Legenda. xlvi
dixit Ceteris diebꝰ me in mēbris meis:heſterno āt die me ī memetip̄o ſuſcepiſti ¶ Alio qͦqꝫ tēꝑe p̄cepit cācellario vtxij. ꝑegrinos ad prādiū iuitaret Qui ꝑgens iuſſa ꝯpleuit. Dū āt ſil̓ diſcūberentintuēs papa. xiij. numerauit. Et accerſito cācellario cur ꝯͣ ſuā iuſſionē. xiij. īuitare p̄ſūpſerat inqͥſiuit. Quos cācellariꝰnumerās ⁊ tm̄. xij. īueniēs ait Crede mihi pr̄ nō ſt̓ niſi. xij. Aīaduertit gregoriꝰvirū ꝓpiꝰ diſcūbentē vultuꝫ crebro mutare ⁊ nūc adoleſcentē nūc ꝟo ſibi vctuluꝫ venerāda qͣdā canicie ſimulare. Finito igit̉ ꝯuinio illū in cubiculo duxit. vehemēter adiurās vt ei ſe nomēqꝫ ſuū ꝓdere dignaret̉ Qui rn̄dens ait Et cur interrogas de noīe meo qd̓. c̄ mirabile Uerutamē ſcito qͥa ego ſū naufragꝰ ille cuiſcūtellā argēteā t̓buiſti. quā tibi miſeratcū leguminibꝰ mr̄ tuā. Et hͦ tibi ꝓ certoſit cognituꝫ qꝛ ab illo die qͦ mihi dediſtideſtinauit te dn̄s fieri ecce ſue pſulē. etpe tri apl̓i ſucceſſorē Cui gregꝭ Et tu qͦmodo hͦ noſti ꝙ tūc me dn̄s peſſe ſue eccleſie deſtinauerit At ille Quoniā āgelꝰ eiꝰ ſū. ⁊ me tibi dn̄s nūc remiſit vt teſꝑ debeaꝫ ꝓtegere. ⁊ oē qd̓ petierꝭ. ꝑ meapd̓ ip̄m valeas īpetrare. Statīqꝫ ab eodiſparuit G ¶ Eo tꝑe fuit qͥdā heremita vir magne ꝟtutis qͥ oīa ꝓpt̓ deū reliq̄rat. ⁊ nihil p̄ter vnā cattam poſſidebat.Quā blādiens crebro qͣſi cohabitatricēin ſuis gremijs r̄fouebat Orauit igit̉ addeū vt ſibi oſtendē dignaret̉ cū qͦ futureremuneratiōis māſionē ſperare debuiſſet qͥ illiꝰ amore nil ex diuitijs hꝰ ſcl̓i poſſideret. Quadā igit̉ nocte ſibi reuelat̉ ꝙcū gregorio romano pōtifice māſionē ſibi ſperare deberet At ille fortit̉ ingemiſcens paꝝ ſibi volūtariā pauꝑtatē ꝓfuiſſe putabat. ſi cū eo remunēatōeꝫ reciꝑetqͥ tātis mūdialibꝰ diuitijs abūdaret Cūergo gregorij diuitias ſue pauꝑtati dienoctuqꝫ ſuſpirando conferret. alia nocteaudiuit dn̄m ſibi dicentē. Cū diuitē nō
poſſeſſio diuitiaruꝫ. ſꝫ cupido faciat. curaudes pauꝑtatē tua gregorij diuitijs cōparare qͥ magis illā cattā quā habes qͦtidie palpando diligere ꝯprobaris. qͣꝫ illetātas diuitias qͣs nō amādo. ſꝫ ꝯtēnē docūctiſqꝫ liberalit̓ largiendo diſꝑgit. Itaqꝫ ſolitariꝰ deo gratias retulit. ⁊ qͥ merituꝫ ſuū decreuiſſe putauerat ſi gregorioꝯferret̉. orare cepit vt cū eo māſionē qn̄qꝫ ꝑciꝑe mēret̉ H ¶ Cū apud mauriciūīꝑatorē ⁊ filios eiꝰ ſr̄ morte cuiuſdā ep̄ifalſo accuſaret̉ ſic ait in epl̓a quā apocriſario mittit. Unū c̄ qd̓ breuit̓ ſuggerasdn̄is meis. ꝙꝛ ſi ego ẜuꝰ eoꝝ ī mortē lōgobardoꝝ vl̓ dānū me miſcere voluiſſemhodie longobardoꝝ gens nec regeꝫ necducē nec comites habe̓t atqꝫ in ſua ꝯfuſion eēt Sꝫ qꝛ deū timeo ī mortē cuiuſlibet hoīs me miſcere formido Ecce qͣntehūilitatis extitit qꝛ cū eſſꝫ ſūmꝰ pōtifexīꝑatoris ſe ẜuū vocabat. ⁊ dn̄m ſuū eumappellabat Ecce qͣnte īnocentie. qꝛ ī morte īimicoꝝ ſuoꝝ ꝯſentie̓ nolebat Cū ātmauriciꝰ īꝑator gregoriū ⁊ ecc̄aꝫ dei ꝑſeq̄ret̉ int̓ cetēa ſic eī ſcpͥſit gregoriꝰ Quiaenī peccator ſuꝫ credo ꝙ oīpotentē deuꝫ tāto vobis āpliꝰ placatis qͣnto me eimale ẜuiētē affligitꝭ. ¶ Quadā igit̉ viceqͥdā mōaſtico hītu indutꝰ. ſpatā euaginatā dextera tenēs. corā īꝑatore intrepidꝰaſtitit. ⁊ ꝯͣ eū vibrās illū gladio moriturū p̄dixit Territꝰ mauricius a ꝑſecutiōegregorij ceſſauit. ⁊ vt ꝓ ſe orare deberetinſtāter petijt qͣtenꝰ ip̄ꝫ ī hac vita de malis ſuis deꝰ puniret ⁊ nō puniēdū extremo examini reẜuaret ¶ Quadā igit̉ vice vidit ſe mauriciꝰ ante tribunal iudicꝭſtae̓ ⁊ iudicē ꝓclamaē Date mauriciū Etcapiētes eū miſtri ip̄m ante iudicē poſuerūt Cui ille. vbi vis vt reddā tibi mala q̄ in hoc ſcl̓o ꝑpetraſti Ille rn̄dit Hicpotiꝰ ea dn̄e mihi. ⁊ nō ī ſcl̓o futuro ret̓bue Statīqꝫ diuina vox iuſſit tͣdi mauriciū vxorē filios ⁊ filias Foce militi occidendos Qd̓ et factū ē Nō pꝰ multum