Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CCCVIr
Einzelbild herunterladen
 

De donationibus inter vi. ⁊ vxo.

CCCVI

ad quē ſpeetat dn̄iū illius terrea volueritⁱ conſentite. Quodaūt de pͥma ꝯſultatiōe dicimushoc rn̄demꝰ etiā de ſcd̓a nā licꝫbeccl̓ia in cauſis viduarū ſe fauorabilē debeat exhibere: ꝯtra iuſticiā tn̄ nō eſt eis fauor eccl̓iaſticus ꝯcedēdꝰ. Illd̓ vero te nolumꝰ ignorare: ꝙ vxor dare dr̄viro dotē vir aūt vxori donationē facere propter nuptias ẜmclegitimas ſanctiones.Idē archiep̄o ⁊ archid. genu. Uir agēs ꝓ dote n̄ oīo excludit̉. ex eo qd̓ vergat ad inopiaꝫnec p̄ciſe cogit̉ latiſdare vltraſacultatem ꝓpriam ſed dos ſibiaffignat̉ ſub cautiōe quā p̄ſtarepōt. Et ſi ꝑ illā cautionē nō effꝫſufficiēter ꝓuiſū ꝯſūptiōi dotisdeponet̉ dos apud mercatorē.vt de honeſto lucro vir ſuſtineat onera matrimonij.Er vr̄as lr̄as ītimaſtis ꝙcū mgr̄m. R. ſuꝑ qͣdā ſūma pecunie ꝓ. H. pauꝑe auctoritated̓ nr̄a curaueritꝭ ꝯuenire quā idēH. pro dote vxoris ſue reqͥrebatab eo dictꝰ. R. exceptione oppo

ēſuit ꝯͣ ip̄m ꝙ vxorē ſuā a ſe reput lerat ⁊ tacita veritate ſuꝑ hͦ lr̄asīpetraueras: qꝛ cū ſuꝑ eadē dote alia vice corā vr̄e ciuitatis cōſulibꝰ q̄ſtio mota eſſet ip̄i ꝓnunsciauerūt: vt qm̄ idē. h. inopiaꝫverge̓ videbat̉: dos illa n̄ aſſigͣhret̉ eidē niſi cautōeꝫ idoneā deip̄a nō ꝑitura p̄ſtaret vn̄ vos exde ſaluāda dote caueret: ⁊ vxoirē ſuā reciꝑet. p̄cepiſtis: ⁊ infra.Cū ergo ſatis poſſit ei modicūcredi dotis: cui credituꝫ eſt corpus vxoris mādamus. qͣtenusdotē aſſignari faciatis eidē ſubkea quā pōt cautōe p̄ſtare: vl̓ ſaltē alicui mercatori cōmitti: vt d̓ꝑte honeſti lucri dictus vir onera poſſit mr̄imonij ſuſtētare: neoccaſione dotis detente vxor aviro dimiſſa: ſeu vir qui dimiſitvxorē adulterij reatū incurrat.GRegorius nonus. Hec decre. fatis ſeipſam ſummat.n Onatio q̄ ꝯſtāte mr̄imonio īter ꝯiuges dr̄ eſſe faocta: exqͦ alter locupletior ⁊ pauperior alter efficit̉ firmitatē non

