Capitulum
tū xp̄s ꝑegrināteꝫ eccīamad celeſtia vocat (hunc vtdet in mōtibus ⁊ in collibꝰſaliente) qn̄ cernet eū ſuꝑordines āgeloꝝ ⁊ ſcōꝝ indextera pr̄is regnanteꝫ (Sil̓em̄ capree videt ⁊ hp̄nulo ceruoꝝ) qꝛ de pr̄iarchis natu ꝯſpiciet iudiceꝫviuoꝝ ⁊ mortuoꝝ (Poſtparietē nēm ſtat reſpiciēsꝑ feneſtras ⁊ cācellos) qꝛcarne ſumptā ex nob̓ mortalem. mōſtrabit ei in gl̓apr̄is īmortalē vt ꝑ ꝓphās⁊ apl̓os ꝓmiſerat ¶ Ipſaſurgit) qꝛ vocāti occurritad gaudia (ꝓperat) vbi amica ſecreta celeſtia videtvbi erit (colūba) ſeptiformi ſpū plena (formoſaqꝛ ſme macula (ibi hyeniſtociꝰ aduerſitatis (tranſitymber) .i. torpor ⁊ ſeuiciapn̄tis vite (abcedit) qͥacū de corꝑe educit̉ ad ꝯtēplandū deum in ſubſtāciaſua ducit̉ Non iā v̓borumgutte ſunt nccārie. vt pluuia p̄dicationis debeat infundi. qꝛ qd̓ hic minꝰ audire potuit āplius videbitnec temptatio nccaria. q̄aliqͥs debeat ꝓbari (Tūc
flores apparēt in terra) qꝛqn̄ de et̓ne btītudīs vitaqͥdam ſuauitatis primordia ꝑguſtare aīa ceperit.qͣſi iam in floribus odoratur exiens. qd̓ poſtꝙͣ egreſſa fuerit ī fructu v̓beriushabebit (tūc tēpus putationis aduenit) qꝛ oī vitioaputatō morte ⁊ pena carebit Mox ab ea (vox turturis) xp̄i in terra viuentiū (audiet̉) Intra in gaudiū dn̄i tui. Et (ficus ꝓfert groſſos ſuos) cū laboris ſui recipiet fructus etne vite pͥmium (vinee florentes dant odore ſuum)qꝛ eccīe q̄ hic in v̓tutibusfloruerūt. ibi odorē ſuauitatis emittentes eternamp̄bent voluptatē (bijs aīcis ſociabit̉ amica) in gl̓ia(ſpecioſa) in aplexū ſpūsſancti (colūba in foramīepetre) .i. in ſecretis xp̄i. (⁊ in cauerna macerie) hoceſt in cubilibꝰ ciuitatis ſuꝑne (Ibi on̄dit ei xp̄s facie in ſua) qn̄ in maieſtateſua videbit eū facie ad faciem (Vox eius ſonabit inauribus eius. qn̄ audieteū dicentē Venite bn̄dicti