De ſancto Iuliano

dicti vr̄i ita vobis ꝯtingat Et illi bouespugentes ꝑtrāſierūt Cūqꝫ ꝓcul ꝑtrāſiſſēt. accedentes ad currū ceperunt collegaꝫ ſuū vocare ex noīe dicentes. Surgeamodo ⁊ ſtimula boues vt celeriꝰ trāſeamus Cum aūt nullatenꝰ ſe moueret. cūpulſare ceperūt dicētes Ut qͥd delirasſurge et ſtimula boues. Sꝫ cum nullatenus ille reſpondēt. accedentes diſcooperuerūt eū. et mortuū īuenerūt Tātuſqꝫtimor ip̄os ⁊ ceteros inuaſit. vt nullusdecetero famulo dei mētiri audēt. DFuit etiā alius iulianꝰ qͥ vtrūqꝫ ꝑentēneſciens occidit Cūqꝫ enī iulianꝰ predictus iuuenis ac nobilis quadā die venationi inſiſteret. ⁊ quēdā ceruū reꝑtū īſequeret̉. ſubito ceruꝰ ꝟſꝰ eū diuino nutuſe ꝟtit eiqꝫ dixit Tu me inſequeris quipr̄is ⁊ mr̄is tue occiſor eris Qd̓ ille audiens. vehement̓ extimuit. ⁊ ne ſibi forteptingeret quod a ceruo audiēat relictisoībꝰ clā diſceſſit. et ad regionē valde remotā ꝑuenit Ibiqꝫ cuidā pͥncipi adheſitet tā ſtrenue vbiqꝫ ⁊ in bello ⁊ in palatio ſe habuit. ꝙ pͥnceps eū milite̓ fec̄ etqͣndā caſtellanā viduā ī ꝯiugē ei tradidit ⁊ caſtellū ꝓ dote accepit Interea pētes iuliani ꝓ amiſſione filij nimiū dolētes vagabudi vbiqꝫ ꝑgebāt. ⁊ filiū ſuuꝫſollicite requirebant Tādeꝫ ad caſtrumcui iulianꝰ p̄erat deuenerūt Tūc auteꝫiulianꝰ a caſtro caſu receſſerat Quos cūvxor iuliani vidiſſet. et qͥnā eſſēt inquiſiſſet. et illi oīa q̄ filio ſuo acciderāt enarraſſent. intellexit ꝙ viri ſui ꝑentes erātvtpote qꝛ hoc a viro ſuo forte frequent̓audierat Ip̄os igit̉ benigne ſuſcepit. etqꝛ amore viri ſui lectū ſuū eis dimiſit. etip̄a ſibi alibi lectulū collocauit. Facto ātmane caſtellana ad ecc̄am ꝑrexit Et ecce iulianꝰ mane veniens in thalamū qͣſivxorē ſuā excitaturꝰ intrauit. Et inueniens duos ꝑiter dormientes. vxorē cūadultera eē ſuſpicatꝰ. ſilent̓ extracto gladio ābos ꝑiter interemit Exiens āt do-

mū. vldit vxorē eiꝰ ab ecc̄a reuertenteꝫ⁊ admirās int̓rogauit qͥ naͣ eſſent illi qͥīſuo lecto dormirent At illa ait Parentes vr̄i ſūt qͥ vos diutiſſime q̄ſierūt. ⁊ eos in vr̄o thalamo collocaui Qd̓ ille audiens pene exanimis effectꝰ amariſſimeflere cepit ac dicē Heu miſer qͥd faciamqꝛ dulciſſimos meos ꝑentes occidi Ecceimpletū ē ꝟbuꝫ cerui. qd̓ dū vitae̓ voluimiſerrimꝰ adīpleui. Iā nunc vale ſorordulciſſima q de cetero nō quieſcā. donecſciaꝫ ꝙ deꝰ penitētiā meā acceꝑit. Cui illa Abſit dulciſſime frater vt te deſerā ⁊ſine me abeas. ſꝫ q̄ fui tecuꝫ ꝑticeps gaudij ero ꝑticeps ⁊ doloris Tūc inſil̓ recedentes iuxta qd̓daꝫ magnū flumen vbimulti ꝑiclitabāt̉ qd̓dā hoſpitale magnūſtatuerūt. vt ibi penitentiam facerent etoēs qͥ vellent trāſire fluuiū inceſſantertrāſueherēt ⁊ hoſpicio vniuerſos pautperes reciꝑent. Pꝰ multuꝫ ꝟo tꝑis media nocte dum iulianꝰ feſſꝰ quieſceret etgelu graue eſſet. audiuit vocem ſe miſerabiliter lamētantē. ac iulianū vt ſe trāſferret voce lugubri inuocātē Qd̓ ille audiens ꝯcitus ſurrexit. et iā gelū ip̄m deficiēteꝫ inueniēs. ī domū ſuā portauit. ⁊ignē accendēs ip̄ꝫ caleface̓ ſtuduit Sedcū calefieri nō poſſꝫ. ⁊ ne ibi deficēt ip̄ꝫin lectulū ſun̄ portauit. ⁊ diligēt̓ coopitPoſt paululuꝫ ille qͥ ſic infirmꝰ ⁊ qͣſi leproſꝰ apparuerat. ſplēdidꝰ ſcādit ad ethera. ⁊ hoſpiti ſuo dixit Iuliane dn̄s miſitme ad te mādans tibi ꝙ tuā penitentiāacceptauit. et ambo poſt modicum ī dn̄oqͥeſcetis Sicqꝫ ille diſparuit. ⁊ iulianuscū vxore ſua pꝰ modicū plenꝰ bonis oꝑibꝰ ⁊ elemoſynis in dn̄o requieuit ĘFuit ⁊ aliꝰ iulianꝰ nō quidē ſcūs ſed ſceleratiſſimꝰ .ſ. iulianꝰ apoſtata. Hic iulianus pͥꝰ fuit monachꝰ ⁊ magne religiōisſimulator Quedā āt mulier vt refert magiſter ioh̓es beleth ī ſūma de officō ecc̄ehn̄s tres ollas plenas auri. aurum illudī orificijs ollaꝝ cine ne apparēt operuit

h iij