Liber

Tercius

¶¶D audientiam noſtram4 noueris ꝑueniſſe: ꝙ villaque dicit̉. h. tm̄ perhibet̉ ab eccleſia ꝑrochiali diſtare vt tēpore hiemali cū pluuie īundāt nōpoſſint ꝑrochiani ſine magnaa difficultate ip̄am adire: vn̄ nonvalēt ꝯgruo tꝑe eccl̓iaſticis officijs intereſſe. ¶ Quia igit̉ dicta eccl̓a ita dicit̉ redditibꝰ abūdare: ꝙ p̄ter illiꝰ ville ꝓuentꝰ mib niſter illiꝰ ꝯueniēter valꝫ ſb̓ſtētationē hr̄e. mādamꝰ q̄tenꝰ ſi resita ſe hꝫ: eccl̓am ibi edifices: ⁊ inea ſacerdotē ſublato ap. ob. adcp̄ſentationē rectoris eccl̓e maioris cū canonico fūdatoris aſſēſu īſtituas: ⁊ ad ſuſtētatōem ſudam eiuſdē ville obuētiōes eccleſiaſticas ꝑcepturū ꝓuidēs tn̄ vtē cōpetēs in ea honor ꝓ facultate loci eccleſie matrici ſeruetur:qd̓ qͥdē fieri poſſe vr̄ cū eiuſdeꝫf ville dn̄s. xx. acras terre frugifere velit ad vſus ſacerdotis cōferre. ¶ Si vero ꝑſona matricig eccl̓ie virū idoneū p̄ſentare diſtulerit vel opꝰ illud voluerit īpedire: tu nihilominꝰ facias idēopus ad perfectionem deduci ⁊virum bonum ap. ceſ. dif. inſtituere non omittas.¶ Dem lexonien̄. ep̄o.¶ Rectores eccl̓arū pn̄t cōpellivt de redditibꝰ qͥ ſuperſūt teneantur ꝯferre ad ꝯſtructionē ſeureparationem eccleſie.

Ehis qͥ parrochiales eccleſias hn̄t duximꝰ rn̄dēdum ꝙ ad reꝑationē ⁊ īſtitutioi nē eccleſiarū cogi debēt cū opfuerit̓ de bonis q̄ ſūt ipſiꝰ eccl̓ieſi eis ſuperſint ꝯferre: vt eorumk exemplo ceteri inuitentur.¶ ¶ Rbanus tercius.¶ Secl̓aris eccl̓ia ſine p̄iudicioclericoꝝ ad ſtatū regulareꝫ pōtreparari: ⁊ collegio rei q̄ nōduꝫeſt: priuilegiū nō confertur.D audientiam noſtramAſperuenit ꝙ tu in eccleſiade qͣ in ep̄m vocatꝰ fuiſti regulares canonicos deſideras ordīare inde ſiquidē eſt ꝙ hoc deuotioni tue auctoritate apoſtolicaīindulgemus ſi tibi ep̄s dioceſanus conſenſerit in hac parte verum ſi clerici ſeculares in ea adhūc ſupereſſe noſcuntur volumimus eis dum vixerint ibi vel alibi neceſſaria prouideri. ¶ Licet autem nobis inſtantius ſuiplicaris vt eccleſie predicte confirmatiōis priuilegiū faceremꝰn tibi nō poſſumꝰ de iure deferrecū nulli canonici adhuc ibidemexiſtāt: qͥbꝰ pͥuilegiū ꝯcedatur.¶ Eleſtinus tercius.¶ Nō obſtante iuramēto de rebus eccleſie non alienandis poteſt epiſcopus propter indigentiam nouā eccleſiā edificare.¶ Ua nos duxit: et infrra.Preterea qꝛ occaſiōe iu-

