veniſſent ab eo cogniti ſꝫ ipſe eum minime cognoſcentes.eidē cū ceteris pauꝑibꝰ elemoſynas tribuerūt Quas accipiēs deo gr̄as agēs dixit Gr̄as tibi ago dn̄e. qꝛ a ẜuis meis elemoſynā reciꝑe me feciſti Reuerſi auteꝫpueri nūciant patri ꝙ nuſqͣꝫ valeat reꝑiriMater igitur ſua a die ſui receſſus ſaccum ī pauimēto cubiculi ſui ſtrauit. vbieiulās lamentabiles voces dabat dicēsHic ſꝑ īmanebo donec filiū meū recuꝑauero. Sponſa vero ad ſocrum dixit.Donec audiā de ſpōſo meo dulciſſimo

q iiij