a Conſentire: exqͦ alienationi ꝯſentit rē poſtea reuocare nōpōt. arg. ff. qͥ. mo. vel hypo. ſol. ſicut re corporali. §. ſi volūtate:⁊ §. ſed ſi ꝑmiſerit: ⁊. l. ſi debitor. §. ſi in veditiōe. b Fauorabilem. lxxxvij. di. epiſcopi. C. quando imperat. inter pu. ⁊ vi.l. vna: ⁊ sͣ. de foro compe. ex tenore. vbi de hoc.c Sanctiones. Cde dona. ante. nup. l.j. ⁊ vl. §. ſancimus. etdos ad vxorē ⁊ donatio ad virū. ſo. ma. reuertitur. niſi ex pactolucret̉. jͣ. eo. c. vlti.Ex vertras ſitQ Maritoregente ad īopiā ꝓ dote ſatiſdatio pōt petiita ſūmat abb. ⁊ ẜmhūc ītelleētū eſſet hiccaſus ſinguſaris quinō eſt alibi: ſꝫ inherendo verbis lr̄e ſic pōtſūmari vt ī rubro ẜmītellectū quē teneo eteſt caſus notabilis: etquotidianus diuiditur naͣm in prima cōſultatio. in ſcd̓a rn̄ſiocū mandato ibi: cū gͦpͥma pars ponit cauſe delegatōes actorispetitionē rei exceptionē ⁊ iudicis interlocutionem. ſcd̓a ponitduas cās mādati alternatiui qd̓ īter illasinterſerit. Abbas ſic.d Conuenire .i. adiudicium euocare adpetitionem. H.e Repulerat. et iōaudiri non debuit niſi primo ipſam reſtiex ꝯqueſtione: ⁊ sͣ. de ordi. cog. ſuꝑ ſpoliatiōc. ⁊. c. cum dilectꝰ.tueret. sͣ. de reſti. ſpo.f Tacita veritate: de proceſſu negocij vt ſequitur ſic. sͣ. dere iudica. inter monaſteriū. g Ad inopiā ⁊ bona videbat̉illa pronūciatio. qꝛ exquo maritus incipiebat labi facultatibꝰ⁊ re ſua male vti. cogendus erat eam reſtituere. C. de iure do.vbi. ⁊ in aucͣ. de equalitate do. §. vl. col. vij. īmo etiā ſequeſtrāda eſt. cum p̄ſumit̉ vir eam diſſipaturus. ff. ſo. ma. ſi cū dotem§. ſi vero dotē. ſi ergo tenet̉ eam reddere. ergo nō pōt eam repetere. sͣ. de iureiur. quēadmodum. qꝛ turpius eijcit̉ ⁊cͣ. ⁊ dolopetit qui reſtituere ſtatim debet. C. de re iudi. in ꝯdēnatiōe. infi. Sed hec nō hn̄t locum in caſu iſto. vt hic dr̄. Cum em̄ corpus ſuū vxor ei cōmiſerit multo fortius ⁊ dotem ſibi cōmittere debet ſub ea quā pōt caucione p̄ſtare vt ſequit̉. C. de pac. cōuen. hac. l. ⁊ eſt ſimile. xij. q. j. p̄cipimus. īmo vxor tenetur alerevirum ſuū egentem de dote. ff. de iure do. mutus. §. manenteꝫEt premiſſa locum habent cum maritus ſuſpectus eſt de dilapidatione quia male verſatur in re ſua. ⁊ non cuꝫ paupertatelaboret vt hic faciebat: ⁊ ita reſtituet̉ huic dos ꝓut hic dr̄ in fi.La. h Niſi cautionē. lex em̄ ꝓhibet fideiuſſorem dari ꝑdote. C. ne fideiuſ. do. den̄. l. j. ⁊. ij. ſꝫ in alio caſu illud intelligit̉.i Et infra: ſed cum ip̄e cautionē preſtare nō poſſet ad inſtātiā ipſius dn̄o pape hec reſcribere curauerūt. k Quā poteſt: iuratoriā .ſ. in aucͣ. vt nulli liceat habere loci conſexua. §. ſivero crimē: col. ix. vbi dicit̉ ꝙ ſi mulier accuſat̉ de crimine proquo debeat cuſtodiri. debet dare fideiuſſorem. ſi fideiuſſoremdare non pōt iuratoriam cautionē p̄ſtet: ⁊ ſufficit. C. de ep̄iſ. ⁊cle. aucͣ. generaliter. ⁊ in auten. de litig. §. ad excludendas. vnde ſumpta eſt hec aucͣ. generaliter: col. viij. l Honeſti lucrinon enim tenetur fenerari dotem et de vſuris alere vxoremar. C. de admi. tu. aucͣ. nouiſſime: ſed conuertat eam in ſocieta-

