nihil mihi in hac vitā extitit dulciꝰqͦꝫ vnicꝰ fratris mei affectus Petoigit̉ vt et ip̄e mecū veritatē agnoſcat Tui angelꝰ Placet dn̄o petitiotua et ambo cū palma martirij adeū venietis Poſt hoc ingreſſus tyburtiꝰ frat̓ valeriani cū nimiū roſarū ſenſiſſet odorē dixit Miror hͦ tꝑeroſeꝰ hic odor et lilioꝝ vn̄ hic reſpirat Nā ſi ip̄as rōſas vel lilia in manibꝰ meis tenereꝫ. nec ſic poterantodoramēta tante michi ſuauitatisinfundere Cōfiteor vobis me ſic eſſe refectū vt putē me totū ſubito immutatū Cui valerianus Coronashabemꝰ qͣs tui oculi videre nō p̄ualēt flores rōſeo colore et niueo candore vernātes Et ſic̄ me interpellāte odorē ſēſiſti ſic etſi credideris videre valebis Cui tyburtiꝰ In ſōniſhec audio. an in ꝟitate iſta tu loq̄ris valeriane? Cui valerianꝰ In ſōnis vſqꝫ modo fuimꝰ. ſꝫ nūc in veritate manemꝰ Ad quē tyburtiꝰ Un̄hoc noſti; Et valerianꝰ Angelꝰ dn̄ime docuit quē tu videre poteris ſipurificatꝰ fueris et omnibꝰ ydolisabrenūciaueris Huic miraculo decoronis rōſaꝝ atteſtat̉ ambr. in p̄fatione ſic dicens Sancta cecilia ſicceleſti eſt dono repleta vt martirijpalmā aſſumeret ip̄ꝫ mūdū eſt cuꝫthalamis execrata Teſtis eſt valeriani cōiugis et tyburtij ꝓuocataꝯfeſſio qͦs dn̄e angelica manu odoriferis floribꝰ coronaſti Uirgo viros duxit ad gloriā. mundꝰ agnouit quantū valeat deuotio caſtitatis Hec ambroſiꝰ. Tunc cecilia euidenter oſtendit ei omīa ydola eſſeinſenſibilia et muta. ita vt tyburtiꝰreſpōderet et diceret. Qui ita noncredit pecus eſt. Tunc cecilia oſculans pectus eiꝰ dixit Hodie te fateor meū eſſe ꝯgnatum. Sicut enimamor dei fratrem tuū mihi ꝯiugeꝫfecit. ita te mihi ꝯgnatū ꝯtemptusfaciet ydoloꝝ Iāde ergo cū fratre tuo vt purificatione recipias etangelicos vultus videre valeas.Dixitqꝫ tyburtius fratri. Obſecrote frater vt mihi dicas ad quē meducturus es Cui valerianꝰ Ad vrbanū ep̄m. Cui tyburcius. De illovrbano dicis qui totiens damnatus ē et adhuc ꝯmorat̉ in latebrisHic ſi inuentus fuerit cremabit̉. etnos in illius flaminis parit̓ inuoluemur Et dum querimꝰ diuinitatēlatentē in celis. incurremus furorēexurentem in terris Tui cecilia Sihec ſola eſſet vitā. iuſte hanc perdere timeremus. Eſt autem alia melilior que nunqͣꝫ amittitur quam deifilius nobis enarrauit. Omnia enīque facta ſūt. filius ex patre genitꝰcondidit. Iniuerſa aūt que ꝯditaſunt ex pr̄e ꝓcedens ſpūs aīmauitHic igit̉ filiꝰ dei in mundū veniensꝟbis et miraculis aliā vitā eſſe nobis mōſtrauit. Cui tyburtiꝰ Tertevnū deū eē aſſeris et qūo nūc treseſſe teſtaris; Rn̄dit cecilia Sicut invna hoīs ſapiētia ſt̓ tria .ſ. ingeniūmemoria et intellectꝰ. Sic et in vnadinitatis eſſētiā tres ꝑſone eē pn̄tTūc cepit ei de aduentū filij dei etpaſſiōe p̄dicare et ml̓tas ꝯgruitates ip̄iꝰ paſſiōis on̄dē Naꝫ ideo inqͥt filiꝰ dei eſt tentꝰ vt genꝰ humanū