mo. recolentes. in fi. ⁊ ar. sͣ. de deci. ex parte. Iohan.O audientiam. ¶ Prīo ponit facti narrationē ſcd̓o,uiſionē ibi: qꝛ igit̉. q̄ pͥmo ꝓuidet qn̄ rector ꝯſentit. ſcd̓oqn̄ diſſentit ibi: Si vero. Ab. ſi. a ¶ Magna difficultate: hiceſt iuſta cā ꝯſtituēdi eccl̓am in alteriꝰ ꝑrochia ⁊ in eiꝰ p̄iudiciū⁊ ita difficultas aliqͥdꝑmittit qd̓ alias ꝓhibetur ſimile. lxiij. diſt.cum longe: ⁊. xciij. dic. iſta: ⁊. ff. de iudi. ſi cūlocus. ff. de arbi. ſi cuꝫdies. §. ſi arbiter: ⁊. Cī qui. ca. hn̄ti tu. da.tu. l. ꝓpter late. ⁊. l. cūob augmentū. ſimile.sͣ. de reſcri. nōnulli. sͣ.de elec. nihil eſt. §. vl.⁊. .vij. v. j. vt tꝑis qͣlitas. §. j. b ¶ Cōueniēter: alias non permitteret̉. xvj. q. j. quicunqꝫ eccleſie de decimis. sͣ. c. ꝓxi. xij. q. ij.bōe rei. c ¶ Rectorrectoris p̄ſentatio eſtneceſſaria: qꝛ ille ē eiſubiectus. ar. xxiij. diqn̄. l. di. ī capite: ⁊ qd̓ip̄m tāgit approbaredebet. de temp. or. etarchiep̄s. C. de au. p̄ſtā. l. vlti. ⁊. xvj. q. j. ſtatuimus. ⁊ sͣ. de of. archi. qꝛ in fi. Sꝫ quarep̄ſentatio nō ſpectatpͥncipal̓r ad patronūvt. sͣ. de iurepa. ꝑ totūpōt dici qd̓ iō ſpectatad maiorē eccl̓iam qꝛī eiꝰ p̄iudiciū fūdat̉ alia ī ipſiꝰ ꝑrochia: vn̄qͣſi qͣdā cōpēſatiōe p̄ſentat cū aſſenſu pr̄oni: ⁊ hic ꝓuidit papaforte d̓ ꝯſēſu pr̄oni vl̓pōt dici ꝙ pronꝰ tm̄eliget ⁊ p̄ſentabit electu rectori maioris eccleſie qͥ illū poſtea epiſcopo pn̄tabit: ar. xxiijdi. qn̄. ſꝫ pͥmū veriꝰ viẜ qͥd ſi pr̄onꝰ nō ꝯcordat cū illo rectore niſiiuſtā cām ⁊dictiōis on̄dat nō nocet vel dic ꝙͣ ambo ſūt pr̄oni⁊ ambo dn̄t ſil̓iter eligere qꝛ de bonis vtriuſqꝫ dotatur eccl̓ia ⁊p̄ſbyterū p̄ſentābūt archiep̄o. b. d ¶ Obuētiōes: ⁊ ita vr̄ ꝙdebeat hr̄e decimas illiꝰ ville. Sꝫ ꝯͣ. xvj. q. j. qͥcunqꝫ: ⁊. c. eccl̓ienō ſūt ꝯͣria: ſꝫ papa hoc fecit ex plenitudīc poteſtatis et hoc iōqꝛ p̄ter ꝓuentꝰ illiꝰ ville rector maioris eccl̓e poterat cōpetēterſuſtētari: vt. sͣ. dr̄ ſꝫ ep̄s hoc facere nō poſſet niſi de ꝯſenſu rectoris maioris eccl̓e qꝛ nō pōt iura illiꝰ eccl̓e dare alteri. sͣ. d̓ recc. nō ali. c. i. ⁊ ar. xvj. q. vl. ꝯſtitutū: ⁊. §. ſicut duo. Gratianꝰ tiꝯtradicere vr̄ vt colligit̉ ex illo. §. ſicut duo a ꝯtrario ſenſu p̄cedentiū capituloꝝ: licet poſſet dici ꝙ papa nō ītellexit de decimis p̄dialibꝰ: ſꝫ de obuētionibꝰ alijs .ſ. oblationibꝰ ⁊ de ꝑſonalibus decimis q̄ dant̉ diebꝰ qͥbꝰ accedūt ad eccl̓am ⁊ ex mortuarijs ⁊ ꝯſil̓ibꝰ qꝛ de iure cōi ꝑceptio decimaꝝ ꝑtinet ad prochialem eccl̓am .s. de deci. cum in tua: ⁊ ſi papa de illis ītellexiſſetbn̄ exp̄ſſiſſet. ar. sͣ. de deci. ad audiētiā: ſicut expreſſit de obuētionibꝰ exp̄ſſiſſꝫ de decimis. ar. ꝯͣ. jͣ. de ver. ſig. cū inter vos.e ¶ Honor .ſ. vt aliqͥd annuatī in ſignū ſubiectōis p̄ſtet̉ arg. sͣde cēſi. oīs aīa. f ¶ Acras: mēſura t̓re ē. ⁊ eſt vulgare angloꝝg ¶ Diſtulerit ⁊ patronus cum. eo. h ¶ Moderādum ad

