Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CCCXVv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Quintus

cardomo legitīe citati ad vr̄aꝫpn̄tiā accedere ⁊ iudicio veſtroſtare cōtēpſerint vos ipſos moa nachos de acra in poſſeſſioneꝫeoꝝ de quibus cōtrouerſia vertit̉ inducatis nec ꝑmittatis eosexinde abſqꝫ ordine iudiciariomoleſtari.Idem. Pro criſmate ab eccleſijs pecunia exigi nō debet etiā ſi hochabeat conſuetudo.A q̄ de auaricia: ⁊ infra.( Audiuimus ꝙ nūmos ꝓb criſmate ab eccleſijs extorq̄tisquos nunc cathedraticū aliqn̄paſcaleꝫ preſtationē interdumē ep̄alem cōſuetudinē appellatis Quia vero hoc ſymonia cuꝫeſſe cognoſcit̉ mādamꝰ qͣtenusd̓ p̄textu alicuiꝰ cōſuetudinis vl̓p̄lationis preſcriptos denariosnullatenꝰ exigatꝭ. Pro certoſcituri ꝙ ſi hoc p̄ſumpſeritis ꝑiē culū ordinis ⁊ dignitatis poteritis nō īmerito formidare.Idem. Pro habēdis ſpūalibus homagiū facere ſymoniacū eſt.X diligenti tua relationeīnotuit ꝙ. h. cant. archidia. te induxit vt eī homagiuꝫfaceres ⁊ fidelitatē p̄ſtares itaꝙ ipſe tibi beneficiū eccl̓iaſticūannis ſingulis exhiberet. Un̄t qm̄ hmōi obligatio illicita constra tue ſalutis necnō ⁊ ſue ꝓfectū exiſtit abſolui a nobis inſtātiꝰ poſtulaſti adijciens ꝙ ab eoh deinceps nihil oīno de bn̄ficioacciꝑes cōſtituto. Quo circanos tuā petitionē honeſtā ⁊ fauorabilē attendētes: te a p̄fati

archid. homagio ⁊ fidelitate p̄i ſertim cū hec taliter p̄ſtita diuiknis ⁊ humanis legibꝰ cōtraireīnoſcat̉: abſoluimꝰ: ita ꝙ ab ep̄oin vel ſacerdote diſcreto pnīaꝫ inde condignā recipias. Uerumn ne aliqͣ ꝓpt̓ hoc nota vel infamia poſſis reſꝑgi: abſolutionisnr̄e lr̄as tibi duximꝰ īdulgēdasquibꝰ ꝯtra latrantiū morſus tutus ⁊ p̄munitus exiſtas: ⁊ qͣs īteſtimonio indulgentie nr̄e vao leas demonſtrare.Idem ſtrigonen̄. archiep̄o. Ordinatio vel cōſecratio nōcenſet̉ ſymoniaca licet ordinatori aliquid donatum fuerit nōex pacto.T ſi qōnes tuas d̓ feruoTre religionis ad nos pro7ferri nullatenꝰ ignoremꝰ: nō tn̄tibi eſt in his vltra qͣꝫ oporteatdubitandū cum leges humanedicāt ꝙ quidā tenui religioney ſacr̄a neceſſaria ⁊ legitima exhibere cōtemnūt: tenuē religioqͥ nē vocantes q̄ in talibꝰ heſitat:vbi nō eſt aliqͣtenꝰ heſitandum In hoc itaqꝫ ꝙ. p. preſbytercar. ap. ſe. le. ꝓ electione tua vtpallium tibi traderet ad ꝑtes illas acceſſit: ⁊ frat̓ tuꝰ eiꝰ p̄ſciēsneceſſitatē ei equū vnū te ignorante trāſmiſit: qm̄ ꝑ mare veniens nullas aut paucas ſecuꝫequitaturas adduxit: te nullomodo timere oportet. Cū inr̄accipiendis vel dādis muneribus tria ſūt maxīe attēdēda ꝑſone .ſ. dantis ⁊ accipientis qͣlitas quātitas muneris ⁊ donationis tꝑs: qͣlitas ꝑſonarū vt a

