lv.Legenda

ānis nll̓ꝫ penitꝰ hoīeꝫ vidēs manſi Illiāt tres panes qͦs mecū detuli īſtar lapidis ꝑ tꝑa durauer̄t. ⁊ .xlvij. ānis mihi exhis comedēdo ſuffecerūt Ueſtimēta ātmea iā dudū putre facta ſūt. Xvij. pͥmisānis in hoc deſerto a tētationibꝰ carnalibꝰ moleſtata fui. ſed nūc ꝑ dei gr̄aꝫ oēsvici Ecce oīa oꝑa mea tibi narraui. ⁊ rogo vt ꝓ me ad deū p̄ces fūdas Tūc ſenexad t̓ra ꝓſtratꝰ ī famula ſua dn̄m bn̄dixitCui illa Obſecro te vt in die dn̄ice cenead iordanē redeas ⁊ corpꝰ dn̄icū tecū feras Ego āt ibidē tibi occurrā. ⁊ d̓ manutua corpꝰ ſacrū ſuſcipiā. Nā a die qͣ hucveni ꝯmunionē dn̄i nō accepi Rediensigit̉ ſenex ad monaſteriuꝫ euoluto annodū dies cene appropinquaret. tulit corpdn̄icū. ⁊ vſqꝫ ad ripā iordanis veniēs exalia ripa mulierē ſtantē ꝓſpexit. Que ſupra aqͣs facto crucis ſignaculo iuit. ⁊ adſenē vſqꝫ ꝑuenit Quā vidēs ſenex obſtupuit ⁊ ad pedes eiꝰ hūilit̓ ſe ꝓſtrauit Cuiilla Uide ne feceris. cū ſacramenta dn̄ica penes te habeas: ⁊ ſacerdocij dignitate refulgeas ſꝫ obſecro vt ſequēti annoad me pr redire digneris. Tūc illa factoſigno crucis ſuꝑ iordanis aqͣs iuit. ⁊ heremi ſolitudinē petiuit Senex ꝟo ad ſuum monaſteriū rediēs ſequēti anno adlocū in qͦ ſecū pͥmo locutꝰ fuerat venit. eteā ibidē expiraſſe repperit qͥ lachrymaricepit ⁊ ip̄am tāgere nō p̄ſūpſit Dixit ītraſe Ego qͥdē corpuſculū ſcē ſepelire volebaꝫ. ſꝫ timeo ne hͦ ſibi diſpliceat. Hec eocogitante vidit iuxta caput ſuū lr̄as intra deſcriptas. ita ꝯtinētes Sepeli zozima marie corpuſculū. redde terre puluereꝫ ſuū ⁊ ora pro me ad dn̄m. ad cuiꝰ p̄ceptū ſcd̓a dic aplis reliqͥ hoc ſcl̓m Tūc ſenex ꝓ certo cognouit ꝙ mox vt dn̄i ſacramēta accepit ⁊ ad deſertū redijt. vitāfiniuit Illudqꝫ deſertū qd̓ zoximas perxxx. dieꝝ ſpaciū vix ābulauit. illa in vnahora ꝑcurrit ⁊ ad deū migrauit Cūqꝫ ſenex t̓raꝫ foderet ſꝫ neqͥret vidit leonem

ad ſe veniētē māſuete dixitqꝫ illi Scā h̓mulier p̄cepit ſepeliē corpꝰ ſuū. ⁊ ego cūſim ſenex fodere nō poſſū. nec etiā aptuꝫhabeo ferramētū Tu ergo terrā fode vtpoſſimꝰ eiꝰ corpꝰ ſcīſſimū ſepeliē Tūc leocepit fodere et aptā foueā p̄ꝑauit. Quoꝑacto leo vt agnꝰ māſuetꝰ abijt ⁊ ſenex adſuū monaſteriū gl̓ificans deū venit.Alv.De ſācto ImbroſioMbroſiꝰ dr̄ de ābra q̄ ē ſpēs valide redolēs et p̄cioſa Ip̄e enī eccleſie valde p̄cioſꝰ extitit. ⁊ ī dictis ⁊ in factis ſuis valde redoluit. Ueldr̄ ambroſiꝰ ab ambro ⁊ ſyos qd̓ ē deꝰ qͣſiambra dei Deꝰ nāqꝫ ꝑ eū qͣſi ꝑ ambrā vbiqꝫ redolet Fuit enī ⁊ eſt bonꝰ odor chr̄iin omni loco Ueldicit̉ ab ābor qd̓ ē pat̓luminis. et ſyor qd̓ eſt ꝑuulꝰ ꝙ pater inmultorū filiorū ſpūali generatiōe. luminoſus in ſacre ſcripture expoſitione. etparuulꝰ in ſua hūili ꝯuerſatione. Uel ſicut dicit̉ ī gloſario ambroſiꝰ odor vel ſapor chr̄i celeſtis. ambroſia eſca angeloꝝambroſiū celeſte mellis fauū. Fuit enimceleſtis odor ꝑ odoriferā famaꝫ. ſapor ꝑꝯtēplatiōem internā. celeſte mellis fanuꝑ dulcē ſcripturaꝝ expoſitōeꝫ. eſca angelica ꝑ gl̓ioſaꝫ fruitionē. Eiꝰ vitā ſcripſitpaulinꝰ nolanꝰ ep̄s ad auguſtinū.Vbroſius filiꝰ ambroſij prefectiromē. cum in cunabulis in atriop̄torij eēt poſitꝰ ⁊ dormiret. examē apum ſubito veniens faciem eiuset os ita cōpleuit vt quaſi in alueolumſuū intrarēt ꝑiter et exirent. que poſteaeuolantes in tantam aeris altitudinemſubleuate ſunt vt humanis oculis minime viderentur. Quo ꝑacto territuspater ait Si vixerit infantulus iſte aliquid magni erit Poſtea cum adoleuiſſꝫet videret matrem et ſororem ſacrā virginē manꝰ ſacerdotibus oſculari ip̄e ludēs ſorori dexteram offerebat. aſſerens