De ſancto Gregorio.

ad anaſtaſiū pr̄iarchā anthiocenū ꝙ vosme os dn̄i. ꝙ lucernā dicitis. ꝙ loquendo multꝭ. prodeſſe ml̓tisqꝫ poſſe lucereꝑhibetis. exiſtimationē meā fateor mihiin dubitatōeꝫ maximā ꝑduxiſtis Cōſidero nāqꝫ qͥ ſū. ⁊ nihil me ex hmōi boni ſigno deprehēdo Cōſidero āt qͥ eſtꝭ. ⁊ vosmētiri poſſe nō arbitror Cū ergo credēvolo qd̓ dicitis. ꝯͣdicit mihi infirmitasmea Cū diſputare volo qd̓ in laude meadr̄. ꝯͣdicit mihi ſcītas vr̄a. Sꝫ q̄ſo vir ſcc̄nobis aliqͥd de hoc certamine nr̄o ꝯueniat. vt ſi nō qͦd dicitis ita ē ſit ita qꝛ dicitis Uocabula etiā iactantiā vel vanitatē ſonātia oīo reſpūebat Unde eulogiopr̄iarche alexādrino qͥ eū vniuerſalē papa vocauerat ita ſcripſit In p̄fatōe epl̓equā ad me direxiſtis ſuꝑbe appellatiōisꝟbū vniuerſalē me papā dicētes impͥmere curauiſtis. Qd̓ peto dulciſſima ſcītasvr̄a vltra nō faciat. qꝛ vobis ſubtrahit̉qd̓ alteri pluſqͣꝫ rō exigat p̄bet̉. Ego enīꝟbis ꝓſperari nō q̄ro ſꝫ moribꝰ. nec honorē eē reputo ī qͦ frēs honorem ſuū ꝑdere cognoſco Recedāt ergo ꝟba q̄ vanitatē inflāt. charitatē vulnerāt ¶ Hīcē ꝙ cū ioh̓es ep̄s ꝯſtātinopolitanꝰ hͦ vocabulū vanitatis ſibi vſurparet. ⁊ ſe vniuerſaleꝫ papā vocari fraudulent̓ a ſynodo obtinuiſſꝫ. inter cetera ſic de eo ſcripſit gregꝭ. Quis ē iſte qͥ ꝯtra ſtatuta euāgelica. ꝯͣ canonū decreta nouū ſibi nomēvſurpare p̄ſumit. vt vl̓ ſine īminutioneſit vnus qͥ eſſe appetit vniuerſꝰ Uerbuꝫetiā iuſſionis ſibi a coep̄is dici nolebat.Unde ait in epl̓a ad eulogiū ep̄m alexādrinū Urā mihi charitas loquit̉ dicens.Sicut iuſſiſtis Qd̓ ꝟbū iuſſionis peto ameo auditu remoueri. qꝛ ſcio qͥ ſū ⁊ quieſtis Loco enī mihi frēs eſtis. moribuspr̄es ¶ Inſuꝑ ob nimiā hūilitatē qͣ eratp̄ditꝰ. nolebat ꝙ matrone ſe ācillas ſuasdicerēt Unde ruſticane pr̄icie ſcribensait. Unū ī tuis epl̓is egre ſuſcepi. qꝛ qd̓ſemel eē potēat ſepiꝰ dicebat̉ ancilla vr̄a

⁊ ancilla vr̄a Ego eī qͥ ꝑ ep̄atꝰ onera oīꝫẜuꝰ ſuꝫ factꝰ qͣ rōne te mihi ancillā dicis.cuiꝰ an̄ epatū ſuſceptū ꝓpriꝰ fui Et iō rogo ꝑ oīpotētē deū ne hoc ꝟbū aliqn̄ adme in ſcpͥtis tuis inueniā Primꝰ in ſuisepl̓is ſe ẜuū ſeruoꝝ dei noīauit. ⁊ aliosnoīari inſtituit. Libros ſuos dū adhucviuēt ob nimiā hūilitatē publicari nolebat. ⁊ in alioꝝ ꝯꝑatione ſuos nihil valēexiſtimabat Unde innocentio p̄fecto africe ſic ſcribit Ꝙ expoſitionē .ſ. iob vob̓trāſmitti voluiſtꝭ. vro ſtudio ꝯgaudemꝰSꝫ ſi d̓licioſo cupitꝭ pabulo ſaginari. btīaugꝭ cōpr̄iote vr̄i opuſcl̓a legite. ⁊ ad cōꝑatiōeꝫ illiꝰ ſimilaginis nr̄m furfurē nōq̄ratis Neqꝫ enī volo dū in hac carne ſūſi qͣ dixiſſe me ꝯtigit ea facile hoībꝰ īnoteſci F ¶ Legit̉ qͦꝫ in qͦdā libro de greco in latinū trāſlato ꝙ qͥdā ſanctꝰ pr̄ nomine abbas ioh̓es cū romā ad viſitāduꝫapl̓oꝝ limīa veniſſet. ⁊ btm̄ gregꝭ. papaꝫꝑ mediū ciuitatis trāſire videret. voluitei occurrere. ac vt decebat reuerentiā exhibere Cernēs ꝟo btūs gregꝭ. ꝙ ſe ī t̓rāvellet ꝓſternere. feſtinanit ⁊ pͥmo ſe corā ip̄o ī terram ꝓſtrauit. nec inde ſurrexit quouſqꝫ abbas primo ſurrexit ī quomaxima eius hūilitas ꝯmēdat̉. ¶ Tāteāt largitatis elemoſynaꝝ extitit vt nonſolū pn̄tibꝰ ſed etiā longo poſitis ⁊ ī mōte ſinai monachis neceſſaria mīſtraret.Nā omniū indigētiū noīa ſcripta habebat. ⁊ eis liberaliter ſb̓ueniebat Monaſteriū hiēoſolymis īſtituit ⁊ dei famulisillic degentibꝰ neceſſaria mittere ꝓcurauit ¶ Tribꝰ quoqꝫ milibꝰ ancillis dei ꝓqͦtidianis ſtipendijs octogīta libras auri annualiter offerebat ¶ Quotidie etiāad ſuā menſaꝫ ꝑegrinos quoſlibet inuitabat Int̓ qͦs die qͣdā vnꝰ acceſſit. in cuiꝰmanibꝰ duꝫ ip̄e ex hūilitate aquā fundēvellet. conuerſꝰ vrceū accepit. ſed repente eum in cuiꝰ manibꝰ aquā fundē volebat nō inuenit. Cūqꝫ hoc factū ſecū ipſemiraret̉. eadeꝫ nocte dn̄s ꝑ viſionem ei-

i iij