reuocare maneriū. Qualiter ergo agēt ꝓ manerio dicas ꝙ cōtractus ſiue redemptio quo ad maneriū nullus fuit ipſo iureex alia cauſa quia hoc factum fuit irrequiſito capitulo: ſi. sͣ. deemp. ⁊ ven. cum dilecti. ⁊ .xij. q. ij. ſine exceptione. ⁊ hac eademrōne nō tenuit redemptio eccl̓ie. ⁊ ita etiā ſi eccl̓ia fuiſſet acceſoria ad maneriū idēeſſet. a In poſſeſſionē. cauſa rei ſeruande. ſi lis nō fueritconteſtata. sͣ. vt litenō cōteſ. quoniam. §.in alijs. ⁊ ſi lis cōteſtata eſſet ⁊ nō liqueretde cauſa adiudicaret̉cis poſſeſſio ſalua qōne ꝓprietatis abſentibus. sͣ. de do. ⁊ cōtu.ꝓut. vbi de hoc. quaꝫpoſſeſſionē debēt eisdefendere iudices. vtdicit in fi. cū remaneant adhuc iudices deilla re vſqꝫ ad diffinitiuā ſnīam. sͣ. de teſti.ex parte. a. vbi de hocA que PriEmo factuꝫ rep̄henſibile narrat̉. Qd̓ſecundo fieri ꝓhibetibi quia vero. terciopenā cōminat̉ ibi ꝓcerto. ab. ſi.b Criſmate. nummos accipere nō concedit̉. īmo ſymoniacūeſt. vt. jͣ. q. iij. c. vlt. ⁊. jͣ.eo. in tm̄. ⁊ sͣ. eo. nō ſatis. ⁊. c. cū in eccl̓ie. ⁊jͣ. eo. ad noſtram.c Appellatis. ſimiſis variatio noīshabet̉. jͣ. eo. in tm̄. Sꝫbona denoīatio nonexcuſat malum qꝛ qd̓cūqꝫ nomē imponasſymōia eſt ſicut ī vſura. xiiij. q. iij. pleriqꝫ. ⁊c. eſca. Ber.d Cōſuetudinis.cōſuetudo iſta quātūcūqꝫ lōga nō excuſatmalū īmo magisʳ accuſat. sͣ. eo. ſacis. ⁊. c.cū eccl̓ie. ⁊ sͣ. de ꝯſue.c. vlti. cū ſit contra eaque in veteri teſtamēto ꝓhibita ſunt. ⁊ inſui natura mala vt vedere ſacramēta. .j. q. j.qui ſtudet. ⁊. c. ſicut eunuchus. ſecus de illa cōſuetudine queinducta eſt contra ius poſitiuū. sͣ. de conſue. c. vlti. vbi de hoce Didinis .ſ. depoſitionē. quia pena ſymoniacoꝝ eſt depoſitio. vt. sͣ. eo. de hoc. ⁊. c. inſinuatuꝫ. ⁊ sͣ. de accu. inquiſitionisj. reſponſo. Ber.X diligenti In prima parte ponit̉ ſupplicātis narratio petitio ⁊ oblatio. in ſecunda petitionis exauditiocū determinatione ⁊ lr̄arum datio ibi: quo circa. Abbas ſi.f Obligatio. obligatio iſta turpis fuit ⁊ illicita ⁊ ideo neqꝫde ture neqꝫ de facto ligat. sͣ. de pac. c. vlti. ⁊ eſt illud munꝰ abobſequio indebite impenſo. vnde ſymoniā inducit .j. q. j. ſuntnōnulli. pro ſpūalibus homagiū exigi non debet. jͣ. de reg. iur̄.c. vlti. g Salutis. iuramentū iſtud vergit in diſpendiū ſalutis eternē. quia preſtitū eſt pro re ſpūali ꝓ eccleſiaſtico bene

