Capitulum

gratia plenā fuiſſe ⁊ fontem gratie ex te fluxiſſe (Anima mea turbauit) .i.emulatio legis quā ꝓ aīamea habui īpediuit me face̓a hoc ꝯtigit (ꝓpt̓ quādrigas aminadap) .i. ꝓpterxp̄i euangelia. vt a me repulſa ymo īpulſa ruerentꝑ mundi climata O ſunamitis iam diu a dyabolocaptiua (reuertere) ꝑ fidem ad xp̄i miſteria reu̓tere) ꝑ ip̄em (reuertereꝑdri ⁊ ꝓximi dilectionemreuertere) ꝑ oꝑationeꝫ.vt qui iā dudū ſunt in xpō(intueant̉ te) verba ⁊ facta tua imitando.Xp̄us ad matrem de eccīaconuertendo.¶ Capitulum ſeptimūVid videbis in ſunamite) niſi choꝝcaſtroꝝ. qd̓ eſt dicere. in eccīa de iudeis conuertenda non videbit̉ niſichorus laudantiū deūa caſtra ꝯtra vicia pugnantiū¶Laus eccīe conuertende devirginēVam pulchri ſūtgreſſus tui in calci

amentis filia principis.Princeps dauid rex intelligit̉ qui princeps in ppl̓odei fuiſſe legit̉ de cuiꝰ ſemine qꝛ v̓go ꝑ̄pagat̉ eiꝰ filiaappellat̉ Greſſus ſunt eiꝰaffectōes q̄ erunt pulchriin calciamentis .i. in ſcōꝝexemplis (Iunctura femoꝝ tuoꝝ ſicut monilia)hoc eſt dicere femora tuaſunt felicia de quibꝰ ꝓceſſit p̄cioſum margaritum.ſcꝫ xp̄s ineſtimabile monile q̄ eſt ortus tociꝰ creatue̓Que fabricata ſunt manū artificis) Artifex ē deꝰpater manus eius filiꝰ ꝑquem fecit oīa ꝑ quē etiaꝫincarnatio eſt diſpoſita (Vmbelicus tuus) ſubaudis btūs in quo pependitdei filiꝰ. vt em̄ in cliuo clipius Sic pendit in vberibus infantulꝰ. qui filius ē(crather tornatilis uūꝙͣindigens poculis) hoc eſtoībus ſe ficientibus p̄betlarga pocula intimi guſtꝰVterus etiā tuus btūs inquo latet vnigenitꝰ dei incarnatus. q̄ fuit triticū dequo ꝯficit̉ panis fidelium.Ipē etiā (aceruꝰ) qꝛ in eo