Capitulum
come capitis inherentesſunt ſꝑ pulchritudinē eiꝰintēdentes ¶ Vel come eiꝰſunt diuine diſpoſitōne. q̄ſūt vt elate palmaꝝ recteSed nigre qͣi coruus) qꝛſtultis deſpicabiles ( Ocl̓iſicut colūbe ſuꝑ riuulos aqͦꝝ) hoc eſt dona ſciſpus q̄ipe dat amatores ſuos nōin ceno more porcoꝝ voluiꝑmittunt. ſꝫ in ſil̓i tudineaqͣꝝ claros ⁊ perſpicuosreddūt nil tenebroſum habentes Vn̄ a riuulis ⁊ mudis aquis nō ſt agnis turbulentis ꝯꝑant̉. qꝛ deū vident ⁊ diuinoꝝ cariſmatūluce replent̉. q̄ cariſmataqꝛ ſola gr̄a dant̉ Subit̓ (que lacte ſunt lote) Quiaſicut mater ſola dilectionenaturali lac filijs mīſtratSic deus ſola gra dona cariſmatū filijs donat) quereſidēt iuxta flueta pleniſſima) qꝛ quāto de deo clarius vident. tanto magisad altiora ꝯgnoſcenda intendūt (Gene illius ſuntareole aromatum) hoc ēmodeſtiaa pietas q̄ nn xp̄oſingulariter refulſit dulcedine doctrinaꝝ delectabat
pn̄tes. attrahebat abſentes dicūt areole aromatūdelactāt odoris ⁊ aſpectusgra aſpiciētes Que arcōieſunt ꝯſite a pigmentarijs.i. medicis .ſ. apl̓is ⁊ ꝓphetis aīaꝝ medicis. qui ꝯcordi voce nō ſolū xp̄i ſermones ſꝫ⁊ mores ſacris paginis qͣi areolis deſcripſere.¶ Labia eius diſtillantmirrā primā. hoc eſt v̓badoctrine eius q̄ claritatemregni celeſtis promittuntgrauia pacientibꝰ. mirraprimā .i. ꝯteptum mūdi avoluptatū p̄dicāt (manꝰeius tornatiles) hoc ē oꝑaeius ſunt polita ⁊ ꝑfca vttornatura Que em̄ v̓bo docuit. oꝑe ꝯpleuit. vt de doctrina eius mirantes oꝑibus ꝯfirmaret (⁊ hec manus ſunt auree) qꝛ v̓tutesquas in hoīe geſſit diuinitatis gl̓a ꝑfecit. q̄ nos adſpem ⁊ amore celeſtiū excitant (plene iacinctis) Iacinctus ē herba purpuretfloris. febres expellēs ſuauitate odoris. ꝙ eſt paſſioxp̄i qͥ expellit morbuꝫ infidelitatis Manus eius plene erat iacīctis. qꝛ in cruce