cie homo eſt Currens igitur eufemianus eum defunctum repperit ⁊vultum eius tanqͣꝫ vultū angeli rutilantē vidit. voluit qͣꝫ cartam ſcriptaꝫ quā in manu habebat accipeſed nequiuit Exiens igitur cū hocimꝑatoribus ⁊ pontifici retuliſſet⁊ illi ad euꝫ intraſſent dixer̄t Quāuis peccatores ſumus regni tamēgubernacula gerimꝰ ⁊ hic vninerſalem curam regiminis paſtoralisDa nobis igitur cartaꝫ vt ſciamque in ea ſcripta ſunt Et accedenspontifex cartam de manu accepit⁊ ille eaꝫ ſtatim dimiſit Fecit qͣꝫ eālegi coraꝫ omni populo et multitudine et patre ipſius. Et eūfemianꝰhoc audiens nimio timoē ꝯturbatus obſtupuit ⁊ factus exanimis r̄ſolutis qͣꝫ viribꝰ ī terrā decidit Cūꝟo aliqͣntulū ad ſe redijſſet veſtim̄ta ſua ſcidit. cepit qͣꝫ canos capitꝭ.ſui euellere. barbaꝫ trahere atqꝫ ſemetip̄ꝫ diſcerpere ac ſuꝑ corpus filij ſui corruens exclamabat. Heume fili mi quare ſic me ꝯtriſtaſti etꝑ tot annos mihi dolores ⁊ gemitus ītuliſti; Heu me miſerum quiavideo te baculum ſenectutis mee īgrabato iacentem. non loquētemmihi. Heu me qualem conſolationem de cetero habere potero. Uater vero eius quaſi leena rumpenſrete. ita ſciſſis veſtimentis exiēs coma diſſoluta ad celuꝫ oculos leuabat Et cum pre nimia multitudineſanctum corpus adire non poſſetclamabat dicens Date viri mͥ aditum vt videam filium meum vt videam conſolatiōeꝫ anime mee quifuxit vbera mea. Et cum ꝑueniſſetad corpus incumbens ſuꝑ illd̓ clamabat Heu me fili mi lumē ocl̓oꝝmeoruꝫ quare ſic nobis feciſti quare tam crudeliter nobiſcum egiſtiUidebas patrem tuum et me miſeram lacrimantes ⁊ non oſtendebas teip̄m nobis Serui tui iniuriabantur tibi et ſuſtinebas Et iteruꝫatꝫ iterum proſternebat ſe ſuꝑ corpus. et nūc brachia ſuꝑ illud expādebat. nunc manibus vultuꝫ angelicum cōtrectabat. oſculans qꝫ clamabat. Plorate mecū om̄s qͥ adeſtis. quia ꝑ xvij. annos eum in domo mea habui ⁊ nō cognoui. quiavnicus meus filius eſſet Serui eiꝰei ꝯuiciabant̉ et alapis ꝑcutiebātHeu me quiſ dabit oculis meis fōtem lacrimaꝝ vt plangā die ac nocte dolorē anime mee. Sponſa ꝟoeius induta veſte adriatica cucurrit plorans et dicēs Heu me quiahodie deſolata ſū ⁊ apparui viduaEt ideo non habeo in quem ꝓſpiciam nec in quem oculos leuē. Hōruptum eſt ſpeculum meum et perijt ſpes mea. Amodo cepit dolorqui finem non habet Populus ātaudiens hoc lacrimabiliter flebatPontifex cum imperatoribus poſuerūt corpus inhonorato feretro⁊ duxerunt in mediam ciuitatem ⁊nunciatum eſt populo inuentū eſſehominē dei queꝫ cītas tota querebat. et omnes obuiam currebantcorpori ſancto Si quis āt infirmcorpus ſacratiſſimū tangeret protinus curabatur. ceci viſum recipiebāt demōiaci libe̓abant̉ ⁊ oēs īfir