dicēs Fiat cor meū dn̄e et corpusmeū īmaculacū vt nō ꝯfūdar Et biduanis ac triduanis ieiunijs orāsꝯmēdabat ſe dn̄o quē timebat. venit aūt nox in qua ſuſcepit vnā cuꝫſpōſo ſuo cubiculi ſecreta ſilentia ⁊ita eū alloquit̉ O dulciſſime atqꝫ amātiſſime iuuenis eſt miſteriū qd̓ tibi ꝯfitear ſi mō tu iuratꝰ aſſeras tota te illud obſeruātia cuſtodire Iurauit valerianꝰ ſe illud nulla neceſſitate detegere. nulla ꝓdere rationeTūc illa ait Angeluꝫ dei habeo amatorē qui nimio zelo cuſtodit corpus meū Hic vel ſi leuit̓ ſenſerit ꝙtu me polluto amore attingas ſtatiꝫ feriet te et amittes florē tue gratiſſime iuuētutis. Si aūt ꝯgnouē̓itꝙ me fincero amore diligas ita qͦꝫdiliget te ſicut et me et oſtēdet tibigratiā ſuā Tūc valerianꝰ nutu deicorreptꝰ ait Si vis vt credam tibiip̄m angeluꝫ mihi oſtende etſi vereꝓbauero ꝙ āgelus ſit faciā quodhortaris Si aūt viꝝ aliū diligis teet illū gladio feriaꝫ Cui cecilia Siin deū veꝝ credideris et te baptiſari ꝑmiſeris ip̄m videre valebis Uade ergo in tertiū miliariuꝫ ab vrbev. a que appia nūcupat̉ et pauperibus quos illic inuenies dicēs Tecilia me miſit ad vos vt oſtēdatis mͥſanctū vrbanuꝫ qm̄ ad ip̄m habeoſecreta mandata que ꝑferam ūcduꝫ tu videris indica ei omnia verba mea Et poſtqͣꝫ ab eo purificat̉fueris et redieris angelum ip̄m videbis Tūc valerianꝰ ꝑrexit et ẜmſigna que acceperat ſanctum vrbanum epiſcopū intra ſepulcra martirum latitantem inuenit Tumqꝫ eiomnia verba cecilie dixiſſet. ille manus ad celum exꝑandens cuꝫ lacrimis ait Domine Iheſu xp̄e ſeminator caſti conſilij ſuſcipe ſeminuꝫ fructus quos in Cecilia ſeminaſti Domine iheſu xp̄e paſtor bone Ceciliafamula tua quaſi apis tibi argumētoſa deſeruit Nam ſponſum quemquaſi leonem feroceꝫ accepit. ad tequaſi agnum māſuetiſſimū deſtinauit Et ecce ſubito apparuit ſenex qͦdam niueis veſtibus indutꝰ tenēslibrum aureis litteris ſcriptū Quēvidens valerianꝰ pre nimio timorequaſi mortuꝰ cecidit ⁊ a ſene leuat̉ſic legit Inꝰ deus vna fides vnuꝫbaptiſma. vnus deus et pater oīmqui ſuꝑ omnes et per omnia et inomnibus nobis. Tum qͣꝫ hoc legiſſet dixit ei ſenior Credis ita eſſe anadhuc dubitas; Tunc ille exclamauit dicens Non eſt aliud quod verius credi poſſit ſub celo Etatimꝙillo diſparente Ualerianus a ſāctoUrbano baptiſma ſuſcepit et rediens Teciliam cum angelo loquentem in cubiculo inuenit. Angelusautem coronas duas ex roſis et lilijs in manu habebat. et vnam Tecilie et alteram valeriano trādiditdicens. Iſtas coronas immaculato corde et mundo corpore cuſtodite quia de parādiſo dei eas advos attuli. nec vnq̄m marceſcunt.nec odorem amittent. nec ab alijsniſi quibus caſtitas placuerit videri potuerunt Tu autem valerianequia vtili conſilio credidiſti. Petequodcūqꝫ volueris. Cui valerianꝰ