Capitulum

Sic eccīa igne ſcī ſpūs inamorē dei accenſa trāſcendere nō deſinit. donec a terrenis ſubtracta ad inuiſibilia celi rapiat̉. Funiuseodē tꝑe ꝑtim orit̉. ꝑtī inſublimioribus diſparet.Sic eccīa in qͥbuſdaꝫ ſuismēbris gignit̉ noua in qͣbuſdā in ſublimibꝰ ſuꝑiꝰcolligitur ad celeſtia Permirra mortificatio carnisper thus ſuauitas orōis.ꝑ puluere oīa genera v̓tutu accipiunt̉. ꝑ que eccīa īſingulis ordinibꝰ electoꝝaſcendit ad ſūma polorū.¶ Tropologice Sponſa ꝑdeſertū aſcendit. qn̄ aīa avoluptatibꝰ carnis ad alta v̓tutū aſcendit. ꝑ deſertu .i. ꝑ clauſtralis vite ſecretū. vbi erit ab illecebriſmd̓i ſeꝑata. ⁊ celeſtibꝰ p̄ceptis dedita. ſicut v̓ga ⁊funus. terrena deſeres ⁊celeſtia petens. aromatav̓tutū colligēs ⁊ more aromatū odore bone fame deſe emittēs. mirrā mortificatiōis ⁊ thus orōis redolens. ⁊ puluere oīm virtutum ꝑ exemplū frībus p̄bēs ¶ Anagogice aūt ſpō

ſa ꝑ deſertum aſcendit qn̄ecc̄īa hic ꝑegrinas ꝑ mundū ad celum ſcandit. ſicutv̓gula fumi. hoc ē ſicut illiq̄ fuerunt vt v̓ga recti ⁊ ꝑfuniū .i. ꝑ turbatū cor peccata ſua lacrimantes. ⁊ qvt aromata odore v̓tutuꝫdabāt ⁊ qui ſe ꝓ xp̄o mortificabant. ⁊ q̄ ſe incenſuꝫdeo per ſcām vitam offerebant. ⁊ qui alijs bonā exēpla dabant Filiabus ⁊ interrogātibus qͦ regina ꝑdeſertum aſcenderit d̓t eisAd lectū ſalomonis fidelibus ſcꝫ de iudea repētinaꝫgrām dei in eccīa gētiummirantibꝰ ꝙ ꝑ ip̄a tormeta ſcādebat ad celeſtia dicens. Ne miremini me ꝑardua aſcēdentē. ſꝫ potiusimitamī me xp̄i veſtigiaper difficilia ſequentē. qꝛad lectuꝫ ſalomonis .i. adeternam btītudinem feſtino. q̄ eſt lectus xp̄i veri pacifici. in qͣ requieſcūt cumeo oēs ſcī. ⁊ vt hic fiā eiuslectus ꝑ fidem vt ī me requieſcat ꝑ grām. vt ibi ineius lecto reqͥeſcam Quemlectu oſtendaꝫ vobis. vt ⁊vos ad eum aſcendatis. ⁊