Primum

ge ſub vmbram venit (arboris) ac de fructu illiuscomedit. Ibiqꝫ hec locuta eſt. ¶ Allegorice autēeccleſia ſole perſecutionisfuſcata eſt. in meridie ardore temptationis eſtuata. a carnificibus vt liliūa ſpinis lacerata. demumpondere preſſurarum fatigata. vmbraꝫ arboris vite querebat. lectum quietis deſiderabat. ī qua vnibra requieſcens canit.Sōicut malus inter lignaſiluarum. ſic dilectus meus inter filios. Sub vnibra illius quem deſiderabam ſedi) ¶ Malus eſtequiuocum. Eſt enim malus non bonus Et eſt malus arbor pomorū Eſt etiami malus nauis. ſcilicetarbor veli Sed de hominedicimus hic malus de arbore hec malus. & pomovero hoc malum. ¶ Malus habet tria in ſe. ſcilicetvmbram refrigerantem.fructum reficientem. odorem delectantem. ¶ Hecmalus eſt chriſtus qui genus humanum obumbrauit dum brachia ſua in ra

mis crucis exꝑandit. ⁊ inſe credentes corꝑe ſuo refecit. ſuauitate dulcedīsſue repleuit ¶ Silua v̓oeſt ſynagoga. ligna ſilueiudei ad nihil niſi ignibusapti Dilectus inter filiosſub audis dyaboli. e xp̄sinter gētiles ⁊ ydolatras⁊ peccatores obumbranseos ⁊ reficiens. ¶ AliterMalus ē xp̄s. ligna apl̓ide quibus eſt conſtructa ēdomꝰ ſcꝫ eccīa. ſilua eccīaꝯſtās de diuerſis arboribꝰid ē electis ⁊ ſcīs. Dilectusinter filios dei. xp̄us interꝓphās ⁊ apl̓os ⁊ martireſq̄ ſunt filij dei ⁊ coheredesxp̄i. quotquot em̄ receperūt eū. dedit eis ptātem fi.lios dei fieri (Sub vmbrailliꝰ quē deſiderabā ſediSil̓ itudo eſt ab illo q̄ onꝰin eſtū portat. ⁊ in vmbrāarboris feſtinat ¶ Genꝰhumanū qd̓ per eſum ligni ſcientie boni ⁊ mali paradiſum ꝑdiderat. graueonus pctōꝝ in eſtū vicioꝝportabat qd̓ ſedeorſum inꝑcipicium tormentorumtrahebat. ⁊ ideo ad arborem vite feſtinabat. refri