De clerico egrotante

CCIX

5Rubrica. De clerico egrotantevel debilitato.¶ Re. cādido ep̄o vrbeuetan̄.¶ Clericus infirmꝰ ītegre percipit fructus beneficij ſui.Um ꝑcuſſio corpoſcralis: et infra. F. T.hortamur: quatenusatorē preſentium adpercipiēda que cōſueta ſunt aba eccl̓a tua egritudo ſua n̄ dēat īpedire. ¶ Quia ſi alij eius eēntexemplo deterriti: forte: nō poſb ſet qui militaret eccl̓ie inueniri:ē ſed ẜm eius ordinē quecunqꝫ eiſi ſanus eſſet: poterāt miniſtraride ipſa exiguitate q̄ eccleſie pod teſt accedere. F. tua prebeat egrotanti.¶ Ugenius papa.¶ Preſbyter cui medietas palme cū duobus digitis eſt abſciſa miſſaꝫ nō celebrat ſed ceterisſacerdotalibus fungi poteſt.Reſbyterū cuius duos digitoſ cū medietate palmea p̄done abciſos ſignificaſti miſe ſam nō ꝑmittimus celebrare: qꝛnec ſecure ꝓpt̓ debilitatē nec ſigne ſcādalo ꝓpter deformitatemmēbri hoc fieri poſſe ꝯfidimus.¶ Ipſum aūt ceteris officijs ſacerdotalibus fungi minime ꝓhibemus.¶ Ucius. iij.¶ Si rector eccleſie ſit leproſusdandus eſt ei coadiutor.E rectoribus eccleſiaꝝ lepre macula vſqꝫ adeo īfectis ꝙ altari ſeruire nō pn̄t: nechͦ ſine magno ſcādalo, eoꝝ qͥ ſaniſūt eccleſias īgredi ¶ Hoc volumus te tenere: ꝙ eis dādus eſt

coadiutor qui curā habeat animarum ⁊ de facultatibꝰ eccleſieae ſuſtentationē ſuam congruāī recipiat portionem.QLeinens. iij.¶ Si rector eccleſie ſit leproſusad adminiſtrationis officio remouetur ſed de bonis eccleſieſuſtentatur.¶ Ua nos duxit fr̄nitas cōſulēdos: ⁊ īfra. De ſacerdote qͥ diuino iudicio lepre morbo reꝑcuſſus in ꝑrochiali eccl̓iap̄latiōis officio fungit̉. ¶ Dicimn mus ꝙ ꝓ ſcādalo ⁊ abomīatiōea populi ab adminiſtratōis debꝫofficio remoueri ita qd̓ iuxta facultates eccleſie ſibi neceſſariao qͣꝫdiu vixerit miniſtrentur.¶ Nno. iij. relaten̄. archiep̄o.¶ Ep̄o qͥ ꝓpter mordū incurabilē paſtorale officium exercerenō poteſt dādus eſt coadiutor.X ꝑte tua fuit ꝓpoſitū: q¶A. cū araſienſis ep̄us graumorbo: ⁊ īcurabili fere per quadriēniū laborauit: ita ꝙ paſtorale officiū nō pōt vllatenꝰ exerce̓pͦ pͥnceps t̓re illiꝰ ac ciues cuijtatꝭeiuſdē a te poſtuālt inceſſantervt ip̄is cū ſis metropolitanꝰ eorū ſtudeas ꝓuidere. ¶ Uerumcū ip̄m ad ceſſionē cōpellere nōpoſſis nec debeas vllo mō: necr̄ afflicto afflictio ſit addēda īmopotiꝰ ipſius miſerie miſerandūeo ꝙ idē vir bonus extitit: ⁊ eccleſiam ſalubriter ſibi cōmiſſamgubernauerit nos volētes tamcp̄o qͣꝫ eccleſie ꝓuidere mandas mus quatenꝰ illi coadiutorē aſſocies virum prouidū ⁊ honeſtum per quem tam epiſcopo qͣꝫ

