uit ⁊ plenum baculo auro fregit.⁊ aurum effudit. Audiens hoc iudeus concitus illuc venit. Tunqꝫdolum vidiſſet ⁊ a ml̓tis ei ſuggereret̉ vt aurū reciperet. omnino renuit niſi qui defunctus fuerat. advitam beati Hycolai meritis redderetur. aſſerēs ſe ſi hoc fieret baptiſma ſuſcepturum ⁊ chriſtianuꝫfuturuꝫ. Continuo igit̉ qui defunctus fuerat ſuſcitatur. ⁊ iudeus inchriſti nomine baptiſatur. ¶ Quidā iudeus videns beati Hicolaivirtuoſam potentiam in miracul̓faciendis. imagineꝫ eius ſibi fierifecit eam qꝫ in ſua domo collocauit. Cui res ſuas cum aliquandolongius iret. cū minis commendābāt. Hec vel ſimilia verba dicensEcce Nicolae omnia boͣ mea vobis cuſtodienda committo. et niſibene omnia cuſtodieritis. vltionēexpetam de vobis verberibus etflagellis. Quadam igitur vice dūille abeſſet. fures adueniunt cūctarapiunt ſolam imaginem derelinquunt Iudeꝰ aūt rediens ⁊ ſe ſpōliatū videns imagine alloquit̉ talibꝰ vel ſil̓ibus vſus verbis. Dn̄eHicolae. nōne in domo mea vospoſuerā vt res meas a latronibꝰſeruaretis Tur hͦ face̓ voluiſtis?Latrones qͣre nō ꝓhibuiſtis; igit̉dura tormēta recipietis ⁊ ꝓ latronibꝰ penā luetis ſicqꝫ damnuꝫ intuis recompenſabo tormētis ⁊ furorē meum ī tuis refrigerābo verberibꝰ ⁊ flāgell̓. Arripiēs ergo iudeus imaginē dure eā ꝟberabat.dureqꝫ flāgellabatꝰ. ira res prorſus ⁊ ſtupēda. diuidētibꝰ furibꝰ q̄rapuerāt ſanctꝰ dei tanqͣꝫ in ſe verbera excepiſſꝫ euidenter apparuitHec vel ſimilia verba dicēs. Tuitam dure ꝓ vob̓ flagellatꝰ ſūˡ curtā dure ꝓ vob̓ ⁊ crudelit̓ ꝟberat̉cur tormēta tot paſſusʸ ecce quōcorpꝰ meū luit. Ecce qͣlit̓ effuſioneſanguinis rubet. Pergite citius ⁊cūcta reddite q̄ tuliſtis alioqͥn deioīpotentis in vos ira deſeuiet. itavt ſcelꝰ vr̄m in mediuꝫ publicet̉. ⁊qͥlibet vr̄m ſuſpendiū patiat̉. Adquē illi Quis es tu qͥ talia nob̓ loqueris? Et ille. Ego ſū Nicolausſeruꝰ Ieſu chriſti quē iudeꝰ ille ꝓrebꝰ ſuis qͣs tuliſtis tā crudelit̓ flagellauit Illi gͦ territi ad iudeū veniunt. miraculuꝫ referūt. ab eo qͥdimagini fecerit audiūt. cuncta reddūt. Sic qꝫ latrones ad viaꝫ redeunt rectitudinis et iudeꝰ fideꝫ amplectit̉ ſaluatoris ¶Uir qͥd am ꝓamore filij ſui lr̄as diſcētis feſtumſc̄i Nicolai annualit̓ ſolennit̓ celebrabat Quādā igit̉ vice pr̄ pueriꝯuiuiū p̄parauit ⁊ ml̓tos clēicosinuitauit. Uenit diabolꝰ ad ianuam in hītu ꝑeregrini petēs elemoſinā ſibi dari Iubꝫ qͣntotiꝰ pr̄ filiovt det elemoſinā ꝑegrino. ꝓperatpuer. ſed peregrinū nō inueniensinſequit̉ abeuntē Tūqꝫ ad quēdācampū ꝑueniſſet app̄hendes diabolꝰ puerū ſtrāgulauit Qd̓ audiens pr̄ vehement̓ ingemuit. corptulit ⁊ ī talamo collocauit. cepitqꝫp̄ dolore clamare ⁊ dice̓. fili dulciſſime quomō ē vob̓; ſancte nicolaeheccine ē merces honoris quē vobis tā diu exhibui? Et cū hec ⁊ ſimilia diceret. ſtatiꝫ puer qͣſi de ſo