monachis ſic mandauit Dobili orta ex genere margarita ī ſeculo dicta fuiꝰ q̄ vt pelagꝰ tentationū trāſirem. pelagius mihi nomē impoſuiUir ſum nō ꝓ deceptione mentitaqd̓ factis oſtendi De crimine virtutē obtinui. penitentiā innocens egiIam queſo vt quā viri feminā naſcierūt ſancte ſorores ſepeliāt Et ſitexpiatio iuuētutis oſtenſio morientis vt femine virginē recognoſcantquā calūniatores adulteꝝ iudicabāt His auditis monachis et monialibꝰ ad ſpeluncā currentibꝰ pelagius a feminis femina et virgo intacta ꝯgnoſcit̉ et cūctis penitētiaꝫagentibꝰ in monaſterio virginumhonorifice ſepelitur.De ſancta TayſiAyſis meretrix ſicut in vitaſ patrum legitur tāte pulcritudīs extitit vt multi ꝓpter ea venditis ſubſtācijs ſuis advltimā pauꝑtatem deuenirēt Sedet amatores ſui pr̄e zelo litibꝰ interſe ꝯſertis frequenter puelle liminaſanguine iuuenū replebāt. Qd̓ audiens abbas pafuntiꝰ ſumpto habitu ſeculari et vno ſolido ꝓfectuseſt ad eā in quandā ciuitate egiptiDedit qͦꝫ ei ſolidū quaſi ꝓ mercede peccandi. Illa accepto p̄cio aitilli Ingrediamur ſimul in cameraꝫCūqꝫ eſſet ingreſſus et lectuꝫ veſtibus precioſis ſtratū aſcendere inuitaret̉. dicit ad illam Si eſt interiuscubile in ip̄m eamus Illa aūt dixitEſt qd̓dam cubiculū vbi nullus ingredit̉ Si vero deū times nō eſt locus qui ei abſcondat̉ Qd̓ ſenex audiens dixit ei Et ſcis eſſe deū; Cuꝫqꝫ illa reſpondiſſet ſe ſcire deū et regnū futuri ſeculi necnō et tormētapeccatorum Dixit ei Si ergo noſticur tantas animas ꝑdidiſti; Et nōſolū ꝓ tua ſed pro illoꝝ redditurarōneꝫ dānaberis Illa vero hec audiens ꝓuoluta ad pedes pafuncijcū lacrimis exorabat dicens Scioeſſe penitentiā pater. et confido remiſſionem te orante ſortiri Tm̄ peto tribꝰ horis inducias et poſt hecquo iuſſeris ibo ⁊ quecūqꝫ preceperis faciam Tūqꝫ locū illi abbas cōſtituiſſet vbi venire deberet illa acceptis omnibus quecūqꝫ ex peccato lucrata fuerat. ꝑlatiſqꝫ in mediāciuitate populo expectāte igne cōbuſſit clamans Uenite omnes quipeccaſtis mecū et vidēte qūo ea q̄mihi contuliſtis exuram Erat autēpreciū auri libraꝝ. 200. Que cumomnia incendiſſet ad locū quē abbas ei conſtituerat ꝑrexit. Quamille reperto virginum monaſterioin cellulam recludens oſtium celleplumbo ſignauit. et paruum reliqͥtforamen ꝑ quod ei victus modicinferret̉ Iuſſitqꝫ ei omnibꝰ diebusparū panis et paululū aque a cēteris miniſtrari Cū aūt ſenex diſcēderet. ad eū ait tayſis Quo pater iubes vt ex naturali meatu meam aquam effundam? Et ille In cella ſicut digna es Cūqꝫ iterum quomodo deberet deū orare inquireret reſpondit. Non es digna nominaredeū neqꝫ in labijs nomē trinitatisadducere. nec ad celum manus expandere qm̄ labia tua iniquitato