pauperibus elemoſinas tribuerūtQuas accipiens gratias egit deodicens Gratias tibi ago dn̄e qꝛ aſeruis meis elemoſinam me recipere feciſti. Reuerſi āt pueri patri nūciant ꝙ nuſqͣꝫ valeat reperiri Mat̉ergo ſua a die ſui receſſus ſaccū inpauimento cubiculi ſtrauit vbi eiulans lamētabiles voces dabat dicens Hic ſemper in luctu manebodonec filium meuꝫ recuꝑabo Spōſa vero ad ſocrum ſuam dixit Donec audiaꝫ de ſponſo meo dulciſſimo inſtar turturis ſolitaria tecummanebo Cum igitur alexius in p̄dicto atrio. xvij. annis in dei ſeruicio ꝑmanſiſſet imago tandem beate ꝟginis que ibidem erat cuſtodieccl̓ie dixit Fac introire hominē d̓i Aqꝛ dignus eſt regno celorum ⁊ ſpiritus dei requieſcit ſuꝑ eum Damoratio eius ſicut incenſum in ꝯſpectu dei aſcendit. Cum cuſtos de qͦnam diceret ignoraēt iterū ei dixitIlle qui foris ſedet in atrio ip̄e eſtTūc cuſtos feſtinꝰ exijt et ip̄ꝫ in eccleſiam introduxit Quod factū dūcunctis innoteſceret. et ab oībꝰ venerari cepiſſꝫ humanā gloriam fugiens inde receſſit. ⁊ laodiciam venit Ibi qꝫ nauem aſcendens cum ītharſum cilicie vellet pergere diſpēſante deo nauis a vētis pulſa ī romanū portum deuenit. Quod cernens alexius ait intra ſe In domopatris mei ignotus manebo nec alicui oneroſus ero Patrem ergo apalacio redeuntem multitudine ſb̓ſequentium circūdatuꝫ obuim habuit ac poſt eū clamare cepit Serue dei me peregrinum in domo tua ſuſcipi iubeas ⁊ demicꝭ. mēſe tueme nutriri facias. vt tui quoqꝫ peregrini dignetur dominus miſereri Quod audiens pater ob amorēfilij ſui eum ſuſcipi iuſſit ⁊ locum ꝓprium in domo ſua tribuit Et cibūde menſa ſua ſibi conſtituit ⁊ miniſtrum proprium delegauit Ipſe ātin orationibus perſeuerabat ⁊ corpus ſuum ieiunijs ⁊ vigilijs macerabat Famuli autem domus ip̄mderidebant multipliciter ⁊ aquamvtenſilium ſuper euis caput frequēter fundebant. et multas ei īiuriasirrogabāt Sed ipſe ad omnia patiens valde erat Decem et ſeptemergo annis in domo patrꝭ. ignotꝑmanſit Uidens autem per ſpūmꝙ appropinquaret terminus viteſue cartam cum atramēto petijt ettotum ordinem vite ſue ibidem cōſcripſit Domīca ergo die poſt miſſarum ſolemnia in ſanctuario voxde celo inſonuit dicens Uenite adme omnes qui laboratis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego reficiam vos. Quodaudiētes. omnes in facies ſuas territi ceciderunt Et ecce vox ſecūdode celo dicēs Querite hominē deivt oret pro roma Querentibus illis et minime inuenientibꝰ iteꝝ dc̄ē In domo eūfemiani querite Requiſitꝰ ille ſe nihil ſcire de hoc dicebat Tūc imꝑatores archadius ⁊honorius vna cum pontifice innocentio ad domū predicti viri venerūt Et ecce mīſter alexij ad dn̄m ſuum veīt dicēs Uide dn̄e ne ille ꝑegrinꝰ vr̄ ſit. qꝛ magne vite ⁊ paciē