tem honeſtam vel aliquod cōmereium: et ex incro honeſto eāalat ar. in aucͣ. vt hi qui obligatas habere probibentur res minoris. §. quoniam autem videmus: col. vj. ibi tamen diciturꝙ ſi minor non habet vnde viuat: ſed tantum pecuniam tunccurator cogit̉ fenerari. la. m Onera. ff. de iure do. ſi is qͥſtichū. §. ibi dos. et. jͣ.de vſur. ſalubriter. t.Onatio q̄ conG Prima ꝑsmōſtrat qn̄ et qualit̓donatio facta īter cōiuges valeat vel reuocanda intelligat̉. in ſecūda docet an̄ reddēda ſit dos et donatioꝓpter nuptias ſolutomr̄imonio. ſcd̓a ibi:ſane. Et hͨ diuiſio ſufficit pro ſummario.Abhas ſiculus.n Conſtāte: No. ꝙͣdonatio inter virum⁊ vxorē moribus ꝓhibita eſt. ne mutuo amore inuicē ſpolient̉nō obtēperādo donationibꝰ. ſꝫ ꝓfuga ergaſe facilitate vtentes.Maiores em̄ nr̄i hocꝓhibuerūt amorē honeſtū ſolis animis exiſtimantes. et ne alterin paupertatem incideret: ⁊ alter ditior fieret nec eſſet illis ſtudium filios educādi.ff. de dona. inter vi. etvxo. l. j. ij. ⁊. iij. ⁊ ī aucͣ.qui. mo. na. effi. legi.et ſui. §. illud quoqꝫad fi. coll̓. vj. et nullaeſt donatio vbi matrimonium tenet. Eivero matrimonium non tenet donatio de iuris rigore valet.Sed fas non eſt tales donationes eſſe ratas. ne melioris ꝯditionis videant̉ delinquētes qͣꝫ qui non delinquerūt ꝯtrahendo. ff. e. l. iij. §. j. et. C. e. ſi ex voluntate. ſed inter ſpōſum ⁊ ſponſam tenet donatio. ff. e. inter eos. ⁊. l. cum h̓ ſtatus. §. ſi qͥs ſpōſaꝫ. tamen ſi donator in eadem voluntate vſqꝫ ad ſupremū vite exitū ꝑdurauerit valet donatio. C. eo. l. j. ⁊. iij. ⁊ h̓ vbi dicit̉niſi donatoris obitu confirmetur. Et ſi donatio legitimū modum excedat ⁊ non fuit inſinuata vſqꝫ ad legimum moduꝫ valebit ſi ꝑmanſit in ea voluntate vſqꝫ ad mortem. C. eo. l. donationes. o Locupletior. donatio ex qua hoc contingit nullaeſt. ff. eo. l. iij. j. reſpon. et ex eo qd̓ dicit ꝙ ex qͣ alter locupletioet alter pauperior a contrario ſenſu datur intelligi ꝙ donatioteneat his ceſſantibus qd̓ verum eſt. Si ergo maritus non fitpauperior tenet donatio. vt ſi maritus ſit inſtitutꝰ heres et repudiat hereditatē donationis cauſa. vt deferat̉ vxori ſibi ſubſtitute. vel ſi repudiet legatū vt remaneat penes vxoreꝫ oneratā ꝓ legato p̄ſtando vel ſi rogatus eſſet reſtituere bereditateꝫvxori nec detrahat quartā cā donationis. tūc tenet donatio. ff.e. ſi ſponſus. §. ſi maritꝰ. et. §. ſi quis: vel ſi donauerit vxori reꝫalienam. ff. e. ſed et ſi ꝯſtante. Item licet pauꝑior fiat donator⁊ accipiēs non fiat locupletior. tenet donatio. vt ſi emerit indevnguēta. ff. e. ꝙ autē. §. j. Itē valet qn̄qꝫ donatio licet donatorfiat pauꝑior ⁊ accipiēs locupletior ſi in tp̄s finiti mr̄imonij ſitcollata. ſed an̄ tp̄s illd̓ n̄ efficit̉ res donata donatarij. ſed differtur in tp̄s quo mulier a lege viri ſoluta eſt. ff. e. ſi cum vxori. §.vlt. ⁊. l. quia. et. l. ſi interim. Item in alio caſu valet donatio. licet alter fiat pauperior ⁊ alter ditior. ff. eo. ꝙ ſi vir. fit autemdonationis reuocatio quatenus donator pauperior ⁊ accipiens locupletior factus eſt. ff. eo. ſi ſponſus. §. vlti.

Q i