Legenda. xxx.

et p̄dictas ollas iuliano quē ſcīſſimū homineꝫ eſtimabat corā qͥbuſdā monachisẜuandas tradidit Ꝙ āt auꝝ ibidē eſſetnulli alij indicauit Iulianꝰ igit̉ p̄dictasollas accipiens. ⁊ tā copioſuꝫ auꝝ ibidēinueniēs. totū illud auꝝ furatꝰ ē. ⁊ ollasimpleuit cinere Poſt aliqd̓ tp̄s cū mulier depoſitum ſuū requireret. ille ollascū cinere ſibi reddidit Cū ꝟo auꝝ reqͥreret ꝯuincē illū nō potuit. qꝛ de auro teſtes nō habuēat. qͦniā monachi corā quibus hoc ſibi tradidēat. nil ī eis niſi cinereꝫ viderāt Et ſic auꝝ obtinuit. cū qͦ romaꝫ fugit Et ꝑ illud auꝝ ſequēti tꝑe rome obtinuit ꝯſulatū. deinde ī imperiumſublimatꝰ eſt Qui cū inſtructꝰ eſſꝫ a puericia in arte magica. ⁊ multuꝫ ſibi place̓tmgr̄os inde plures ſecū habebat Die ātqͣdā ſicut in hiſtoria triꝑtita habet̉ cumpuer adhuc eſſꝫ. ⁊ recedēte mgr̄o ſuo ſolus remanſiſſet ⁊ adiuratiōes demonūlegere incepiſſet. an̄ eū maxīa multitudodemonū inſtar ethiopum nigrorū aduenit Tūc iulianꝰ hoc videns ⁊ metuēs. ſignū crucis ꝓtinꝰ fecit. ⁊ oīs illa multitudo demonū euanuit. Qui cum mgr̄o reuertenti qͥd ſibi acciderit retuliſſꝫ dixitei magiſter ſuꝰ Hoc ſignū crucis maxīedemones odiūt ⁊ timēt Sublimatꝰ igit̉in imꝑium huiꝰ rei memorās cū ꝑ artēmagicā oꝑari vellet apoſtatauit. ⁊ ſignūcrucis vbiqꝫ deſtruxit. ac chr̄ianos inqͣntum potuit ꝑſecutꝰ eſt. putās ꝙ alit̓ demones ſibi minime obedirēt ¶ De ſcendens iulianꝰ in ꝑſidā ſicut legit̉ ī vitaſpatrū. miſit demonē in occidentē. vt ſibi īde deportaret rn̄ſuꝫ Cū āt demō ad q̄ndaꝫ locū veniſſet ꝑ deceꝫ dies ibidē īmobilis ſtetit. qꝛ quidā monachꝰ ibideꝫ dieac nocte orabat. ⁊ ei ſine effectu regreſſodixit iulianꝰ Quac̓ tātū tardaſti Qui rn̄dit Suſtinui ꝑ deceꝫ dies publicuꝫ monachū. ſi forte ab or̄onē ceſſaēt. et trāſirepoſſem Cūqꝫ nō ceſſaret. ꝓhibitꝰ ſū trāſire ⁊ redij nihil agens Tūc indignatꝰ iu

lianꝰ dixit ꝙ eū illuc veniret vldictamde illo monacho faceret Cū ergo de ꝑſisvictoriā ſibi demones ꝓmitterēt. ſophiſta ſuꝰ dixit cuidā chr̄iano Quid putasnūc facit fabri filiꝰ Et ille: Sepulcrū parat iuliano Dū igit̉ vt ī hiſtoria ſcī baſilijlegit̉ ⁊ vt fulbertꝰ carnotenẜ ep̄us teſtatur. ceſareā capadocie deueniſſꝫ ſcūs baſiliꝰ eidē occurrit. ⁊ qͣtuor panes ordeaceos ei ꝓ munere miſit At iulianꝰ indignatꝰ eos recipe̓ ꝯtēpſit. ⁊ ꝓ panibꝰ ſibifenū miſit dicens Pabulū nobis irratōnabilium aīaliuꝫ obtulit. recipe qd̓ miſiſti Rn̄dit baſiliꝰ Nos quideꝫ qͦd comedimꝰ tibi miſimꝰ tu ꝟo dediſti nob̓ vndebeſtias tuas nutris Ad hoc iratꝰ iulianꝰrn̄dit Cū ꝑſas ſubrgero. hāc vrbe̓ deſtruaꝫ ⁊ arabo. vt farrifera magis qͣꝫ homiſera noīetur Sequēti āt nocte vidit baſilius ī ecc̄ia ſcē marie ī viſu ml̓titudinēangeloꝝ. ⁊ in medio eoꝝ qͣndā feminamin choro ſtātē. ⁊ aſtantibꝰ dicētē Uocate mihi cito mercuriū qͥ iulianū apoſtatāoccidat. qͥ me ⁊ filiū meū ſuꝑbe blaſphemat. Erat āt mercuriꝰ miles qͥdaꝫ. qͥ abip̄o iuliāo ꝓfide chr̄i fuēat int̓fectꝰ. ⁊ ineadeꝫ ecc̄ia erat ſepultꝰ Statimqꝫ ſctūsmercuriꝰ cū armis ſuis q̄ ibi ſeruabant̉affuit. ⁊ iuſſꝰ ab ea in p̄liuꝫ ſe p̄parauit.Exꝑgefactꝰ itaqꝫ baſiliꝰ ad locū vbi mercuriꝰ cū armis ſuis qͥeſcebat iuit ⁊ monumētū ſuū aꝑiēs nec corpꝰ ibidē reꝑitnec arma inuenit Tūc cuſtodē qͥs armaaſportauerit inquiſiuit Ille ꝟo cū iuramento affirmabat eadeꝫ arma veſꝑe ibideꝫ fuiſſe. vbi ꝑpetuo ẜuabant̉ Inde igitur baſiliꝰ recedens. mane illuc rediensinuenit ibideꝫ corpꝰ eiꝰ ⁊ arma. ⁊ lanceāſanguine cruentatā Et ecce qͥdā de exercitu rediens dixit Cū iulianꝰ imꝑator inexercitu moraret̉. ecce qͥdam miles ignotus cū armis ſuis ⁊ lācea veniēs ⁊ calcaribꝰ vrgēs equū. audaci mente iulianuꝫiꝑatoreꝫ impetijt ⁊ lanceā fortit vibrāsip̄m valide ꝑ mediū ꝑforauit. ⁊ ſb̓ito abſ