Rubrica. De clerico egrotāte vel debi. Supra viſuꝫ eſt de clericis nō reſidētibꝰ ⁊ de prebēdis nō ꝯferēdis iſdē. Sed qꝛ dubitari poterat nūquid eis egrotātibꝰ ſint prouentus eccl̓ie ſubſtrahēdi merito ſubijcit iſtā rubricā. Abbas ſiculus.Um percuſſio. ¶ Diuidit̉ qꝛ pͥmo ponit dictuꝫ cuc(ius rōneminterſeritibi: qꝛ ſi alij. Ab. ſi.a ¶ Impedire: ſimile. vij. q. j. cū ꝑcuſſio: ⁊iij. q. ix. īdicas: ⁊. v. di.ad eius vero.b ¶ Militaret. xxiij.q. j. militare: ⁊. v. q. iij.ſaluator circa mediūC. de epiſ. ⁊ cle. aucͣ. ſꝫhodie. c ¶ Ordinēẜm ordinē cuiuſcūqꝫ⁊ dignitatē ꝯſtituēdaſunt beneficia. xij. q. ijꝯceſſo: de hoc dixi. sͣ.de maio. ⁊ obe. ſtatuimus. d ¶ Egrotanti. Quia famuli egriquos curamꝰ nob̓ ſeruire intelligunt̉. ff. deſtatu lib. l. iiij. §. ſtichꝰ⁊ tꝑe infirmitatis paſcendi ſunt. ff. cōmoda. in rebꝰ cōmodatꝭ.§. pn̄t. Sic ⁊ clerici inegritudine ſtipendijsſuis pͥuari nō debentReſbyterum.a¶ Primo ꝓbibet ⁊ cam reddit. ſecūdo ꝑmittit ibi: ip̄mautem. Abbas ſiculꝰ.e ¶ Nō ꝑmittimus:argu. qd̓ ab initio valuit ex poſtfacto infimatur. xxxiij. diſ. vſqꝫadeo. ⁊. c. cōiter diffinimus. ar. ꝯͣ. qd̓ em̄ factū eſt recte ex ſuꝑueuiēti delicto corrūpinon pōt. ff. de itinereactu. pͥua. l. nec .n.f ¶ Scandalo: ꝓpterſcandalum em̄ multaſunt dimittenda. jͣ. c.ꝓxi. ⁊ sͣ. de tēp. or. adaures: ⁊ sͣ. ti. ꝓx. cumteneamur. g ¶ Deformitateꝫ. Ex hͦ verbo apꝑet q̄ deformitas īpediat ordinādūcū ſuſpēdat ordinatūhoc tn̄ pōt ipſo factomelius ꝑpendi quamaliquo ſtatuto exprimi. jͣ. de dona. apoſtolice. BErectoribus ¶ Cōis diuiſio. ſcd̓a pars ibi: hoc volumꝰAb. ſi. h ¶ Scādalo: no. nihil cū ſcādalo eſſe faciendūsͣ. c. proxi. dūmodo ſine peccato mortali poſſit omitti. jͣ. de no.oper. nūci. cū ex iniuncto. i ¶ Coadiutor: ⁊ ita vr̄ ꝙ ꝓpter lepra nō remoueat̉ p̄latus ſed ꝯͣ. jͣ. c. ꝓxi. vbi de hoc dicitur.k ¶ Curam animarū: ergo ille coadiutor vr̄ eſſe p̄latꝰ exquohabet curam animarum. jͣ. eo. c. proxi. l ¶ Portionem. et ſicprouidebitur ei de bonis eccleſie. jͣ. eo. c. proxi. ſed ponc ꝙ ecclelia non poſſit ſufficere vtriqꝫ reſpondeo ille qui ſeruit eccleſiehabebit redditus ⁊ illi infirmo prouidebit epiſcopus. lxxxij. di.§. j. et. c. j. et ex hoc verbo eſt ar. ꝙ non ſit prelatus ex eo ꝙ dicitcongruam recipiat portionem.

