Legenda ix.

Quapropt̓ deū oēs laudat̓ ceperūt Ariſtodemꝰ āt dixit. Adhuc mihi ineſt dubietas. ſꝫ ſi veneno mortuos ſuſcitauerisabſqꝫ dubio vere credā. Tūc apl̓s ei tunicā ſuā t̓buit Cui ille Cur mihi tunicātuā dediſti. Cui apl̓s. Ut ſic ꝯfuſꝰ a tuainfidelitate diſcedas Cui ille. Nūqͥd tunica tua credē me faciet Et apl̓s Uade⁊ mitte eā ſr̄ corꝑa defūctoꝝ dicēs Apl̓schr̄i me miſit ad vos vt in chr̄i nomineexurgatis Qd̓ cū feciſſet ilico ſurrexer̄tTūc apl̓s pōtificeꝫ ⁊ ꝓcōſulē credētescuꝫ oī parentela ſua in chr̄i noīe baptiſauit Qui ī honorē btī iohānis ecc̄aꝫ cōſtruxerūt. G¶ Refert btūs clemēs ſic̄in qͣrto libro ecc̄iaſtice hiſtorie īuenit̉ ꝙquodā tꝑe apl̓s q̄ndā iuuenē pulcruꝫ etferoceꝫ cōuertit. et eū cuidā ep̄o ſb̓ depoſiti noīe cōmēdauit. Poſt aliqd̓ āt tp̄siuuenis dereliqͥt ep̄ꝫ. et factꝰ ē pͥnceps latronū Apl̓s itaqꝫ ad ep̄m venit et ſuumdepoſitū requiſiuit Cūqꝫ ille de pecuniaintelligeret. et ex hoc vehement̓ ſtupēt.dixit ei apl̓s Iuuenē illū a te repeto quētibi tā ſtudioſe recōmēdaui Cui ille Pr̄ſcē ī aīa mortuus eſt. et ī tali mōte cū latronibꝰ degit. qͦꝝ ip̄e pͥnceps exiſtit Quibus auditis veſtē ſuā ſcidit ⁊ caput ſuūpugnis feriēs. bonū inqͥt te cuſtodē fratris aīe dēliqͥ Cōfeſtī igit̉ equū ſibi ꝑareiuſſit. ⁊ ad illū mōtē intrepidꝰ cucurritQuē cū iuuenis inſpexiſſꝫ p̄ pudore nimio ſtatī equū aſcendit et velociꝰ aufugit Apl̓s āt etatꝭ. oblitꝰ. vrget calcaribꝰequū ⁊ poſt tergū clamitat fugientꝭ. Utqͥd fili dulciſſime fugis pr̄eꝫ ſenē et inermē. ne timeas fili. qͥa ꝓ te chr̄o rōeꝫ reddaꝫ. et certe ꝓ te libent̓ moriar ſic̄ chr̄sꝓ nob̓ ē mortuꝰ Reuertē fili r̄uertereqꝛ deꝰ me miſit Qui audiēs cōpunctꝰ redijt ⁊ amariſſime fleuit Apl̓s āt ad pedesciꝰ ꝓcidit. et manū eiꝰ tāqͣꝫ ꝑ pnīam iampurgatam oſculari cepit Ieiunāte igit̉et orante ꝓ eo apl̓o veniā īpetrauit. ip̄ꝫqꝫ poſtmodū in ep̄m ordinauit Legit̉

qͦꝫ in eadē hiſtoria ecc̄iaſtica. ⁊ hētur inglo. ſuꝑ ſecūdā canonicā ioh̓is. ꝙ cū iohannes apd̓ epheſū balnea lauādi gͣtia ītroiſſet et ibidē cherinthū hēticū vidiſſꝫꝓtinꝰ exilijt dicens Fugiamꝰ hinc ne balnea ſuꝑ nos corruāt in qͥbꝰ lauat̉ cherītus veritatis inimicꝰ H ¶ Cū auis queꝑdix dr̄. vt ait caſſianꝰ in li. collationumviua btō iohāni a quodā oblata fuiſſetet ille eā qͣi demulcēdo tāgeret et ꝯtrectaret qͥdaꝫ adoleſcens hoc vidēs ad coeuos ſuos ridendo dixit Uidete quō ille ſenex cū auicula ſicut puer ludit. Qd̓beatꝰ iohānes ꝑ ſpūm recognoſcēs iuueneꝫ ad ſe vocauit Cui dixit adoleſcens.Tu ne es iohānes qͥ talia agis et tā ſanctus haberis Quē ioh̓es qͥd in manu teneret reqͥſiuit Cui cū ſe arcuꝫ diceret tenē ait Quid inde fad. Et iuuenis Auesinde ac beſtias ſagittamꝰ. Cui apl̓s Qualiter Tūc iuuenis arcū cepit tēdē et tēſuꝫ in manu tenere Sꝫ cū nil ei apl̓s diceret. iuuenis arcum diſtendit. Cui iohānes. Quare fili arcū diſtēdiſti. Et illeQuia ſi diutiꝰ tenſꝰ teneret̉ ad iaciēda iacula infirmior redderet̉ Et apl̓s ad hocSic et humana fragilitas ad ꝯtēplationeꝫ minꝰ valida fieret ſi ſꝑ in ſuo rigoreꝑſiſtens fragilitati ſue interdū ꝯdeſcendere recuſaret Nā ⁊ aqͥla cūct. auibꝰ celſius volat. et ſoleꝫ clariꝰ ꝯſpicit. et tamēnature neceſſitate ad ima deſcēdit Sic ⁊hūanꝰ aīmꝰ cū ſe modicū a ꝯtēplatōe ret̉hit. crebra innouatiōe ardētiꝰ ad celeſtiatēdit ¶ Btūs igit̉ ioh̓es vt teſtat̉ Hiero.cū ip̄e vſqꝫ ad ip̄aꝫ ſuā vltimā ſenectutēepheſi moraret̉. vt vix int̓ diſcipulorummanꝰ ad ecc̄iaꝫ deferret̉. nec plura ꝟbadicere poſſꝫ ad quālibꝫ pauſā hͦ dicebatꝟba Filioli diligite alterutrū Tādē fratres qͥ cū eo erant admirātes ꝙ ſꝑ eadēꝟba dicet dixerūt ei Mgr̄ qͣre ſꝑ loq̄rishͦ ꝟba Qui rn̄dit Quia p̄ceptū dn̄i ē. ⁊ ſiſolū hͦ fiat ſufficit ¶ Refert qͦꝫ Helinādus ꝙ cuꝫ ioh̓es euāgeliſta euangelium