ficio ſcꝫ vnde non pōt ſeruari. sͣ. de con. c. fi. ⁊ sͣ. de iureiur. ſvero. ⁊ sͣ. quod me. cā. cum dilecti. ⁊. xxij. q. iiij. ſi aliquid. ala.h Nihil omnino. alias certe pnīam agere nō poſſet. sͣ. deaccu. inquiſitionis. quia venia nō dat̉ niſi correcto. xxiiij. q. ij.legat̉. xxiij. q. vij. quēadmodū. ſed penitere nō pōt. niſi renunciet illud beneficiumvt dixi in predicta decre. inquiſitionis.i Diuinis .i. canonicis. ſic exponit̉. iij.q. v. ꝙ ſuſpecti. ⁊ .j. q.ij. ꝙͣpio. ⁊. q. iij. ſiquisobiece̓it. ⁊. c. ſaluator.vel ꝓprie quia hoc eſtꝯͣ vetus ⁊ nouū teſtamentū .j. q. j. qui ſtudet. k HumanisC. de ep̄i. ⁊ cle. ſi quēquā. ⁊ in aucͣ. de ſanc.epiſ. circa prin. §. ſedneqꝫ. coll̓. ix. no. ergoꝙ crimē ſymonie grauiſſimū reputat̉: exqͣdiuinis ⁊ canonicis⁊ humanis legibꝰ cōdēnat̉. ar. j. q. vlt. c. vl̓ti. ber. l Abſoluimus. ipſo iure tn̄ abſolutus erat vnde expone abſoluimus .i.abſolutū oſtēdimus.⁊ potiꝰ factū reſpicittalis abſolurio. T.m Diſcreto. notaverbū iſtud ꝙ diſcretus penitētiarius eſtquerendus. qui ſciatſoluere ac ligare. depe. diſ. vj. qui vult. petita ⁊ obtēta licentiaprius ꝓprij. ſacerdotꝭalias non dꝫ fieri. jͣ. d̓pe. ⁊ remiſ. oīs. §. j. b.n Infamia. ſymonia ei .n. infames ſuntj. q. iij. c. vlti. Et h̓ eſttalis īfamia ꝙ niſi cūeo diſpenſet̉ per principem ad aliquod eccleſiaſticuꝫ beneficiūadmitti non debet qͦad deum acta penitetia tollit̉. ar. ij. q. iij. §hinc colligitur.o Demonſtrare.alias non credereturſecum fuiſſe diſpenſatum. niſi oſtēderet indulgētiā. jͣ. de ſciſma.c. ij. Ber.T ſi queſtiones. religione. in lege̓ dicit̉ ꝙ quidam ſubtali reuerentia retenti. vt nec verum iuramentū preſtare velint. C. de fi. inſtru. l. vlti. ad fi. quādoqꝫ dicit̉ verecundiavel timiditas. ff. de condi. inſti. que ſub cōditione. pª Neceſſaria. heretici etiā veritatē nolunt iurare. vnde eo ipſo tāqͣꝫheretici reputant̉. jͣ. de here. excōicamus. §. ſi qui vero.q Heſitat. ſi. xxiiij. q. ij. ſane ꝙ ſuꝑ in prin. ⁊ sͣ. de reſcript.cū cōtingat. r Muneribus. aliud eſt munus ⁊ aliud eſtdonū. ff. de verbo. ſig. inter donū. muneribꝰ dandis attendasquatuor iſta. Quis dans quiſue petens: que res: que cā petēdi. lau. cōſiderari dꝫ quid offerat̉. xix. di. ẜm quale. xlix. di. c. pe.⁊ vlti. a quo etiā. ar. iij. q. vij. in grauibꝰ. ⁊ ꝓ quo. j. q. j. dictuꝫeſt. ij. item ad quod offerat̉. de cōſe. di. ij. ⁊ dixit. qua intentiōe