Ua nos. ¶ Cōis diuiſio. ſcd̓a ibi. dicimus. Abbas ſicAm ¶ Scandalo. sͣ. c. ꝓxi. n ¶ Adminiſtrationis. Exhoc vr̄ ꝙ ꝓpter morbū ſepre ſit remouēdus p̄latus. Sꝫ ꝯͣ vr̄. sͣ.e. c. ꝓxi. ⁊ ita ſine culpa punit̉ qd̓ eſſe nō dꝫ. lxvi. di. ſatꝭ puerſuꝫ⁊ .xvj. q. vij. inuentū. Super hoc eſt diuerſitas inter doctores.Hu. dixit ꝙ nūqͣ ſubſtituit̉ aliqͥs viuo niſieo renūciāte. Et ī hacopi. fuit la. ⁊ dandꝰeſt ei coadiutor. vt. sͣ.c. ꝓxi. ⁊. jͣ. e. c. pe. ⁊ vl.Et qd̓ dicit hic ab adminiſtratiōis officio:debet remoueri. dicitla. ab officio qd̓ eſtactu. ſꝫ qͦ ad ius retīebit offm̄. Ba. diſtīxit:vtꝝ morbꝰ ſit curabil̓vl̓ icurabil̓. Dicas cūvin. ⁊ tan. ꝙ ꝙͣdiu aliqͥs pōt remanere incollegio ſuo ſine ſcandalo ⁊ horrore nō ſb̓ſtituit̉ ei aliqͥs alias alius erit ſubſtituēdusvt hic qui erit p̄latusin totū: ⁊ infirmo ꝓuidebit̉ de bonis eccleſie. sͣ. e. c. ꝓxi. ad ideꝫſatis ꝯcor. qꝛ talis coadiutor p̄latus eſt extoto. Et hoc patet exeo ꝙ dicit ꝙ hꝫ curaꝫaīarum. ⁊ eſt hoc ſpeciale in lepram ꝓpterabhomīationē populi: ⁊ ſcandaluꝫ. Sicutetiam iudex mutat̉ ſinō pōt dare operā iudicio: vt. ff. de iudi. ſilongius. alias aūt obtinet. ſnīa Hu. ⁊ lau.datur tūc coadiutorjͣ. c. ꝓxi. Et ſic eſt caſus vbi aliqͥs puniturſine culpa: ſed nō ſinecauſa. ſi. sͣ. vt lit. nō cōte. qm̄ frequenter. §.ſi vero aliter in fi. Inquibꝰ caſibꝰ priuat̉ qͥſſine culpa ſed nō ſinecauſa dicitur. jͣ. de priuile z. antiqua.o ¶ Miniſtrentursͣ. c. proxi. exquo euminfirmitas non crimēadduc̄: vt. vij. q. j. ꝙͣuis triſte. quia nō eſtafflictis addenda afflictio. vij. q. j. cū ꝑcuſſio crimīoſus eī dignꝰ eſt vt egeat. ff. depoſiti bona fides. Lau.Xparte tua. ¶ Sunt due partes. Scd̓a ibi: verū. ab. ſi.Ap̄ ¶ Ciues: ſic. vij. q. ij. ſuper. q ¶ Non poſſis. vij. q. j.ſcripſit qualiter: et. c. ꝙͣuis triſte. r ¶ Afflictio: ſi. vij. q. j. cuꝫpercuſſio. iij. q. ix. indicas: et. v. diſt. ad eius vero. ff. ad. l. rhod.de iac. l. nauis. §. cum autem: In leproſa tn̄ ſecus ꝯſucuit dicia quibuſdam: vt. sͣ. c. proxi. vbi de hoc. Idem iohā. dicit circaleproſum qd̓ hu. ⁊ la. s ¶ Coadiutoreꝫ: ſic. jͣ. c. proxi. Et itapatet ꝙ propter infirmitatem ſuperuenienteꝫ non priuat̉ prelatus: quia eccleſiaſtica beneficia non ſunt temporalia. lv. diſt.precepta. ⁊. ff. de adop. ſi tibi. ff. de here. inſti. hereditas. ff. de reiudi. actus legitimi ſic. ff. de manumiſ. teſt. libertas. ff. de pecul.peculium. §. ij. qd̓ verum eſt: ar. contra. ff. de offi. preſ. ſi forte.