dignꝰ ego. nec ꝓprijs poſſum meritis regnū optinere celorum Teteꝝduplici iure illud obtinens dn̄s meus hereditate .ſ. pr̄is et merito paſſionis. altero ip̄e ꝯtentus alterū mͥdonat Ex cuiꝰ dono iure illd̓ mihivendicās non ꝯfundor In hoc ꝟbo ꝯfuſus inimicꝰ ꝯuentꝰ ille ſolutet vir dei in ſe reuerſus Tanta aūtabſtinentiā labore et vigilijs corpſuum attriuit vt grauiſſima et fereꝯtinua egritudine languēs ꝯuētūvix ſequi poſſet Quādā vice dumgrauiſſime infirmaret̉ fratribꝰ proeo inſtanter orantibꝰ aliquātulumconualuiſſe ſe ſenſit. Congregatisergo fratribus dixit Quid tenetismiſerū hominē. Fortiores eſtis etinualuiſtis. Parcite queſo parciteet ſinite me abire. A multꝭ. āt ciuitatibꝰ vir dei in ep̄m electuſ p̄cipue aciuitate ianuenſi ⁊ ciuitate mediolanenſi petentibꝰ ſe nec annuens necimprobe renuens. dicebat ſe nō eēſuū ſed aliorum ſeruicio deputatūFratres āt ex ꝯſilio viri dei ſibi ꝓuiderant et ſūmi pontificis auctoritate erant muniti ne quis gaudiuꝫſuū ab eis tollere poſſet ¶ Quodātꝑe cuꝫ fratres cartuſienſes vi itaſſet et ip̄i ab eo in oībꝰ plurimū edificati fuiſſēt. vnū fuit quod predē̄iloci priorem aliquātulū mouit .ſ. ꝙſella cui equitādo infidebat minusneglecta erat ⁊ parū preferēs pauꝑtatem Quod cum dictꝰ prior vniex fratribꝰ ⁊ ille viro dei retuliſſetnon minus ip̄e miratꝰ qualis eſſetſella querebat Nā a clara valle vſꝫad cartuſiam venerat. et tn̄ qualiseſſet ſella penitꝰ ignorabat. Iuxͣlacum etiā lauſanenſeꝫ totius dieitinere ꝑgens penitus eum non vidit. aut ſe videri non ſinit. Cum enīſero facto de eodē lacū ſocij loquerent̉. interrogauit eos vbi naͣm lacꝰ ille eſſet Quod illi audiētes plurimū admirati ſunt Iincebat ſanein eo ſublimitatē nomīs humilitascordis. nec tantum poterat eum v.niuerſus erigere mundꝰ. qͣꝫtuꝫ ſe ipſe deicere ſolus Summꝰ reputabatur ab oībus. infimū ip̄e ſe reputās⁊ quem ſibi oēs ip̄e ſe nemini p̄ferebat Deniqꝫ ſicut ipſe ſepiꝰ fatebat̉inter ſummos qͦꝫ honores ⁊ fauores populorū in alterum ſibi mutatus hominē videbat̉ ſeqꝫ potiꝰ reputabat abſentem velut quoddaꝫſomniū ſuſpicatꝰ Ibi ꝟo inter ſimpliciores fratres erat amica ſꝑ licebat humilitate frui ibi ſe inueniſſegaudebat ⁊ in ꝓpriam rediſſe ꝑſonā Semꝑ āt inueniebat̉. aut orāsaut legens. aut ſcribens. aut meditās. aut fratres verbo edificās.Quādā vice cum populo predicaret ⁊ oēs ꝟba eius attēte ac deuote ſuſciperent eius animo quedamtalis irrepſit tēptatō Uere nūc optime p̄dicas ⁊ ab oībus libēter audiris ⁊ ſapiēs ab oībꝰ reputaris.At vir dei de tali temptatiōe pulſari ſe ſentiens parūꝑ ſubſiſtit ⁊ an̄ ꝓcederet vel finē face̓t cogitae̓ cepitStatim qͣꝫ dīno ꝯfortatꝰ auxilio tēptatori ſilēter rn̄dit nec ꝑ te incepinec ꝑ te dimittā. Sic qꝫ ſecurꝰ p̄dicatiōem vſqꝫ ad finē ꝓſecutꝰ ē Monachꝰ qͥdā qͥ in ſcl̓o ribaldꝰ fueratatqꝫ luſor. maligno ſtimulatus ſpūad ſecl̓m redire voluit Cum auteꝫ