beatus bernhardꝰ eū retinere nonpoſſet. interrogauit eū vn̄ victuruſeſſet. Qui reſpōdit. Ad taxillos ludere ſcio ⁊ inde viuē̓ potero Et illeſi tibi capitale ꝯmiſero. vis ſingul̓annis ad me redire et lucrū mecuꝫdiuidere? Quod ille audiens gauiſus eſt ⁊ libenter ſe actuꝝ promiſitUigiti ergo ſolidos ei dari precepit. et ille cum illis abijt. Hoc autēfaciebat vir ſanctus vt eū iteruꝫ reuocare poſſet. ſicut et poſtmodumfactū eſt Ille ergo abiens totuꝫ ꝑdidit ⁊ ad portam confuſus redijtQuo audito vir dei ad eū letus exijt. extendit qͣꝫ gremium vt ſimul diuiderēt lucruꝫ. Cui ille Nihil paterlucratꝰ ſū. ſed etiaꝫ capitali vro nudatus ſū. Si vultis pro capitali veſtro recipite me. Tui Der. benignereſpōdit. Si ita inquit eſt. melius ēvt te hic recipiā qͣꝫ vtꝝqꝫ ꝑdamQuādā vice dū beatus bern̄. iumēto infidens aliqͦ ꝑgeret. cuidā ruſtico materia ſic ſe offerēte de cordisinſtabilitate in oratioue ꝯqueſtuseſt Qd̓ ille audiēs mox eū d̓ſpexitet in orationibꝰ cor firmū et ſtabileſe habere dixit Uolens autē bern.eū ꝯuincere et a ſua temeritate coercere dixit ſeq̄ſtra te pauliſꝑ a nobis et tota quā poteris intentioneorationē dominicā inchoato Quāſi abſqꝫ aliqͣ cordis vagatione finire poteris. iumētū cui infideo tuuꝫproculdubio mox habebis. Tu atmihi fide tua ſpōdeas ꝙ ſi alid̓ ibideꝫ cogitaueris Hoc mihi aliquatenus nō celabis. Letatur ille ⁊ tāquā iumentū iā lucratū ſe reputāsaudacter ſecedit ⁊ ſe ipſuꝫ colligēsorationeꝫ dominicā īchoauit Bixorōis impleuit dimidiū Et ecce importūa cogitatio d̓ ſella cordi ſuoſe īgerit vtꝝ eā habere debeat cuꝫiumēto Qd̓ ille aduertens cōcitusad bernardū redijt et quid in ipſaoratiōe ſolicite cogitauerit indicauit et de ſe vt priꝰ teme̓ nō p̄ſūpſit¶ Frater robertus eius monachet ſecundū ſeculū ꝓpinquꝰ in adoleſcentia ſua quorūdā ꝑſuaſionę deceptus cluniacū ſe cōtulerat Uenerabilis aut pater poſtqͣꝫ aliquā diudiſſimulauit eūdē ſtatuit ꝑ epiſtolāreuocare Quaꝫ cū ſub diuo dictaret aliꝰ monachꝰ eam ſuo more cōſcriberet. ſubito inopinatus imbererupit et is qͥ ſcribebat cartā cōplicare voluit. Cui bernh̓. Opus deieſt. ſcribere ne formidēs. Scpͥſit eigo epiſtolā ī medio imbris ſine imbre Tum enī vndiqꝫ plueret ibidetamen moleſtiam imbris virtus expulit caritatis Cum quoddammonaſteriū qd̓ vir dei cōſtruxeratoccupaſſet. muſcarum incredibilismultitudo. ita vt omnibus grauēmoleſtiam generarent. ille dixit Ego excommunico eas Mane auteꝫomnes pariter mortuas inuener̄tTum a ſummo pontifice mediolanum miſſus fuiſſet vt ipſuꝫ cūeccleſia reconciliaret et iam papiaꝫrediſſet qͥdā vxorē ſuā demoniacāad eū adduxit Aox qꝫ ꝑ os miſere ml̓ieris diabolꝰ in ꝯtumelias eiꝰꝓrupit dicēs. Non me de aniculamea h̓ poriculos edēs et braficasdeuorat pellet. At vir dei ip̄am adb b 4