arbitrium epiſcopi.Ehis. cogidebēt. Si partē fabrice recipiāt. ar. x. q. j. decernimus: ⁊. q. iij. vnio: īmo certe ⁊ ſine illa ſi pn̄t vt colligit̉. sͣ. de his q̄ fi. a ma. par. ca. c. vl. ⁊. ar. xij. q. ij. pōtifices: ⁊ sͣ.de teſti. cum in officijs. et. sͣ. e. c. j. vbi de hoc.k ¶ Exemplo qui alium inuitat ad aliqͥdfaciendum in ſe debꝫhabere quod predicat. xxvj. di. vna tātuꝫ⁊ .xxv. di. primuꝫ. ⁊. ff.de neg. geſ. ſi pupilli.§. vlti. ⁊. ff. de fideiuſ.tutor. ff. ſi ſeru. vē. altius: ⁊. lxj. diſti. miramur. xlij. diſ. §. j. ⁊. xlviij. di. §. neceſſe.Oaudientiaꝫ.FA ¶ Diuiditurin duas partes. ſcd̓aibi: licet autē. Ab. ſic.l ¶ Indulgemꝰ. Sꝫquid valet iſta indulgētia cū hoc nō poſſitſine licētia dioceſani.qꝛ ⁊ hͦ ideꝫ poterat ſitm̄ licētiā ep̄i habuiſſet. ꝙͣtum ad hoc parum valet niſi qꝛ ep̄scitius mouebitur adconſentiendū. ⁊ ſi nōꝯſentiret facilius cōpelleret̉. ar. sͣ. de iurepatro. nullꝰ. ſed in hͦprodeſt quia hͦ facerepoterit clericis inuitdūmodo eque ibi velalibi prouideat eis alias eis inuitis hoc facere nō poſſet ſimilisindulgentia eſt. sͣ. devſu pal. ex tuarum. eteſt op. ar. ꝙ papa nōintendit alicui facerepreiudicium per ſuūpriuilegiū de hoc no.plura. ar. sͣ. e. cū dicatm ¶ Ibi ſed hoc videtur contra ius qꝛ homines diuerſe profeſſionis in eodem officio non debent aſſociari. xvj. q. vlt. in noua. ⁊ sͣ. de electi. cū cauſaꝫ. ar. sͣ. d̓ poſtu. ca. j. ī fi. In ptāte iſtiꝰepiſcopi. erit an velit eis ꝓuidere ibi vel alibi. ſed honeſtiꝰ eſtvt eis alibi ꝓuideat ar. eſt hic ꝙ aliqͥs punit̉ ſine culpa. qd̓ eſſenon debet. lvj. di ſatis peruerſum. ⁊. .xv. q. vlt. inuentū. Et hicqͥdem regulare eſt. ſed hic facit papa ex ſpeciali indulgētia. vtremoueantur fauore religiōis. ⁊ eſt ſumma ratio q̄ pro religione facit. ff. de reli. ⁊ ſump. fu. ſunt ꝑſone ꝓpter quā multa fiūtque alias non fierent. jͣ. de apoſta. c. ij. ⁊ s. de fi. preſ. c. j.n ¶ Non poſſumꝰ. ſic ergo patet ꝙ rei que nō eſt nō dat̉ priuilegium non em̄ ante ratio q̄renda eſt ꝙͣ ꝑſona. ff. de iure codi. quidam referūt. ⁊. ff. cōmunia predi. l. j. ⁊. jͣ. de deſpō. impu.ad diſſoluendū ſic reſcriptum non datur ad lites que nō dumſunt. sͣ. de reſcrip. c. vlt. vbi plures concor. ſunt ad hoc. ar. contra. ff. de ſer. vr. predi. ſi ſeruitus. §. futuro. Solue iſtud contrarium cum ſuis concor. et dic ꝙ futuro edificio non pote ſt ſeruitus conſtitui vt ſtatim ſit ſeruitus. quia non eſt cui ſeruiat.ſed aliquis poteſt obfigari ad eam conſtituendam cum fueritedificium. arg. ff. fami. herciſ. heredes. §. anea ſtipulatio.Ua nos. ¶ Prima pars ponit dubiū epiſcopi. QuodAſecundo tolit ibi. fraternitati. Abbas ſiculus.