Capitulum

lāpades flāmaꝝ qꝛ ꝓximis lucent Tales tormenta ⁊ morte carnis ꝯtenuntquia eternam vitam diligunt (Aque multe nō potuerunt extinguere caritatem) nec flumina obrueteam hoc eſt. nec blandicienec mine. nec ꝑſecutionesnec terrores vnicunt amatem. qum impleat meamvoluntatem Is quippe diligit me. ideo ſermonemmeum ẜuabit. hoc eſt meūpreceptum vt diligatis inuicem ſicut dilexi vos Similitudo eſt de magno incendio quod nec pluuie.nec flumina poſſunt extinguere. Per aquas blandicie Per flumina accipiuntur temptationes. que nōpoſſunt de bono ad maluꝫflectere ſpiritales Dilectoeſt precioſior omnibus rebus quia.Idederit homooēm ſubſtantiadomus ſue pro dilectione quaſi nihil deſꝑiciet eam.

Hoc eſt ſi quis rōne vtēsomnem ſubſtantiā ſuā dederit in cibos pauꝑu. ⁊ ſeip̄m tradiderit ad martirium abſqꝫ dilectōe vt mereatur deum qui eſt dilectiohabere. quaſi nihil dederitdeſpiciet em̄ oīa q̄ dedit niſi ip̄am dilectione habuerit. Hoc totū ideo dicit̉ vtſi ſponſa velit ſponſo ꝯiungi. quā maxime eū in dilectione īmitetur. qꝛ qui diligit in deo manet. ⁊ q̄ nō diligit in morte manet (hecqͣſi hyſtorice ſūt aſcripta)mandragore ¶ Poſſuntetiaꝫ allegorice adaptariſynagoge ꝯuerſe ¶ Poſtꝙͣ ſunamitis & ſomno eugilauit multis ſibi adiunctis. regio cultū ad regemvenit. cui innixa ad thronum regni aſcendit quaꝫchorus filiaruꝫ ihrl̓m haclaude excepit.Ve eſt iſta queaſcendit de de-ſerto delicijs affluēsinnixa ſuꝑ dilectumſuum