Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

cipes tam iniuſte comprehendiſtiet morti ſine crimine addixiſti. ſurge velox. eos qͣꝫ qͣntocitius dimitti iubeto Sinautem. oro deū vt tibi ſuſcitet bellū ī quo tu corruas. beſtijs cibꝰ fias Tui imperatorQuis es tu hac nocte palaciuꝫmeū ingreſſus talia audes loqui.Cui ille Ego ſuꝫ nicolaus mirreecītatis ep̄s. ſed p̄fectū ſil̓r viſūterruit dicēs Mente ſenſu ꝑditeCur necem innocentium ꝯſenſiſtiPerge cito et eos liberare ſtude.Sinaute. corpꝰ tuū vermibꝰ ſcaturiet. domꝰ tua citiꝰ d̓ſtruct̉. Cuiille Quis es tu nob̓ tanta minaris. Scito inqͥt me nicolaū mirree cītatis ep̄m Utriſqꝫ igr̄ euigilātibꝰ. ſtatī mutuo ſua ſomniadunt ill̓ incarceratis cōtinuomittūt Quibꝰ ait imꝑator. Quasmagicaſ noſtis arteſ vt tātis nosilludatis ſomnijs Cui rn̄derūt ſemagos non eſſe nec mortis ſn̄iaꝫmeruiſſe Tunc imꝑator. noſtis inqͦt hoīem cui nomē ē nicolaꝰ At illi audito noīe manꝰ extēderūt īcelū rogātes dn̄m vt eos ſc̄i nicolai meritis a pn̄ti ꝑiculo liberaret imꝑator tota vitā eiꝰ et miracl̓a ab eis didiciſſet dixit eis Ite ⁊⁊deo grās agite vos eiꝰ p̄cibꝰ liberauit. ſed et de nr̄is eidē affertegaudiol̓ rogātes vt vlt̓iꝰ minas inferat ſꝫ me ī r̄gnoad dn̄ꝫ p̄ces fūdāt. Poſt paucosdies p̄dicti viri ad dei famulū veniūt Aox qͣꝫ ad eiꝰ pedes humilit̓ſe ꝓſternūt dicētes Ie̓ dei famūlus es. ve̓ cultor amator chriſtiCūqꝫ ſibi oīa ordinē rettuliſſētille eleuatis ī celū māibꝰ immēſasdeo r̄tulit laudes ac bn̄ īſtructospͥncipes ad ꝓpria remiſi ātdn̄s vellꝫ aſſume̓ rogauit deūvt angelos ſibi mittēt inclinatocapite angelos ad ſe veniētes vidit Et dicto p̄s In te dn̄e ſꝑaui.vſqꝫ In maͣ. tuas ⁊cͣ tradidit ſpm̄anno dn̄i. 2. 4 3. ſepultꝰ fuiſſin tūba marmorea. a capite fonsolei. a pedibꝰ fons aque ꝓfluxit vſqꝫ hodie ex eiꝰ mēbris ſacruꝫreſudat oleū valēs in ſalutē ml̓to Succeſſit āt ei qͥdā vir bonꝰ. qtn̄ de ſede ſua ab inuidis ē depulſus. eiecto oleū flue̓ deſiit. ſꝫ eoreuocato protinꝰ emanauit. Pml̓tū tꝑis turchi mirreā cītate deſtruxerūt tūbā ſc̄i nicolai aperūerūt. oſſa qͣꝫ eiꝰ ī oleo natātia ī vr bareā reuerent̉ tulerunt annodn̄i Mlxxxviii¶ Vir qͥdā ab vnoiudeo ꝗndā ſūmā pecunie mutuoaccepit iurans ſuꝑ altare ſc̄i nicolai aliuꝫ fideiuſſorē hr̄e neqͥret qͣꝫcitiꝰ poſſet ſibi redderet Tenēte illo diu illā pecuniā iudeꝰexpoſtulat ſꝫ ſibi reddidiſſe affirmat Trahit gͦº ad iudiciū etiuramētū indicit̉ debitori Ille baculū cauatū que auro minuto impleuerat ſecū tulēat acſi eiꝰ adminiculo indige̓t Uolēs igr̄ ſac̓mē face̓ iudeo bacl̓m tradidit r̄ſeruādū Iurauit ille plꝰ ſibi r̄d̓didit etiā qͣꝫ dēret Facto āt iuramēto baculū ſuū repetiit et iudeꝰ ignarus aſtutie ſibi reddidit Rediens āt fraudē fecerat ī qͦdābiuio opp̄ſſus ſomno corruit. cuirus qͣꝫ impetu veniēs eūnecāb 3