Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Legendaxxxvij

Alta petit turtur. cātando gemit. veniens ver Nunciat. caſte viuit. ſoluſqꝫmoratur Pullos nocte fouet morticinum qͣꝫ fugit Propͥetates ꝟo columbehis ꝟſibus notātur Grana legit. volitatſociata. cadauera vitat Felle caret. plangit. ſociūqꝫ oſcula tangit Petra dat huic nidū. fugit hoſteꝫ ī flumine viſuꝫ Roſtro ledit. geminos pullos bene nutrit Dicit̉ ſcd̓o hec feſtiuitas īpapātiqͦd idē ē qd̓ preſentatō. ex eo chr̄us ēin tēplo p̄ſentatꝰ. Uel īpapāti qͦd idē ēqd̓ obuīatio. qꝛ ſymēon et anna obuiauerunt dn̄o offerret̉ ī tēplū. dr̄ ab ip̄aqͦd eſt ire anti qd̓ ē cōtra Tūc autemaccepit ſime on ī vlna ſuas Et notādu t̓plex obumbratio ſiue exinanitio deſaluatore nr̄o facta ē. Prima ē exinanitio veritatis Ille enī ē veritas. oēꝫhoīem ſe ip̄m ē via. in ſeip̄m ē vitaducit. hodie ab alijs ſe duci ꝑmiſit. Cuminducerēt inqͥt puerū ieſum ⁊cͣ. Secūdaē exinanitio boītatis. qͦniā ille ſolꝰ ſanctus bonꝰ ē tāqͣꝫ immūdꝰ voluit cummatre expiari Tertia ē exinanitio maieſtatis. qͦniam ille ē portās oīa ꝟbo virtutis ſue hodie ī vlnis ſenis ſe recipi etportari ꝑmiſit. tamē portabat portātēſe. ẜm illud Senex puerū portabat. puerāt ſenem regebat Tūc aūt ſimeon bn̄dixit euꝫ dice̓s Nūc dimittis ſeruū tuū domine ⁊cͣ. Et appellat ſymeon tribꝰ noībus .ſ. ſalutare. lumē. et gl̓iaꝫ plebis iſrl̓Ratō āt huiꝰ triplicis noīs pōt qͣdrupliciter ſumi Primo penes nr̄am iuſtificatiōeꝫ. vt dicat̉ ſalutare remittēdo cul. qꝛ ieſus interpretatur ſaluator. ex eo ſaluū facit ppl̓m ſuum a peccatis eorūLume dando gr̄am Gl̓ia plebis dandogl̓iam Scd̓o penes nr̄am regenerationē pͥmo puer exorciſat̉ et baptizat̉. etſic a pcc̄o mundat̉ ad pͥmū Scd̓o candela accenſa ei datur ad ſcd̓m Tertioad altae̓ offert̉ ad tertiū Tertio peneshodiernā ꝓceſſionē pͥmo candele bn̄

dicunt̉ exorcizant̉ Secundo accendūtur et in manibꝰ fidelium dant̉. Tertioecc̄am cuꝫ canticis ingrediunt̉ Quartopenes tripliceꝫ huiꝰ feſti denominatōeꝫ dicit̉ purificatio ad purgationeꝫculpe hoc dicit̉ ſalutare Dicit̉ cādelaria ad illuinationeꝫ grē. hoc dr̄lumen Dicit̉ ipapāti ad collatōeꝫ gl̓ie dr̄ gl̓iaꝫ plebis iſrl̓ Tūc enī occurremꝰ obuiā chro in aera Uel pōt dicilaudat̉ chr̄s in hoc cantico. vt pax. vt ſalus. vt luxvt gl̓ia. Pax qꝛ mediator eſt.Salꝰ qꝛ redēptor Lux qꝛ doctor. Gl̓a qͥap̄miator Dicit̉ et t̓tio feſtum candelaria. ex eo cādele accēſe in manibusportantur Quare āt ecc̄ia hoc ordinauerit. vt ſcꝫ in hac die candele accenſe īmanibus portētur poſſūt aſſignari qͣtuor rōnes. Primo ꝓpter remouēdā erroneam ꝯſuetudinē. Romani enī olim inkal̓. februarij ad honoreꝫ februe matrismartis. qui erat deus belli. vrbeꝫ de qͥnto ī qͥntum ānum cereis facibꝰ totanocte luſtrabāt. vt filius ſuus ſcꝫ marseis victoriā de inimicis ꝯcederet cuiusmatrē ſolēniter honorarent Et illudſpacium dicebatur luſtꝝ. Romani etiaꝫin februario ſacrificabant februo .i. plutoni ceteris dijs īfernalibus. aīabus anteceſſoꝝ ſuoꝝ Vt ergo ꝓpiciarētur eoꝝ. ideo eis ſolēnes hoſtias offerebant. et tota nocte eoꝝ laudibꝰ inſiſtētes cum cereis et accenſis facibus vigilabāt. Mulieres etiā romanoꝝ vt ait īnocentiꝰ papa his diebꝰ feſtum luminarium exercebant. qd̓ a quibuſdā fabulispoetarum originem traxit Aiūt enīſerpīa fuit adeo ſpecioſa. pluto deꝰ infernal̓ ꝯcupiſcēs ip̄aꝫ rapuit. deāfec̄ Parētes āt ſui ſiluas nemorafacibꝰ luminaribꝰ multo tꝑe q̄ſierūt.Et iſtud muliēs romanorū repſentātes facibus lumīaribus circuibāt Etniā difficile ē ꝯſueta relinq̄re chr̄iani degentibꝰ ad fidem ꝯuerſi difficile poterāt