De ſco Ambroſio.

⁊ ſibi id ab ea fieri oꝑtere. illa ꝟo. vt apoleſcentē ⁊ neſcientē qͥd̓ dice̓t r̄ſpuebatRome igit̉ litteris eruditꝰ cū cās p̄torijſplendide ꝑoraret. a valētiniano īꝑatoread regendū liguriā emiliā ꝓuīcias directus ē Cūqꝫ mediolanū veniſſet. ⁊ ibidēep̄s tūc deeſſet. ꝯuenit ppl̓s vt ſibi d̓ ep̄oꝓuidet. ſꝫ cū int̓ arriāos ⁊ catholicos d̓eligēdo ep̄o ſeditio nō modica oriret̉. illuc amb̓. cā ſedāde ſeditōis ꝑrexit. ⁊ ſtatiꝫ vox infantis inſonuit dicens Ambroſiuꝫ ep̄m Cuiꝰ voci oēs vnanimes ꝯſenſerūt. ābroſiū ep̄m acclamātes Quo ille cognito vt eos a ſe t̓roribꝰ remouet: ecc̄iaꝫexiēs tribunal ꝯſcēdit ⁊ ꝯͣ ꝯſuetudinemſuā tormenta ꝑſonis adhiberi iuſſit. Qd̓cū faceret ppl̓s nihilominus acclamabatPeccatū tuū ſuꝑ nos Tūc ille turbatꝰdomū redijt ⁊ ph̓iam ꝓfiteri voluit. qd̓vt ne facēt reuocatꝰ ē Publicas muliēspublice ad ſe ingredi fecit. vt his viſisab eiꝰ electione populū reuocae̓t Sꝫ cuꝫnec ſic ꝓfice̓t. ſed ſꝑ populū peccatū tuūſuꝑ nos acclamaē vidēt fugā media nocte petijt Cūqꝫ ticinū ꝑgē ſe putae̓t mane ad portā ciuitatis mediolanēſis q̄ romana dr̄ īuenit̉ Qui inuētꝰ cū cuſtodiret̉a ppl̓o miſſa ē relatio ad clementiſſimuꝫīꝑatorē valētinianū. Qui ſūmo gaudioaccepit ꝙ iudices a ſe directi ad ſacerdotiuꝫ peterētur Letabat̉ enī ꝓbꝰ p̄fectꝰ ꝙꝟbū ſuū fuerat in eo adimpletū. Dixēateī cū ꝓficiſcenti mādata donaret: Uadeage nō vt iudex ſꝫ vt ep̄s Pendente relatōe iterū abſcōdit̉. ſꝫ inuētꝰ cuꝫ adhuceſſet cathecuminꝰ baptizat̉ ⁊ octauo diein ep̄alē cathedrā ſublimat̉. Cuꝫ āt poſtanos qͣtuor romā iuiſſꝫ ⁊ ſoror ſua ſacraꝟgo eiꝰ dexterā oſcularet̉. ſubridens ait.Ecce vt dicebam ibi ſacerdotis manuꝫoſcularis C ¶ Cū āt in qͣndā ciuitatē ꝓqͦdaꝫ ep̄o ordinādo iuiſſꝫ. ⁊ eiꝰ electioniiuſtina īꝑatrix ⁊ alij heretici ꝯtradicerētvolentes vt aliqͥs de ſua ſecta ordinaret̉vna de arrianoꝝ ꝟginibꝰ īpudentior ce-

teris tribunal ꝯſcendit ⁊ btm̄ ambroſiuꝫꝑ veſtimētū apprehendit. volēs ip̄m adptē mulierū trahē. vt ab eis ceſꝰ de ecc̄acū iniuria pelleret̉. Cui Amb̓. ait. Et ſiego indignꝰ ſū tāto ſacerdotio tibi tn̄ nōꝯuenit ī qͣlēcūqꝫ ſacerdotē manꝰ īijcereUn̄ timē debuiſti iudiciū dei ne tibi aliqͥd ꝯtīgat Qd̓ dictū exitꝰ ꝯfirmauit Nādie alio mortuā ad ſepulcrū vſqꝫ deduxit grāꝫ ꝓ ꝯtumelia repēdens Qd̓ factūoēs ꝑterruit. ¶ Pꝰ hͦ mediolanū reuerſus īnumēas īſidias a iuſtina īꝑatrice ꝑtulit. mūeribꝰ ⁊ honoribꝰ aduerſꝰ eū ppl̓osexcitāte Cū ergo multi eū in exiliū pellēniterent̉ vnꝰ eoꝝ ceteris infelicior intantū furorē excitatꝰ ē vt iuxta ecc̄aꝫ domūſibi locaret ac in ea qͣdrigā paratā habētq̄ ꝓcurāte iuſtina faciliꝰ raptū ad exiliuꝫdeportaret Sꝫ dei iudicio ip̄o die qͦ euꝫrape̓ arbitrabat̉ ī eadē qͣdriga de eademdomo in exiliū pulſꝰ eſt. Cui tn̄ ambroſiꝰreddēs bona ꝓ malis. ſumptꝰ et neceſſaria miniſtrauit Cātꝰ ⁊ officiū ī ecc̄a mediolanēſi pͥmū celebrare inſtituit. ¶ Erantet tūc tꝑis mediolani multi a demonibꝰobſeſſi qͥ ſe torqueri ab ābroſio magnisvocibꝰ clamabant. Iuſtina aūt et multiarrianoꝝ cū ſimul habitarēt. dicebāt ambroſiū pecunia hoīes ꝯꝑare qͥ ſe ab īmūdis ſpiritibꝰ vexari mētirent̉. et ab ambroſio dicerēt ſe torq̄ri. Tūc ſubito vnꝰex ill̓ arrianis qͥ aſtabant arreptꝰ a demonio ī mediū ꝓſilijt atꝫ clamae̓ cepit. Utinā ſic torquerent̉ vt torq̄or qͥ nō credūtamb̓. Et illi cōfuſi in piſcinā dimerſumhoīeꝫ necauerūt ¶ Quidā hereticꝰ acerrimus diſputator. ⁊ durus. ⁊ incōuertibilis ad fidem. cum audiret ambroſiump̄dicantē vidit angelū ad aures eiꝰ loq̄nteꝫ ꝟba que ppl̓o p̄dicabat Quo viſo fideꝫ quā ꝑſequabatur cepit defendē D¶ Quidā aruſpex demones aduocabat.⁊ ip̄os ad nocēdū ābroſio trāſmittebat.Sꝫ fuerſi demōes r̄nūciabāt ꝙ n̄ ſolū adip̄ꝫ ſꝫ nec ec̄ ad forēs domꝰ ſue appropīqͣre